II SA/Wa 724/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2025 r. sprawy ze skargi S. M. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby oddala skargę Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (dalej "CKL" lub "organ") orzeczeniem z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej "RKL") z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] wydane w stosunku do S. M. (dalej "skarżący") i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez RKL. Powyższe orzeczenie wydane zostało w następującym stanie faktycznym: Skarżący (pracownik korpusu służby cywilnej) w dniu [...] stycznia 2023 r. został skierowany przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] do RKL w celu określenia zdolności psychicznej i fizycznej kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej. RKL orzeczeniem z dnia [...] marca 2023 r. nr [...], na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398), dalej: "ustawa o komisjach lekarskich", oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej (poz. 831 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MRiF z dnia 13 kwietnia 2017 r.", rozpoznała u skarżącego: 1) zaawansowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa - § 25 pkt 2, rub. 4, kat. N, 2) nadciśnienie tętnicze z powikłaniami narządowymi - § 31 pkt 3, rub. 4, kat. N, 3) przepuklinę pępkową - § 37 pkt 1, rub. 4, kat. Z, 4) prawostronne upośledzenie ruchu - § 14 pkt 1, rub. 4, kat. Z, 5) złożoną wadę wzroku - § 11 pkt 2, rub. 4, kat. Z, 6) nawracające infekcje górnych dróg oddechowych - bez §. W związku z powyższym rozpoznaniem RKL orzekła, iż skarżący jest niezdolny do służby (kategoria N, załącznik 1, grupa III). W uzasadnieniu RKL wskazała, że w oparciu o badanie podmiotowe, przedmiotowe i całość dokumentacji medycznej należy orzec kategorię zdolności do służby N - niezdolny. Na podstawie wywiadu stwierdzono dolegliwości kręgosłupa, w RTG zaawansowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne. Ujawniono również przedmiotowo istotne deficyty funkcjonalne. Nadciśnienie tętnicze de novo. W echo serca stwierdzono istotne odchylenia mogące świadczyć o przewlekłości procesu nadciśnieniowego. Skarżący wniósł odwołanie do ww. orzeczenia zarzucając naruszenie przepisów rozporządzenia MRiF z dnia 13 kwietnia 2017 r., tj. § 25 pkt 2, rub. 4, kat. N oraz § 31 pkt 3, rub. 4, kat. N. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, tj. uznanie go za zdolnego do pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej. CKL orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...], na podstawie art. 47 ust. 1 pkt. 1 ustawy o komisjach lekarskich, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu wskazała, że wnikliwa analiza sprawy, tj. odwołania oraz dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej, potwierdza ustalenia orzecznicze dokonane przez RKL. Stwierdzone schorzenia i stopień naruszenia sprawności organizmu w ich przebiegu, tj. zaawansowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa z okresowymi zespołami rwy kulszowej (według dokumentacji z POZ incydent w styczniu 2021 r. i incydent w czerwcu 2022 r.) oraz nadciśnienie tętnicze z powikłaniami narządowymi (zaburzenia relaksacji lewej komory w echo serca z dnia [...] sierpnia 2023 r.) zgodnie z § 25 pkt 2, rub. 41 i § 31 pkt 3, rub. 4 rozporządzenia MRiF z dnia 13 kwietnia 2017 r. powodują niezdolność do służby w Służbie Celno-Skarbowej. Skarżący wniósł skargę na powyższe orzeczenie CKL do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 52/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że biorąc pod uwagę przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej (poz. 831) oraz objaśnienia szczegółowe do tychże postanowień, które mają charakter normatywny, stwierdzić należy, że z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie wynika z jakich powodów CKL uznała za zasadną kwalifikację schorzeń rozpoznanych u skarżącego przez RKL. Uzasadnienie nie zawiera w tym względzie przekonującej argumentacji. Zdaniem Sądu samo stwierdzenie, że zaawansowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa z okresowymi zespołami rwy kulszowej (według dokumentacji z POZ incydent w styczniu 2021 r. i incydent w czerwcu 2022 r.) oraz nadciśnienie tętnicze z powikłaniami narządowymi (zaburzenia relaksacji lewej komory w echo serca z dnia [...] sierpnia 2023r.) zgodnie z ww. postanowieniami rozporządzenia MRiF z dnia [...] kwietnia 2017 r. powodują niezdolność do służby w Służbie Celno-Skarbowej, jest niewystarczające. Sąd zarzucił, że CKL nawet nie powołała postanowień ww. rozporządzenia ani objaśnień szczegółowych. Nie odniosła ich treści do wyników badań przeprowadzonych w toku postępowania orzeczniczego. Sąd zwrócił uwagę, że zgodnie z załącznikiem do ww. rozporządzenia "Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej", do § 25 pkt 2 kwalifikuje się choroby kręgosłupa upośledzające sprawność ustroju (rub. 4 - kategoria zdolności kandydatów do pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej - Z/N). Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do tego paragrafu ocenę zdolności do służby uzależnia się od rozległości i nasilenia wady lub procesu chorobowego i zaburzeń czynnościowych kręgosłupa (podstawą orzeczenia jest diagnostyka obrazowa i konsultacja ortopedy lub reumatologa). CKL nie wyjaśniła dlaczego schorzenie rozpoznane w punkcie 11.1 orzeczenia RKL zostało zakwalifikowane do kat. N (niezdolny do służby), podczas gdy schorzenie to kwalifikuje się do kategorii Z (zdolny do służby) bądź do kategorii N (niezdolny do służby) w zależności od rozległości i nasilenia wady lub procesu chorobowego i zaburzeń czynnościowych kręgosłupa, przy czym podstawą orzeczenia jest diagnostyka obrazowa i konsultacja ortopedy lub reumatologa. CKL pominęła objaśnienia szczegółowe do § 25 pkt 2, nie odniosła się w żaden sposób do wyników konsultacji lekarza ortopedy (Karta skierowania indywidualnego z dnia [...] lutego 2023r.). Tymczasem lekarz ortopeda odnotował występującą u skarżącego rwę kulszową, zmiany zwyrodnieniowe na odcinku C i Th kręgosłupa, a następnie stwierdził, że Skarżący jest zdolny do służby (k. 15 akt admin.). Na tę okoliczność skarżący powoływał się w odwołaniu od orzeczenia RKL, jednak CKL nie ustosunkowała się do podniesionych zarzutów, nie przedstawiła też żadnej argumentacji, z której wynikałoby z jakich względów zaakceptowała stanowisko RKL, że ww. schorzenie należy zakwalifikować do kat. N. Dalej Sąd podniósł, że do § 31 pkt 3 ww. Wykazu kwalifikuje się nadciśnienie tętnicze okresu II i III o niezadowalającej kontroli oraz inne postacie nadciśnienia o ciężkim przebiegu (rub. 4 - kat. N). Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 31 pkt 3 o kwalifikacji decyduje badanie okulistyczne, echokardiograficzne oraz konsultacja kardiologa; obowiązująca jest kwalifikacja według WHO. Wyniki badania okulistycznego zawarte zostały w pkt 10 Karty skierowania indywidualnego i wynika z nich, że pozostają w normie. Lekarz specjalista chorób oczu powołał § 11 pkt 2 ww. Wykazu o treści "ostrość wzroku każdego oka co najmniej 0,5 z korekcją szkłami sferycznymi wklęsłymi do 1,0 D lub wypukłymi do 3,0 D lub cylindrycznymi wklęsłymi lub wypukłymi do 1,0 D" - kat. Z. W badaniu echokardiograficznym z dnia [...] marca 2023 r. (k. 27 akt admin.) stwierdzono m.in. "Lewa komora bez ewidentnych odcinkowych zaburzeń kurczliwości, funkcja rozkurczowa upośledzona - zaburzenia relaksacji". Treść konsultacji kardiologicznej (pkt 8 Karty skierowania indywidualnego) pozostaje w dużej mierze nieczytelna, jednak jak wskazał skarżący w odwołaniu od orzeczenia CKL - lekarz kardiolog orzekł, że występujące u skarżącego lekkie nadciśnienie należy mieć pod kontrolą i ewentualnie włączyć leczenie farmakologiczne. Sąd podkreślił, że CKL w ogóle nie ustosunkowała się do ww. konsultacji lekarza okulisty i kardiologa. Powołała się wyłącznie na wynik badania echokardiograficznego, jednak zdaniem Sądu nie wyjaśniła w sposób wystarczający z jakich względów uznała, że stwierdzone nadciśnienie (rozpoznanie z punktu 11.2 orzeczenia RKL) należy zakwalifikować do § 31 pkt 3. W ocenie Sądu z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia CWL nie wynika więc z jakich powodów CKL zaakceptowała stanowisko RKL co do kwalifikacji rozpoznanych schorzeń odpowiednio do § 25 pkt 2 (kat. Z/N) i § 31 pkt 3 (kat. N) Wykazu. CKL nie wyjaśniła swego stanowiska również w kontekście argumentacji odwołania, pomimo tego, że skarżący odwoływał się do treści ww. jednostek redakcyjnych Wykazu oraz objaśnień szczegółowych do nich. Sąd uznał, że CKL dopuściła się naruszenia art. 39 ust. 5 w związku z art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia jest bowiem ogólnikowe i nieprzekonujące, a w konsekwencji nie poddaje się kontroli Sądu. We wskazaniach do dalszego postępowania Sąd nakazał aby organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględnił dokonaną przez Sąd ocenę prawną. Organ miał poddać wnikliwej analizie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w kontekście kwalifikacji schorzeń rozpoznanych u skarżącego przez RKL. W razie potrzeby CKL miała przeprowadzić dodatkowe badania bądź zgromadzić dodatkową dokumentację. CKL miała również rozważyć argumentację przedstawioną w odwołaniu i ustosunkować się do niej mając na względzie w szczególności kwalifikację schorzeń do postanowień ww. "Wykazu chorób i ułomności (...)" i objaśnień szczegółowych. Ponadto Sąd nakazał aby CKL podejmując rozstrzygnięcie w sprawie należycie je uzasadniła stosownie do poczynionych wyżej uwag i zgodnie z wymogami art. 39 ust. 5 w związku z art. 47 ust. 3 ustawy o komisjach lekarskich. Rozpatrując sprawę ponownie CKL orzeczeniem z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] uchyliła zaskarżone odwołaniem orzeczenie RKL z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez RKL. W podstawie prawnej CKL wskazała art. 47 ust 1 pkt 3 ustawy o komisjach lekarskich. W uzasadnieniu orzeczenie CKL wskazała, że w celu weryfikacji kwalifikacji dokonanej przez RKL zaleciła konsultację kardiologiczną i wykonanie kontrolnego badania echo serca oraz wezwała skarżącego a badanie własne przez CKL. Skarżący dwukrotnie nie zgłosił się na wyznaczony termin badania i nie usprawiedliwił swojej nieobecności do chwili wydania niniejszego orzeczenia. CKL podała, że po analizie dokumentacji stwierdziła, że przeterminowaniu uległa opinia psychologiczna (badanie z dnia [...] lutego 2023 r.), wobec powyższego CKL uchyliła zaskarżone orzeczenie celem przeprowadzenia aktualnych badań. Na powyższe orzeczenie CKL skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił naruszenie: 1) § 25 pkt 2, rub. 4 i § 31 pkt 3, rub. 4 rozporządzenia MRiF z dnia 13 kwietnia 2017 r. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu skarżącego za niezdolnego do pełnienia służby celno-skarbowej i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez RKL; 2) art. 46 i 47 ust. 1 pkt. 3 ustawy o komisjach lekarskich poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przekroczeniu terminu przeznaczonego na prowadzenie postępowania odwoławczego oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez RKL z zaleceniem przeprowadzenia ponownych badań co doprowadziło do de facto przekreślenia dwóch lat pracy RKL, CKL i WSA w Warszawie i powrót do punktu wyjścia niniejszego postępowania czyli badań okresowych w RKL; 3) art. 7 k.p.a. poprzez przyjęcie, że decyzja nie została wydana w oparciu o wszechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego wraz z podjęciem wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu fatycznego oraz do załatwienia sprawy; 4) art. 8 k.p.a. poprzez przyjęcie, że organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; 5) art. 35 k.p.a. § 1 i § 3, art. 36 k.p.a. które stanowią, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania oraz że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ jest obowiązany zawiadomić stronę, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia co nie miało miejsca w niniejszym postępowaniu; 6) art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez przyjęcie, że decyzja została wydana w oparciu o wszechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego oraz że organ ocenia na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że CKL w ramach postępowania odwoławczego dwukrotnie zawiadomiła go o terminie, w którym miały odbyć się badania. Przedmiotowe pisma nie zawierały podstawy prawnej wezwania, określenia o jakie badania chodzi, ani pouczenia o potrzebie kontaktu z telefonicznego z CKL. Ponadto zostały one doręczone skarżącemu nieskutecznie (mniej niż 7 dni przed datą badania), co nie powoduje negatywnych konsekwencji w przypadku niestawiennictwa. Pierwsze pismo z dnia 11 września 2024 r., wysłane w dniu 12 września 2024 r. na termin 2 października 2024 r., skarżący odebrał 27 września 2024 r. Drugie pismo z dnia 27 grudnia 2024 r., wysłane w dniu 30 grudnia 2024 r. na termin 8 stycznia 2025 r., skarżący odebrał 16 stycznia 2025 r. (czyli 8 dni po terminie badania). Ponadto skarżący wskazał, że nie z jego winy powstał zaistniały w sprawie stan faktyczny i prawny. Nie z jego winy postępowanie trwa tak długo. Skarżący stawił się na badania w [...] w dniu [...] czerwca 2023 r. Zdaniem skarżącego zostały one przeprowadzone tendencyjnie i nic nie wniosły do niniejszego postępowania. W ocenie skarżącego wątpliwa była celowość kolejnych badań, które miały być przeprowadzone w Warszawie. Skarżący stwierdził, że CKL mija się z również z prawdą w kwestii przeterminowania ważności badań psychologicznych, gdyż w przypadku kandydata do służby celno-skarbowej ma to miejsce po 5 latach, a nie po 2 jak to wyliczyło CKL. Skarżący zarzucił również, że CKL naruszyła przepisy ww. art. 46 ustawy o komisjach lekarskich, który ją zobowiązuje do rozpatrzenia odwołania w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania. Twierdzenie o potrzebie przeprowadzenia dodatkowych badań w ocenie skarżącego przyjąć należy jako niepoważne. Zdaniem skarżącego czas zakończyć to postępowanie i rozstrzygnąć definitywnie powstały spór. Skarżący podniósł, że jako obywatel, który z własnej woli i na ochotnika wyraził zamiar wstąpienia w szeregi służby celno-skarbowej i godzi się z możliwością przeniesienia na granicę w celu obrony niepodległości Państwa Polskiego, nie może zrozumieć intencji i uporu ze strony komisji lekarskich, które uparcie uniemożliwiają mu tą służbę. W ocenie skarżącego na wszelkie możliwe sposoby usiłują zrobić ze niego kalekę, aby tylko nie odsłonić niekompetencji lekarzy z RKL, którym nie spodobał się wiek skarżącego, lub musieli podnieść statystykę negatywnych orzeczeń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Ponadto organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Ustosunkowując się do treści skargi organ wyjaśnił, że przepisy k.p.a. nie zawierają odpowiednika art. 149 § 2 k.p.c. Z treści art. 50 § 2 k.p.a. wynika, że organ obowiązany jest dołożyć starań, aby zadośćuczynienie wezwaniu nie było uciążliwe. Zdaniem organu z tych przyczyn nie sposób było zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, jakoby okres krótszy niż 7 dni pomiędzy doręczeniem wezwania a datą czynności organu miał skutkować dyskwalifikacją zaskarżonego orzeczenia jako aktu administracyjnego. Z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy istotnie wynika, że wezwanie dotyczące terminu badania wyznaczonego na dzień 8 stycznia 2025 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 stycznia 2025 r. Okoliczność ta, w ocenie CKL, pozostawała jednak bez wpływu na treść rozstrzygnięcia objętego zaskarżonym orzeczeniem. CKL wydała bowiem orzeczenie kasatoryjne na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o komisjach lekarskich. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia CKL, zasadniczą przyczyną uchylenia zaskarżonego orzeczenia RKL był fakt przeterminowania opinii psychologicznej. Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 września 2021 r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Służbie Celno-Skarbowej (Dz.U. z 2021 r., poz. 1943), przy określaniu okresu ważności wyników z testu psychologicznego, posługują się terminem 12 miesięcy. Nieuzasadniony, zdaniem CKL, pozostaje zatem zarzut skarżącego, jakoby okres ważności badań psychologicznych wynosił 5 lat. W piśmie procesowym z dnia 18 czerwca 2025 r. skarżący podtrzymał zarzuty skargi. Skarżący podniósł również, że w jego przypadku nie ma zastosowania 12-miesieczny okres ważności testu psychologicznego, albowiem § 13 ust. 3 rozporządzenia w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Służbie Celno-Skarbowej odnosi się do sytuacji gdy kandydat ponownie przystępuje do postępowania kwalifikacyjnego. Skarżący zwrócił również uwagę, że CKL nie wskazała konkretnego przepisu, który ma zastosowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a." Zgodnie z powołaną regulacją, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zaś żadna z pozostałych stron nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 6 ustawy o komisjach lekarskich, zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby. W myśl art. 32 ust. 1 i 2 ww. ustawy, rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie funkcjonariusza zwolnionego ze służby i sporządza protokół badania, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby. Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie. Komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia (art. 33 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 38 ust. 1 ww. ustawy, rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Orzeczenie zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 (art. 39 ust. 1 ustawy). Od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej - osobie badanej lub podmiotowi kierującemu tę osobę do rejonowej komisji lekarskiej - przysługuje odwołanie do Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 1 ww. ustawy). CKL rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów (art. 46 ustawy). Zgodnie z art. 47 ust. 1 ww. ustawy, CKL po rozpatrzeniu odwołania: (1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo (2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo (3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. CKL nie może wydać nowego orzeczenia na niekorzyść osoby badanej, chyba że zaskarżone orzeczenie jest sprzeczne z prawem lub zostało wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych (ust. 2). Zaskarżone orzeczenie CKL z dnia [...] lutego 2025 r. wydane zostało w oparciu o art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o komisjach lekarskich. CKL uchyliła nim orzeczenie RKL z dnia [...] marca 2023 r. i przekazała sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że zasadniczym powodem wydania tego rozstrzygnięcia było stwierdzenie przez CKL, że wydana w stosunku do skarżącego opinia psychologiczna uległa przeterminowaniu. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 153 ust. 1 pkt 6 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 1131, z późn. zm.) przyjęcie kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, na które składa się m.in. ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Służbie Celno-Skarbowej. Zgodnie z art. 153 ust. 3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej zdolność fizyczną i psychiczną, o której mowa w ust. 1 pkt 6, ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, o których mowa w art. 207 ust. 1. Stosownie do treści art. 207 ust. 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, o zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza, do pełnienia służby, orzekają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, o których mowa w ustawie dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398). Szczegółowe kwestie dotyczące postępowania kwalifikacyjnego do służby w Służbie Celno-Skarbowej reguluje, wydane na podstawie art. 153 ust. ust. 6 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 września 2021 r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Służbie Celno-Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 1943). Zgodnie z § 13 ust. 3 tego rozporządzenia jeżeli w poprzednim postępowaniu kandydat uzyskał wynik pozytywny z testu psychologicznego, to nie przystępuje do testu, a ten wynik zalicza się na poczet danego postępowania, jeżeli od dnia przeprowadzenia testu psychologicznego do dnia, w którym upływa termin składania dokumentów, nie upłynęło 12 miesięcy. Opinia psychologiczna dotycząca skarżącego została sporządzona w dniu [...] lutego 2023 r. Dołączona ona została do dokumentacji będącej podstawą orzekania przez RKL i CKL w postępowaniu zakończonym orzeczeniem CKL z dnia [...] sierpnia 2023 r. Prowadząc postępowanie na nowo, tj. rozpatrując ponownie – na skutek wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 lipca 2024 r. , sygn. akt II SA/Wa 52/24 - odwołanie skarżącego od orzeczenia RKL z [...] marca 2023 r., CKL nie mogła pominąć faktu, że przedmiotowa opinia uległa przeterminowaniu, co wynika z treści powołanego wyżej § 13 ust 3 rozporządzenia w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Służbie Celno-Skarbowej. CKL wprawdzie nie powołała w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia tego przepisu, jednakże uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. W tej sytuacji CKL prawidłowo zastosowała art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o komisjach lekarskich i uchyliła orzeczenie RKL z dnia [...] marca 2023 r. oraz przekazała sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W świetle powyższego bez znaczenia dla wyniku sprawy był fakt doręczenia skarżącemu w dniu 16 stycznia 2025 r. wezwania do stawienia się przed CKL z określoną datą stawiennictwa na dzień 8 stycznia 2025 r. Niezasadne są również pozostałe zarzuty podniesione w skardze. Biorąc pod uwagę podstawy faktyczne zastosowania przez CKL art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o komisjach lekarskich CKL w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie analizowała kwestii związanych z rozpoznanym u skarżącego przez RKL schorzeniami. Przekroczenie terminów załatwienia sprawy przez CKL nie stanowi zaś o wadliwości wydanego przez ten organ orzeczenia. Opieszałość organu w prowadzonym postępowaniu może być przedmiotem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zaznaczyć również należy, że CKL wydała zaskarżone orzeczenie po uchyleniu przez tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 52/24, wcześniej wydanego w stosunku do skarżącego orzeczenia z dnia [...] sierpnia 2023 r. CKL była zatem związana oceną prawną oraz wskazaniami do dalszego postępowania zawartymi w tym wyroku. Stosownie bowiem do treści art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 55/13, wynikający z powyższego przepisu obowiązek może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku. Odnotować należy, że wynikające z wyroku z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 52/24, wskazania do dalszego postępowania pozostały nieaktualne. Doszło bowiem do istotnej zmiany stany faktycznego sprawy. W dacie wydawania zaskarżonego orzeczenia przez CKL przeterminowaniu uległy bowiem badania psychologiczne skarżącego. Zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem, a podniesione w skardze zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.