II SA/Wa 730/10

1 Dnia 01 lipca 2010 r. 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: 2 3 Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski 4 po rozpoznaniu w dniu 01 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - umorzyć postępowanie. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku E. G. z dnia [...] stycznia 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, działając na podstawie 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Na powyższą decyzję E. G. – działająca przez matkę J. K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia [...] maja 2010 r. J. K. zawiadomiła Sąd, iż skarżąca w dniu [...] kwietnia 2010 r. zmarła. W dniu 09 czerwca 2010 r. Urząd Stanu Cywilnego w S. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpis skrócony aktu zgonu skarżącej E. G., zmarłej [...] kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W myśl art. 161 § 2 powołanej ustawy, postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie E. G. wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], odmawiającą przyznania ww. renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Z nadesłanego przez Urząd Stanu Cywilnego w S. odpisu skróconego aktu zgonu skarżącej wynika, że E. G. zmarła [...] kwietnia 2010 r. Świadczenie w drodze wyjątku, w trybie określonym przez ustawę z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227), jest uprawnieniem o charakterze osobistym i wygasa z chwilą śmierci. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 161 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.