II SA/Wa 742/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską, bojową, sportową oraz gazową postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem skargi J. M. w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską, bojową, sportową oraz gazową. Pełnomocnik skarżącego w skardze na powyższą decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rażącego naruszenia prawa, gdyż organ, jak podnosi pełnomocnik, "celem realizacji nieznanych prawu cywilizowanych państw Europy celów i pobudek pozbawił skarżącego praw nabytych w zakresie dotychczas posiadanego pozwolenia na broń palną." Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Należy przede wszystkim podnieść, że pełnomocnik skarżącego w istocie nie wskazał jakiego rodzaju niebezpieczeństwo, czy też trudne do odwrócenia skutki, będą wiązały się z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Samo stwierdzenie, że takie niebezpieczeństwo, czy też skutki nastąpią, bez jego uzasadnienia, nie może przemawiać za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji. Skutek zaskarżonej decyzji w postaci "rażącego naruszenia prawa" sam w sobie, jako dotyczący sfery abstrakcyjnej, nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Nie można też powiedzieć, że będzie on trudny do odwrócenia. Ponadto wskazać należy, że to, czy zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo, czy też nie, będzie dopiero przedmiotem oceny Sądu przy rozstrzyganiu sprawy co do meritum. Biorąc pod uwagę powyższe oraz mając na względzie wszystkie okoliczności, które mogłyby zadecydować o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.