II SA/Wa 725/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia lokalu mieszkalnego – oddala skargę – Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 4 Kpa utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], którą to decyzją nakazano M.S. opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...]. Jako podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 95 ust. 3 pkt 3 ust. 4 oraz art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. 2011 r. Dz. U. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.). W motywach uzasadnienia organ wskazał, że przedmiotowy lokal jest własnością Skarbu Państwa i pozostaje w zasobach i zarządzie Komendanta [...] Policji. Wyjaśnił, że M.S. nie jest i nigdy nie była funkcjonariuszem Policji i nie posiada uprawnień do policyjnej renty rodzinnej, co oznacza, stosownie do art. 88 i 89 ustawy o Policji , że lokal nr [...] przy ul. [...] w W. zajmuje bez tytułu prawnego, bez możliwości jego uzyskania. Organ wskazał też, że zgodnie z art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku zajmowania go przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby bez tytułu prawnego. Wyjaśnił, że pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. organ wezwał M.S. do dobrowolnego opróżnienia lokalu i przekazania mieszkania w terminie 30 dni dysponentowi. Z uwagi na toczące się postępowania z powództwa M.S. o ustalenie istnienia stosunku najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W. organ zawiesił przedmiotowe postępowania administracyjne. W związku z wyrokiem Sądu Rejonowego [...] Wydział [...] sygn. akt [...] z dnia [...] października 2013 r., którym Sąd oddalił powództwo M.S. oraz w związku z tym, że Sąd odwoławczy oddalił apelację (Sąd Okręgowy w [...] [...] Wydział [...]) organ podjął zawieszone postępowanie, a następnie wydał decyzję o opróżnieniu przez M.S. przedmiotowego lokalu. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M.S. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 77 i art. 7 K.p.a. w związku z art. 16 Kpa, art. 77 § 1 Kpa w związku z art. 78 § 1 Kpa, art. 107 § 3 Kpa. W uzasadnieniu skargi podniosła, że przedmiotowy lokal zamieszkuje od września 1980 r. albowiem lokal ten został przydzielony jej mężowi na mocy decyzji Podsekretarza Stanu w MSW – decyzji nr [...] z dnia [...] września 1980 r. Wskazała, że decyzja ta jako decyzja ostateczna obowiązuje bowiem nigdy nie została uchylona, zmieniona, ani nie stwierdzono jej nieważności. Stanowiła ona podstawę do zawarcia umowy najmu przedmiotowego lokalu. Skarżąca podniosła też, że po rozwodzie (1992 r.) ze S.S. nadal zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu albowiem w tym czasie obowiązywało rozporządzenie MSW z dnia 4 czerwca 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 51, poz. 234) i zgodnie z § 20 tego rozporządzenia małżonkowie rozwiedzeni zachowują prawo do zajmowania lokalu do czasu uzyskania (nabycia) przez nich innych lokalu mieszkalnych, na podstawie decyzji administracyjnej, spółdzielczych lokali mieszkalnych, domów jednorodzinnych lub lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość. W ocenie skarżącej brak było podstaw do uznania, że zajmuje lokal bez tytułu prawnego. Skarżąca podniosła też, że jej były małżonek nie był nigdy funkcjonariuszem policji (milicji) był pracownikiem straży pożarnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny. Istota sporu sprowadza się do oceny, czy M.S. posiada tytuł prawny do lokalu nr [...], położonego w [...] przy ul. [...], lokalu pozostającego we władaniu resortu spraw wewnętrznych. Skarżąca twierdziła, że tytuł prawny do lokalu nabyła na podstawie decyzji Podsekretarza Stanu MSW – decyzji nr [...] z dnia [...] września 1980 r. na mocy której, przedmiotowy lokal przydzielony został byłemu mężowi skarżącej. Z oceną skarżącej nie można się zgodzić. Przedmiotowy lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w W. pozostaje w dyspozycji Komendanta Głównego Policji (okoliczność niesporna). A zatem zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajdują przepisu ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. , poz. 355). Zgodnie z art. 95 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku zajmowania lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 90, przez policjanta lub członka jego rodzin, albo inne osoby – bez tytułu prawnego. W ocenie Sądu trafnie organ uznał, że skarżąca nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu. Z akt sprawy wynika, że lokal mieszkalny został dnia [...] listopada 1980 r. przydzielony S.S. (pracownikowi Komendy Głównej Straży Pożarnej) i to on zawarł umowę najmu. Przedmiotowa umowa najmu zawarta dnia 1 stycznia 2001 r. przez S.S. wygasła z chwilą jego śmierci w 2004 r. Potwierdza to wyrok Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydział [...] sygn. akt [...] z dnia ....., który zaaprobował pogląd Sądu I instancji, że M.S. nie wiąże umowa najmu lokalu (po byłym mężu) i nie istnieją przepisy prawa nakazujące zawarcie takiej umowy najmu. Sam fakt zamieszkiwania w lokalu w charakterze posiadacza nie rodzi po stronie osoby zajmującej ten lokal żadnych uprawnień, ani roszczeń. W sprawie bezsporne jest, że skarżąca nie była głównym najemcą przedmiotowego lokalu, nie jest funkcjonariuszem Policji (emerytem, rencistą), a zatem zgodnie z art. 88 nie może otrzymać tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego pozostającego w dyspozycji Komendanta Głównego Policji. Na podstawie art. 88 ustawy o Policji tytuł prawny do lokalu mieszkalnego może otrzymać wyłącznie funkcjonariusz Policji. Natomiast osoby wymienione w art. 89 ustawy o Policji, które uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego nie posiadają samodzielnego tytułu prawnego do lokalu. Przypadki, w których orzeka się o opróżnieniu lokalu zostały określone w art. 95 ust. 2 – 4 ustawy o Policji. Zgodnie z art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku zajmowania go przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby bez tytułu prawnego. Skoro skarżąca zamieszkuje przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego zasadnie organ uznał, że na mocy art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy należało nakazać jego opróżnienie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż przedmiotowy lokal pozostaje w dyspozycji organów Policji. W przedmiotowym postępowaniu nie mają zastosowania przepisy dotyczące uprawnień mieszkaniowych Straży Pożarnej, zarówno obowiązujące w 1992 r. (kiedy orzeczono rozwód małżeństwa S.), jak i obecnie obowiązujące. Reasumując skoro przedmiotowy lokal pozostawał i pozostaje w dyspozycji organów Policji to przepisy ustawy o Policji oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy znajdują w sprawie zastosowanie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.