II SA/Wa 741/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z 12 marca 2013 r. W. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] lutego 2013 r. nr [...] wydaną w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. 15 maja 2013 r. wpłynął do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Komendanta Policji w [...] z [...] grudnia 2012 r. wydanej w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Uzasadniając powyższy wniosek skarżący podniósł, że jest członkiem koła łowieckiego, pełnił w ramach struktur łowieckich szereg odpowiedzialnych funkcji. Wskazał, że nigdy nie dał podstaw do twierdzenia, że posługuje się bronią w sposób nieodpowiedzialny. Stwierdził także, że czyn karny, za który został skazany i okoliczności jego popełnienia nie mają żadnego związku z posiadaniem czy używaniem broni. Zwrócił również uwagę, że zarówno w miejscu pracy, zamieszkania, jak i w środowisku łowieckim posiada nienaganną opinię. Zdaniem skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przyniesie żadnych negatywnych skutków, lecz pozwoli na kontynuowanie pożytecznej społecznie działalności. Zarządzeniem z 6 maja 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania wniosku o wstrzymanie poprzez wskazanie, której decyzji wstrzymania żąda, w szczególności poprzez podanie czy wniosek o wstrzymanie obejmuje również wstrzymanie decyzji Komendanta Głównego Policji z [...] lutego 2013 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący wskazał, że wniosek o wstrzymanie obejmuje także wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z [...] lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.). Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych, przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Należy zauważyć, że skarżący w swoim wniosku w ogóle nie wskazał na powyższe okoliczności, podniósł jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przyniesie żadnych negatywnych skutków. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że utrata uprawnień związanych z posiadanym pozwoleniem na broń myśliwską nie jest skutkiem o charakterze nieodwracalnym. W przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd, przywrócenie stanu pierwotnego w tej sytuacji byłoby jak najbardziej możliwe. Wobec powyższego, należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.