II SA/Wa 740/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia rekompensującego postanawia odrzucić skargę. M. S. – skarżący w niniejszej sprawie, pismem z 15 kwietnia 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej (Dowódca WOT) z [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia rekompensującego. Jak wynika natomiast z akt administracyjnych sprawy, pismem z 7 grudnia 2023 r. złożył za pośrednictwem Dowódcy WOT odwołanie od powyższej decyzji do Ministra Obrony Narodowej (MON). MON decyzją z [...] stycznia 2024 r. uchylił decyzję objętą odwołaniem skarżącego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Dowódca WOT wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Merytoryczne badanie legalności decyzji organu administracji publicznej jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na taką decyzję jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Skarga podlega odrzuceniu, bowiem skarżący wniósł ją na decyzję Dowódcy WOT, od której przysługiwało odwołanie do organu II instancji, czyli MON, za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 od dnia jej doręczenia, o czym skarżący został pouczony w treści decyzji Dowódcy WOT, objętej skargą do Sądu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z powołanego przepisu wynika, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej II instancji (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 947/08, Legalis). W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia lub też, jak w niniejszej sprawie, złoży odwołanie, ale bez wyczekania na wydanie rozstrzygnięcia przez organ II instancji wniesie skargę, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne (podobnie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07, Legalis). Decyzja Dowódcy WOT wydana w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia rekompensującego jest decyzją wydaną przez organ I instancji, od której najpierw przysługuje odwołanie do organu II instancji (MON). W decyzji tej zostało zawarte prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia odwołania do MON za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Z akt administracyjnych wynika, że decyzję organu I instancji wraz z pouczeniem doręczono prawidłowo skarżącemu w dniu 28 listopada 2023 r., a zatem miał on wiedzę co do przysługującego mu na tym etapie rozpoznawania sprawy odwołania. Skarżący skorzystał z tego środka zaskarżenia – wniósł odwołanie – zatem dopiero po wydaniu rozstrzygnięcia przez MON, mógł objąć je skargą do sądu administracyjnego (ewentualnym sprzeciwem, w sytuacji skorzystania przez MON z uprawnienia przewidzianego w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – Dz.U. z 2024 r. poz. 572). Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako wniesioną na rozstrzygnięcie organu I instancji, uznając ją z tej przyczyny za niedopuszczalną.