II SA/Wa 741/25
WyrokWSA w Warszawie2025-11-26
Skład orzekający: Joanna Kruszewska-Grońska, Andrzej Góraj, Dorota Kozub-Marciniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do oceny medycznej trafności rozpoznanych schorzeń i przypisanych kategorii zdolności do służby w Policji, czy też jego kontrola ogranicza się do aspektów formalnoprawnych?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest władny do weryfikacji medycznej trafności rozpoznanych przez komisję lekarską schorzeń ani przypisanych kategorii zdolności do służby, ponieważ nie posiada wiedzy specjalistycznej z zakresu medycyny. Kontrola sądowa w tym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się do badania zgodności orzeczenia z przepisami prawa materialnego i procesowego, w tym prawidłowości przypisania schorzeń do odpowiednich kategorii zgodnie z obowiązującymi wykazami.Stan faktyczny
Skarżący, funkcjonariusz Policji, został skierowany na własną prośbę do Rejonowej Komisji Lekarskiej w celu ustalenia stanu zdrowia i zdolności do służby. Komisja zaliczyła go do kategorii B (zdolny do służby z ograniczeniem), rozpoznając szereg schorzeń. Skarżący odwołał się, kwestionując ocenę warunków służby i wpływ pracy na jego stan psychiczny. Centralna Komisja Lekarska utrzymała w mocy orzeczenie pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, podnosząc m.in. brak procentowego określenia uszczerbku na zdrowiu i zarzucając dyskryminację.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , Protokolant specjalista Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby oddala skargę
W dniu [...] lutego 2023 r. Komendant Rejonowy Policji [...] (dalej: "KRP", "uczestnik postępowania") wydał [...] M.K. (dalej: "skarżący", "badany") skierowanie nr [...] do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej: "RKL", "organ pierwszej instancji") w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, a także uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą. W ww. skierowaniu podano, że skarżący został skierowany na własną prośbę, jak też wskazano datę jego zwolnienia ze służby w Policji - [...] lutego 2023 r.
Orzeczeniem z [...] sierpnia 2023 r. nr [...] organ pierwszej instancji zaliczył skarżącego do kategorii B - zdolny do służby w Policji z ograniczeniem, uznając go za zdolnego do służby na ostatnio zajmowanym stanowisku policjanta Ogniwa Ochronnego, Referat Organizacji Służby i Ochrony, Wydział Prewencji Komendy Rejonowej Policji [...]. U skarżącego rozpoznano następujące schorzenia:
1) przebytą plastykę przepukliny pachwinowej prawej z wszczepem syntetycznym ([...] sierpnia 2017 r.) oraz zabieg wycięcia przetoki skórnej penetrującej do siatki propylenowej w bliźnie po plastyce przepukliny pachwinowej prawostronnej ([...] maja 2022 r.), które przypisano do § 61 pkt 1 kolumna (dalej: "kol.") 5 załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2392 ze zm.; dalej: "zał. do rozp. z 2018 r.") - kategoria B,
2) przebyte trzy operacje przepukliny pachwinowej skośnej lewostronnej: [...] czerwca 2001 r. hernioplastyka m. Schouldice’a, [...] października 2020 r. plastyka przepukliny z wszczepem syntetycznym, [...] kwietnia 2022 r. ponowna plastyka przepukliny nawrotowej z użyciem siatki syntetycznej - § 61 pkt 1 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria B,
3) zespół Gilberta - § 121 pkt 1 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria B,
4) złóg 6 mm w układzie kielichowo-miedniczkowym lewej nerki, torbiel miąższową 12 mm tej nerki - § 96 pkt 3 i pkt 9 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria B,
5) naczyniaki segmentu II i VIII wątroby - § 52 pkt 2 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria B,
6) nadwzroczność oka lewego, starczowzroczność - § 7 pkt 2 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria B,
7) drobne zmiany zwyrodnieniowe zastawki mitralnej z falą zwrotną (++), zwapnienia
zastawki aortalnej z falą zwrotną (+) oraz niewielką falę zwrotną zastawki płucnej (+),
nieistotne hemodynamicznie - § 49 pkt 1 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria B,
8) zaburzenia nerwicowe nieznacznie nasilone - § 86 pkt 1 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria A,
9) przebytą artroskopię z plastyką łąkotki przyśrodkowej kolana prawego z zachowaną prawidłową funkcją stawu - § 71 pkt 1 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria A,
10) hipercholesterolemię - § 44 pkt 1 kol. 5 zał. do rozp. z 2018 r. - kategoria A.
W uzasadnieniu orzeczenia RKL zaznaczyła, iż rozpoznane u skarżącego schorzenia w aktualnym stopniu zaawansowania zmian strukturalnych i towarzyszących im dolegliwości klinicznych ograniczają zdolność do służby w Policji, z uwagi na mierne bądź niewielkie upośledzenie funkcji narządowych i układowych. Badany jest zdolny do służby na ostatnio zajmowanym stanowisku policjanta - Ogniwa Ochronnego, Referat Organizacji Służby i Ochrony, Wydział Prewencji, Komenda Rejonowa Policji [...], ponieważ zgodnie z opisem warunków służby, służba na tym stanowisku nie stwarzała nadmiernych obciążeń fizycznych i psychicznych. Ujawnione u skarżącego schorzenia zaliczono do kategorii zdolności do służby B ("zdolny do służby z ograniczeniem") lub do kategorii A ("zdolny do służby"), według klasyfikacji przewidzianej w zał. do rozp. z 2018 r. Schorzenia te wymagają okresowej kontroli specjalistycznej, jednakże mierny stopień zaawansowania zmian narządowych nie powoduje istotnego upośledzenia sprawności ogólnej ustroju i w chwili obecnej, przy właściwie prowadzonej terapii, nie daje podstaw do zaliczenia badanego do którejkolwiek z grup inwalidzkich.
W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia skarżący zakwestionował ocenę, zgodnie z którą służba na ostatnio zajmowanym przez niego stanowisku nie stwarzała nadmiernych obciążeń fizycznych i psychicznych. Podkreślił, że w Policji pracował od grudnia 1996 r. do lutego 2023 r. W 2001 r. doznał sytuacji traumatycznej związanej z samobójstwem osoby zatrzymanej podczas pełnionej przez niego służby. Taka sytuacja powtórzyła się, gdy inny osadzony próbował targnąć się na swoje życie na jego służbie. Wówczas wspomnienia z 2001 r. powróciły, co skutkowało koniecznością skorzystania przez badanego z pomocy psychologicznej i psychiatrycznej. U skarżącego zdiagnozowano neurastenię, której nie miał, wstępując do Policji. Jego zdaniem, niewątpliwie na jego stan zdrowia wpłynęły warunki pracy, w tym kontakt z osobami zatrzymanymi, używającymi środków odurzających, alkoholikami, sprawcami zabójstw, chorymi psychicznie.
Ponadto w 2017 r. podczas leczenia szpitalnego skarżący został zarażony gronkowcem złocistym, co ustalono dopiero po 4 latach, a badany nadal leczy się, by pozbyć się tej bakterii.
Skarżący nie rozumie, dlaczego pewne schorzenia są zaliczane do kategorii B lub do kategorii A. Nie przemawia do niego kwalifikacja schorzeń bez podania procentowego uszczerbku na zdrowiu i z tego względu uważa, iż jego sprawa powinna być rozpatrzona ponownie.
Po rozpoznaniu odwołania, Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (dalej: "CKL", "organ drugiej instancji", "organ odwoławczy") orzeczeniem z [...] marca 2025 r. nr [...], mając za podstawę art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 310 ze zm.; dalej: "u.k.l."), utrzymała w mocy orzeczenie RKL.
W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że zapoznał się z odwołaniem i wnikliwie przeanalizował dostępną w aktach dokumentację orzeczniczo-lekarską, jak również zarzuty odwołania, dochodząc do wniosku, iż orzeczenie organu pierwszej instancji jest zgodne z zasadami orzecznictwa lekarskiego. RKL oparła swoje rozstrzygnięcie na dokumentacji medycznej, wywiadzie chorobowym i bezpośrednim badaniu skarżącego. Badany wskazuje głównie na zaburzenia sfery psychicznej, mające - w jego mniemaniu - wpływ na ustalenia orzecznicze, dlatego CKL postanowiła pozyskać aktualną opinię konsultanta psychiatry, który rozpoznał u skarżącego nerwicę neurasteniczną nieznacznie upośledzającą zdolności adaptacyjne. Schorzenie to pokrywa się z rozpoznaniem 11.8 części A orzeczenia RKL. Pozostałe rozpoznania zawarte w rozstrzygnięciu organu pierwszej instancji także nie budzą zastrzeżeń CKL. W tej sytuacji organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do zmiany orzeczenia RKL.
Powyższe orzeczenie CKL stało się przedmiotem skargi badanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której powtórzył argumentację przedstawioną w odwołaniu, akcentując, że w orzeczeniach nie podano procentowego stopnia utraty zdrowia tak, aby mógł ubiegać się o materialną rekompensatę. Ponadto skarżący zarzucił, iż po spędzeniu ponad 26 lat w strukturach Policji, gdzie nabawił się choroby zawodowej w postaci nerwicy neurastenicznej i związanych z tym trudności adaptacyjnych, nie może liczyć na pozytywne rozstrzygnięcia komisji lekarskich ani na możliwość leczenia tego schorzenia w sanatorium lub innym ośrodku rehabilitacyjnym, co uważa za przykład dyskryminacji jego osoby. Z tej przyczyny podejmie starania o uzyskanie zadośćuczynienia, rekompensaty pieniężnej od byłego pracodawcy - Policji za powstałą chorobę zawodową.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi w zakresie ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby; odrzucenie skargi w pozostałym zakresie, tj. w zakresie uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji oraz ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą; rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym.
W piśmie z [...] lipca 2025 r. skarżący zażądał przeprowadzenia rozprawy.
Na rozprawie przed tutejszym Sądem w dniu 26 listopada 2025 r. skarżący oświadczył, że przedmiotem jego skargi jest orzeczenie CKL w zakresie ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby. Dodał, iż już w 2017 r. doświadczał stanów lękowych, lecz do lekarza udał się dopiero w 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 6 ust. 1 u.k.l. zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby (m.in.) w Policji, ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby:
1) kategoria A - "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;
2) kategoria B - "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;
3) kategoria C - "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.
W myśl art. 6 ust. 2 u.k.l. orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń: (pkt 3) "czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i zdolności do służby na zajmowanym stanowisku.
Przepis art. 33 ust. 1 u.k.l. stanowi, że rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Według art. 33 ust. 3 pkt 1 u.k.l. rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej.
Z kolei art. 39 ust. 1 u.k.l. przewiduje, iż orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3.
Przepisy art. 33 ust. 3 i art. 39 ust. 1 u.k.l. zobowiązują komisje lekarskie do przypisania rozpoznanego u badanego schorzenia do konkretnej jednostki właściwego wykazu chorób i ułomności (wraz z kategoriami zdolności do służby), wydanego w ramach delegacji ustawowej zawartej w art. 8 ust. 2 u.k.l.
Jak wskazują akta administracyjne kontrolowanej sprawy, procedura orzecznicza została zainicjowania skierowaniem skarżącego do RKL, wydanym na jego prośbę, na 10 dni przed planowanym odejściem ze służby w Policji.
Tryb postępowania przed komisjami lekarskimi, unormowany w u.k.l., ma charakter szczególny i stanowi lex specialis wobec regulacji zawartych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 1691). Wynika to z art. 4 u.k.l., zgodnie z którym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się wyłącznie w zakresie nieuregulowanym w u.k.l.
Dokonywana przez sąd administracyjny kontrola orzeczeń komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do służby oparta jest wyłącznie na kryterium legalności, tj. ich zgodności z przepisami u.k.l. i aktów wykonawczych jak rozp. z 2018 r. Innymi słowy, sądowa kontrola ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do badania orzeczenia pod względem formalnym. Sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach regulujących te kwestie, a ponadto czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby.
Natomiast sąd administracyjny nie jest władny, aby rozważać kwestie medyczne. Sądy administracyjne, nie posiadając wiedzy specjalistycznej z zakresu medycyny, nie są uprawnione do weryfikacji merytorycznej trafności rozpoznanych przez komisję lekarską schorzeń leżących u podstaw orzeczenia w przedmiocie zdolności do służby.
Odnotować też trzeba, że istotą orzeczenia komisji lekarskiej nie jest ustalenie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale rozstrzygnięcie o zdolności do służby. Wiedza medyczna służy w tym wypadku do kwalifikacji stanu zdrowia do odpowiedniej kategorii zdolności w ramach określonej grupy - w przypadku skarżącego jest to grupa III (kol. piąta zał. do rozp. z 2018 r.), obejmująca kandydatów do służby w Policji będących funkcjonariuszami zwolnionymi ze służby w Policji, bowiem już w dacie orzekania przez RKL skarżący był byłym funkcjonariuszem Policji.
Tutejszy Sąd stwierdza, iż orzekające w sprawie komisje lekarskie prawidłowo sklasyfikowały schorzenia ujawnione w toku zleconych badań, zasadnie przyznając badanemu w rezultacie kategorię B zdolności do służby. Także sam skarżący nie podważał rozpoznanych u niego schorzeń, ale niezrozumiałe było dla niego powiązanie poszczególnych chorób z kategoriami zdolności. Według badanego, należało określić procentowy ubytek na zdrowiu, powstały w wyniku stwierdzonych schorzeń. Jednakże orzekając o zdolności fizycznej lub psychicznej skarżącego do służby, komisje lekarskie obu instancji były związane wykazem chorób i ułomności, ujętym w zał. do rozp. z 2018 r., gdzie danej chorobie / ułomności przyporządkowana jest określona kategoria zdolności funkcjonariusza do służby - A, B lub C.
Powoływany przez badanego procentowy uszczerbek na zdrowiu, komisje lekarskie ustalają wskutek doznanego wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, na mocy odrębnych przepisów, zaś orzeczenia zapadłe w tym przedmiocie mają wyłącznie charakter wstępny, stanowiąc jedną z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń (odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych, ich zakresu oraz wysokości) i nie należą do właściwości sądu administracyjnego.
W ocenie tutejszego Sądu, na gruncie rozpatrywanej sprawy nie doszło do naruszeń prawa materialnego ani procesowego, skutkujących koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia. CKL wydała je po analizie całości dokumentacji medycznej, w tym konsultacji lekarza specjalisty z dziedziny psychiatrii.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło