II SA/Wa 744/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-06

Skład orzekający: Ewa Grochowska - Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na działanie organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, która nie spełnia wymagań formalnych pisma procesowego i nie została sprecyzowana pomimo wezwania sądu, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga, która nie czyni zadość wymaganiom pisma procesowego, w tym nie wskazuje zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, organu, którego działania lub bezczynności dotyczy, ani określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, podlega odrzuceniu. Brak sprecyzowania skargi na wezwanie sądu, mimo wyznaczenia terminu ustawowego, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący P. K. wniósł skargę do WSA w Warszawie na działanie Prezesa NIK w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, kwestionując potrzebę uzyskiwania zgody na ujawnienie dokumentów dotyczących kontroli. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie, wskazując na konieczność jednoznacznego określenia przedmiotu skargi. Skarżący uznał skargę za jasną i nie wymagającą uzupełnienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na działanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli w przedmiocie dostępu do informacji publicznej p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli. W skardze wskazał, że wystąpił do organu z wnioskiem o udostepnienie dokumentów dotyczących kontroli przeprowadzonej w C. i dopiero po swoim monicie otrzymał odpowiedź z informacją o wystąpieniu przez NIK Delegatura w B. o zgodę na ujawnienie tych dokumentów. Zakwestionował potrzebę takiej zgody i stwierdził, że w jego ocenie może być to próba uniknięcia ujawnienia "niewygodnych dokumentów". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarżący zwrócił się do organu z informacją o podejrzeniu nieprawidłowości działania C., zgłosił wniosek o podjęcie przez NIK kontroli w tej jednostce, ponadto sformułował wniosek o wyjaśnienie tego zagadnienia i przesłanie mu kopii dokumentów zebranych w tej sprawie i wyciągniętych z nich wniosków. Po sprecyzowaniu powyższego wniosku organ udostępnił wnioskodawcy żądane dokumenty. Z uwagi na brak sprecyzowania powyższej skargi Sąd pismem z dnia 16 maja 2016 r. wezwał skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia jej braków formalnych poprzez sprecyzowanie skargi, polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. Dodatkowo Sąd poinformował, że w przypadku, gdy skarga dotyczy decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności należy wskazać datę i numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności. Natomiast w przypadku, gdy skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłości organu należy wskazać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo, w którym wskazał, że w jego ocenie skarga jest jasna i nie wymaga uzupełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W niniejszej sprawie skarga P. K. nie zawiera wskazanych elementów. Ponadto skarżący nie sprecyzował skargi również na wezwanie Sądu. Odnosząc się natomiast do uzależnienia przez skarżącego sprecyzowania skargi od nadesłania mu odpisu zarządzenia, na podstawie którego został do tej czynności przez Sąd wezwany, należy stwierdzić, że żądanie skarżącego nie mogło przedłużyć terminu do sprecyzowania skargi. Należy bowiem wyjaśnić, że termin 7 dni, który został wyznaczony skarżącemu na sprecyzowanie skargi, w oparciu o art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, jest terminem ustawowym. Oznacza to, że nie może być on skracany, przedłużany, a więc też uzależniany od dokonania jakieś czynności (w tym wypadku od doręczenia skarżącemu zarządzenia). Co prawda ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje w art. 84 możliwość przedłużania lub skracania terminu, jednak instytucja ta ma zastosowanie dla terminów sądowych wskazanych w art. 82 cytowanej ustawy. Skoro więc cytowana ustawa nie przewiduje instytucji przedłużenia terminu ustawowego, w związku z tym brak było podstaw do procedowania w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło