II SA/Wa 728/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Marcinkowska Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk (sprawozdawca) Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak Protokolant – starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2014 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej - oddala skargę - Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 17 ust. 3 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 576 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] odmawiającą wydania H. D. pozwolenia na broń palną do ochrony osobistej. W uzasadnieniu powyższej decyzji Komendant Główny Policji wskazał, iż organ I instancji decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. odmówił wydania H. D. pozwolenia na broń palną do ochrony osobistej z powodu niezdania przez niego egzaminu poprawkowego z praktycznej części egzaminu dotyczącej posługiwania się bronią palną oraz sposobu obchodzenia się z nią. Od decyzji tej strona złożyła w ustawowym terminie odwołanie, w którym wniosła o warunkowe zaliczenie jej egzaminu praktycznego lub warunkowego poprawkowego strzelania z wykorzystaniem innej broni niż P-64, o co występowała we wniosku z dnia [...] grudnia 2013 r., a który nie został uwzględniony przez organ I instancji. Wskazała, iż w toku postępowania przedstawiła szereg dowodów potwierdzających zasadność wydania jej pozwolenia na broń do ochrony osobistej. Zaliczyła także egzamin ze znajomości przepisów dot. posiadania i używania broni oraz praktycznej umiejętności posługiwania się bronią. Nie udało jej się jedynie zdobyć wymaganych punktów w trakcie strzelania do tarczy (uzyskała 19 pkt na 25 wymaganych). W ocenie strony, wynikło to z braku dostępu do pistoletu P-64, z którego był przeprowadzany egzamin, bowiem na [...] strzelnicach nie ma możliwości trenowania z tego modelu, gdyż jest to broń stara, nieużywana już do treningów. Tym samym przeprowadzanie strzelania z pistoletu, na którym nie ma możliwości trenowania z góry skazuje podchodzącego do strzelania na niezdanie egzaminu. Dodatkowo strona podniosła, że obecnie tego rodzaju broń nie jest dostępna w sprzedaży, więc po uzyskaniu pozwolenia nigdy by się nią nie posługiwała. Jednocześnie wskazała, iż została poinformowana o rodzaju broni, z której będzie przeprowadzany egzamin strzelecki, natomiast nie udzielono jej już informacji, iż ma możliwość wnioskowania o zmianę broni, choć kilkakrotnie w toku postępowania informowała, iż nie ma możliwości trenowania z broni P-64. Z uwagi na powyższe wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej prośby. Po zapoznaniu się z zebranym materiałem dowodowym oraz z odwołaniem strony, Komendant Główny Policji stwierdził, iż zaskarżona decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji odpowiada prawu. Argumentując rozstrzygnięcie z dnia [...] lutego 2014 r. organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z dyspozycją art. 17 ust. 3 ustawy o broni i amunicji właściwy organ Policji odmawia wydania pozwolenia na broń osobie, która nie zdała egzaminu, o którym mowa w art. 16 ust. 1. Przepis ten ma charakter obligatoryjny, co oznacza, iż organ Policji w związku z zaistnieniem wskazanej wyżej okoliczności jest obowiązany do odmowy wydania pozwolenia na broń. Z dyspozycji art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji wynika, iż osoba, która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń, jest obowiązana zdać egzamin przed komisją powołaną przez właściwy organ Policji ze znajomości przepisów dotyczących posiadania i używania danej broni oraz z umiejętności posługiwania się tą bronią. Jak wynika z akt postępowania, H. D. nie zdał praktycznej części egzaminu, tj. z umiejętności posługiwania się bronią. Przyczyny zaś takiego stanu rzeczy należy dostrzegać w niedostatecznym opanowaniu celnego oddawania strzałów, a nie w takim czy innym modelu broni palnej krótkiej centralnego zapłonu. Tego rodzaju broń działa bowiem na tej samej zasadzie niezależnie od modelu broni i tylko od odpowiedniego opanowania kilku elementów gwarantujących celność oddawanych strzałów zależy powodzenie na egzaminie oraz w dalszym okresie używania broni. Argument strony, iż nie zdała egzaminu praktycznego z powodu wykorzystania na nim starej, nieprodukowanej już broni, do której nie miała dostępu jest więc niezasadny i nie może wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy co do jej istoty. Organ II instancji zwrócił uwagę, iż rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie egzaminu ze znajomości przepisów dotyczących posiadania broni oraz umiejętności posługiwania się bronią (Dz. U. Nr 19, poz. 241 ze zm.), nie przewiduje możliwości warunkowego zaliczenia egzaminu praktycznego lub warunkowego poprawkowego strzelania z innej broni. Rozporządzenie to przewiduje określony tryb postępowania przy organizowaniu egzaminu i po jego zrealizowaniu na wszystkich możliwych etapach kończy się on definitywnie w ramach danego postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na broń. Strona wyczerpała już wszystkie możliwości, uwzględniając egzaminy poprawkowe, kolejnych prób pozytywnego zaliczenia egzaminu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. Oznacza to, z woli prawodawcy, bezwzględny brak możliwości przyznania stronie pozwolenia w wyniku postępowania, w toku którego nie zdała ona egzaminu. Komendant Główny Policji podkreślił, iż posiadanie umiejętności posługiwania się bronią nie jest obojętne z punktu widzenia bezpieczeństwa i porządku publicznego, a to ze względu na możliwe skutki użycia broni. Nie może więc być żadnych wątpliwości, że osoba zainteresowana posiadaniem broni (zwłaszcza do ochrony osobistej, która z racji swojego celu może zostać użyta wobec innych osób), umie się nią posługiwać w sposób bezpieczny i nie stworzy zagrożenia dla bezpieczeństwa czy porządku publicznego. Strona, nie zdając egzaminu praktycznego, de facto nie potwierdziła w sposób prawem przewidziany swych zdolności do dysponowania bronią. Decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2014 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez H. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący zakwestionował niedostateczne opanowanie przez niego celności oddawania strzałów. W uzasadnieniu skargi wymieniony podniósł, iż w toku całego postępowania udowodnił, że prowadzona przez niego działalność stanowi ponadprzeciętne, stałe oraz realne zagrożenie dla jego życia oraz zdrowia, a jego wniosek był zasadny, spełniał wymogi formalne uzyskania pozwolenie na broń do celów ochrony osobistej siebie oraz swojej rodziny. Zdał egzamin ze znajomości przepisów posiadania i używania broni oraz praktycznej umiejętności posługiwania się bronią w tym m.in. umiejętności prawidłowego rozkładania i składania, ładowania i rozładowywania, zabezpieczania i odbezpieczania broni oraz postępowania w przypadku jej niesprawności. Przeszedł również egzamin strzelecki zdobywając 19 punktów, przy czym odbyła się tylko jedna próba, której nie można było powtórzyć, co nie świadczy o braku umiejętności ani też o niedostatecznym opanowaniu celnego oddawania strzałów. Skarżący zwrócił uwagę, iż równolegle do egzaminów w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] zdawał egzamin łowiecki w Polskim Związku Łowieckim w [...], w tym strzelanie, gdzie we wszystkich trzech konkurencjach, również do celów ruchomych, zdobył maksymalną ilość punktów. Powyższy fakt świadczy, iż potrafi posługiwać się bronią, a zdobycie mniejszej ilości punktów niż 25 jest jedynie przypadkiem, co zdarza się każdemu nawet najlepszemu strzelcowi. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, iż skarżący nie zdał egzaminu poprawkowego w części dotyczącej umiejętności posługiwania się bronią (k.133 akt adm.). Z uwagi na powyższą okoliczność oraz treść art. 17 ust. 3 ustawy o broni i amunicji organy Policji zobowiązane były odmówić skarżącemu wydania pozwolenia na broń. Organ wskazał nadto, iż w przypadku niezdania części praktycznej egzaminu zdającemu przysługuje jeden egzamin poprawkowy obejmujący tę część egzaminu, który przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie siedmiu dni od dnia niezdania egzaminu - § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie egzaminu ze znajomości przepisów dotyczących posiadania broni oraz umiejętności posługiwania się bronią. Skarżący wyczerpał wszystkie możliwości zaliczenia egzaminu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji i przepisy prawa nie przewidują możliwości warunkowego zaliczania egzaminu praktycznego. Dlatego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa organy Policji zobligowane były odmówić wydania skarżącemu pozwolenia na broń, bowiem nie potwierdził w sposób przewidziany prawem zdolności do dysponowania bronią Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 1 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie nie doszło bowiem do naruszenia prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni. Stosownie do pkt 1 ust. 2 ww. artykułu, pozwolenie na broń wydaje się w celu ochrony osobistej. Jak z kolei wynika z art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, osoba która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń jest obowiązana zdać egzamin przed komisją powołaną przez właściwy organ Policji ze znajomości przepisów dotyczących posiadania i używania danej broni i używania danej broni oraz z umiejętności posługiwania się tą bronią. Zgodnie zaś z art. 17 ust. 3 powoływanej ustawy, właściwy organ Policji odmawia wydania pozwolenia na broń osobie, która nie zdała ww. egzaminu. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że skarżący nie zdał egzaminu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. Negatywny wynik egzaminu jest dla organu Policji wiążący i nakłada nań bezwzględny obowiązek wydania decyzji odmownej dla strony. W niniejszej sprawie skarżący kwestionuje zasadność przeprowadzenia egzaminu praktycznego z wykorzystaniem pistoletu P-64, który nie jest aktualnie dostępny w sprzedaży, co uniemożliwia trening z tego typu bronią przed przystąpieniem do egzaminu praktycznego ze strzelania, jak też osiągnięcie zadawalających wyników w jego trakcie. Zarzut ten nie może zostać uwzględniony, albowiem przepisy ustawy o broni i amunicji oraz rozporządzenia wykonawczego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie egzaminu ze znajomości przepisów dotyczących posiadania broni oraz umiejętności posługiwania się bronią (Dz. U. Nr 19, poz. 241 ze zm.) nie przewidują wyboru określonego modelu broni pozostawiając tę kwestię komisji egzaminacyjnej. Zgodnie z § 2 pkt 5 i § 5 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 powołanego rozporządzenia praktyczną część egzaminu przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana z co najmniej 3 członków, spośród których jeden posiada kwalifikacje instruktora wyszkolenia strzeleckiego, a zakres tego egzaminu obejmuje sprawdzenie umiejętności prawidłowego rozkładania i składania, ładowania amunicją i rozładowywania oraz zabezpieczania i odbezpieczania danej broni, a także postępowania w przypadku jej niesprawności oraz przeprowadzenie sprawdzianu strzeleckiego z użyciem danego rodzaju broni. Praktyczną część egzaminu przeprowadza się na strzelnicy wg. kryteriów określonych w złączniku nr 1 do rozporządzenia, a jej wyniki wpisuje się na karcie egzaminacyjnej. Warunkiem zdania praktycznej części egzaminu jest uzyskanie pozytywnej oceny ze sprawdzenia znajomości zagadnień, o których mowa powyżej (§ 5 ust. 2, 4 i 5 ww. rozporządzenia). W przypadku niezdania części praktycznej egzaminu zdającemu przysługuje jeden egzamin poprawkowy, który obejmuje wyłącznie tę część egzaminu, a który przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie siedmiu dni od dnia niezdania egzaminu (§ 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ww. rozporządzenia). Analiza akt administracyjnych wskazuje, iż w niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki przestrzegał powyższych reguł. Jak wynika z protokołu praktycznego egzaminu poprawkowego z dnia [...] grudnia 2013 r., skarżący uzyskał ze strzelania 19 punktów na 50 możliwych. Do zaliczenia zaś strzelania z broni palnej bojowej – pistoletu lub rewolweru centralnego zapłonu w pozycji stojącej do tarczy TS-2 z 15 metrów, przy użyciu 5 sztuk nabojów w czasie 6 minut wymagane jest uzyskanie co najmniej 25 punktów (pkt 1 załącznika nr 2 rozporządzenia). Nie może być zatem wątpliwości, iż skarżący egzaminu praktycznego nie zaliczył, co jest równoznaczne z niewykazaniem się umiejętnością posługiwania się bronią. Samo zaś przeprowadzenie strzelania z broni obecnie nieprodukowanej nie dyskwalifikuje egzaminu praktycznego i osiągniętych w nim wyników strzeleckich. Wprawdzie skarżący mógłby skutecznie kwestionować wyniki przedmiotowego egzaminu, gdyby stan techniczny broni budził uzasadnione wątpliwości, jednak tego zarzutu skarżący w trakcie egzaminu nie podnosił, zaś z akt sprawy nie wynika, aby broń używana do weryfikacji umiejętności strzeleckich nie była sprawna technicznie. W szczególności, do protokołu egzaminacyjnego z dnia 5 grudnia 2013 r. skarżący nie zgłosił uwag. Uzyskanie zaś przez skarżącego bardzo dobrych wyników z egzaminu strzeleckiego z broni długolufowej myśliwskiej, z uwagi na inne właściwości tej broni i inne wymogi egzaminacyjne, w żaden sposób nie podważają wiarygodności egzaminu strzeleckiego z broni krótkiej, złożonego przed właściwą komisją. W ocenie Sądu, organy obu instancji w wystarczający sposób odniosły się do zarzutów skarżącego złożonych w tym zakresie w toku trwania postępowania administracyjnego, prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę wydania decyzji odmownej i należycie uzasadniły podjęte rozstrzygnięcie. Sąd nie dopatrzył się również takich naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.