II SA/Wa 749/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2025 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych oddala skargę Fundacja [...] Przedsiębiorczości [...] w [...] (dalej, jako: skarżący lub Fundacja) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w [...] (dalej, jako: organ lub OIP) z dnia [...] lutego 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Inspektora pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że w dniu [...] stycznia 2025 r. do OIP wpłynął, wniesiony przez Fundację sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania kontroli inspektora pracy. Po rozpatrzeniu przedmiotowego sprzeciwu, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2025 r., Inspektor pracy postanowił o kontynuowaniu czynności kontrolnych. W dniu [...] lutego 2025 r. do Okręgowego Inspektoratu Pracy w [...] wpłynęło zażalenie kontrolowanego pracodawcy na postanowienie inspektora pracy o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Organ przytoczył treść art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, dalej, jako: ustawa) i wyjaśnił, że inspektorzy pracy S. R. i J. D. przeprowadzili czynności w [...] przy ulicy [...], tj. w miejscu w którym Fundacja prowadzi swoją działalność. Tym samym jest to miejsce w którym zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy mogą być prowadzone czynności kontrolne. Pod wskazanym adresem odbierana jest również korespondencja. Ponadto zgodnie z treścią Krajowego Rejestru Sądowego pod adresem [...]. prowadzona jest działalność przez jeden z oddziałów wchodzących w skład fundacji. Dalej organ wskazał na art. 49 ust. 1 ustawy i podał, że celem przepisu jest umożliwienie kontrolowanemu przedsiębiorcy zapoznanie się z tożsamością osób prowadzących kontrolę oraz treścią upoważnienia do kontroli. Na gruncie niniejszej sprawy mamy do czynienia z sytuacją, w której [...] stycznia 2025 r. inspektorzy pracy: J. D. i S. R. okazali legitymacje służbowe K. J., znajdującej się w miejscu prowadzenia działalności przez kontrolowanego przedsiębiorcę. Podjęli również próbę doręczenia jej upoważnienia do kontroli zawierającego pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy (nr [...]). K. J. w sposób kategoryczny odmówiła przyjęcia upoważnienia. W tej sytuacji, z uwagi na brak możliwości bezpośredniego doręczenia upoważnienia, zostało ono przesłane na adres przedsiębiorcy za pośrednictwem operatora pocztowego, w dniu [...] stycznia 2025 r. W związku ze wskazanymi okolicznościami, zgodnie z treścią przepisu art. 49 ust. 10 ustawy, w przypadku nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, czynności kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi przedsiębiorcy lub osobie zatrudnionej u przedsiębiorcy w ramach innego stosunku prawnego, którzy mogą być uznani za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Osoba znajdująca się w lokalu przedsiębiorcy (K. J.) mogła być niewątpliwie uznana za osobę o której mowa w art. 97 Kodeksu cywilnego (dalej jako: k.c.). Organ wskazał na art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2024 r., poz. 1712, dalej, jako: ustawa o PIP) i podniósł, że upoważnienie do kontroli, przesłane przedsiębiorcy za pośrednictwem operatora pocztowego przez inspektora pracy, zawiera w pkt A wykaz aktów normatywnych, stanowiących podstawę prawną przeprowadzania kontroli. Znajduje się tam informacja o zastosowaniu podczas kontroli przepisów art. 45-65 ustawy. Co istotne, skarżący nie zapoznał się ze szczegółowym "Pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego", stanowiącym załącznik do upoważnienia doręczony przedsiębiorcy, który wyjaśnia, że do kontroli przedsiębiorcy prowadzonej przez organy Państwowej Inspekcji Pracy, nie stosuje się ograniczeń wynikających z ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, dotyczących: zawiadamiania przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli (art. 48 ustawy); 2) przeprowadzania kontroli w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej (art. 50 ustawy); 3) zakazu równoczesnego podejmowania i prowadzenia więcej niż jednej kontroli przedsiębiorcy (art. 54 ustawy); 4) ograniczenia czasu trwania wszystkich kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym (art. 55 ust. 1 ustawy); - z uwagi na postanowienia Konwencji Nr 81 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej inspekcji pracy w przemyśle i handlu - przyjętej w Genewie w dniu 11 lipca 1947 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 450, dalej, jako: Konwencja Nr 81), w szczególności z uwagi na art. 12 i 16 tej Konwencji. Przedsiębiorca jest zobowiązany prowadzić i przechowywać w swojej siedzibie książkę kontroli oraz upoważnienia i protokoły kontroli. Wobec powyższego organ stwierdził, że upoważnienie do przeprowadzenia kontroli przedsiębiorcy, zawierające pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego, doręczone przedsiębiorcy, w którym zawarto informację o podstawie prawnej wyłączenia stosowania przepisu art. 55 ust. 1 ustawy przez Konwencję, a w szczególności jej art. 16, spełnia wymogi określone w art. 24 ust. 4 pkt. 1 ustawy o PIP oraz w art. 49 ust. 7 pkt 1 ustawy. Pouczenie wskazuje także na uprawnienie przedsiębiorcy, że ten może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organ kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 49, 51 ust. 1 oraz art. 58 ustawy. Końcowo organ przypomniał, że kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani umożliwić wykonanie kontroli, w szczególności: 1. zapewnić wgląd w dokumenty objęte zakresem kontroli; 2. udostępnić obiekty i pomieszczenia, w których znajdują się dokumenty, oraz 3. udzielać wszelkich wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli. Z tym rozstrzygnięciem Fundacja nie zgodziła się i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie postanowień obu instancji oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1. art. 59 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 ustawy poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...] stycznia 2025 r. w przedmiocie kontynowania czynności kontrolnych wobec skarżącej, pomimo iż organ dokonał czynności kontrolnych poza siedzibą skarżącej, tj. pod adresem [...], podczas gdy siedziba skarżącej mieści się pod adresem ul. [...], a jak wynika z treści przepisu art. 51 ust. 1 kontrolę przeprowadza się w siedzibie przedsiębiorcy, a zatem czynności kontrolne winny zostać przeprowadzone pod adresem [...], co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2. art. 59 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 49 ust. 1 ustawy poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...] stycznia 2025 r. w przedmiocie kontynowania czynności kontrolnych wobec skarżącej, podczas gdy czynności kontrolne nie mogły być wykonywane, ponieważ skarżącej ani osobie upoważnionej przez skarżącą nie okazano legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania czynności kontrolnych, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 3. art. 59 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 49 ust. 10 ustawy w zw. z art. 97 k.c. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...] stycznia 2025 r. w przedmiocie kontynowania czynności kontrolnych wobec skarżącej, podczas gdy wtoku czynności nie doszło do okazania legitymacji służbowej skarżącej lub osobie przez nią upoważnionej, zaś zastana na miejscu czynności K. J. nie jest pracownikiem skarżącej oraz osobą zatrudnioną u skarżącej w ramach jakiegokolwiek innego stosunku prawnego, a ponadto nie może zostać uznana za osobę, o której mowa w art. 97 k.c., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 4. art. 59 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 49 ust. 7 i 8 ustawy oraz art. 24 ust 4 i 5 ustawy o PIP poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...] stycznia 2025 r. w przedmiocie kontynowania czynności kontrolnych wobec skarżącej, podczas gdy przekazane skarżącej - w drodze korespondencji tradycyjnej - upoważnienie o nr rej. [...] zawiera wadliwe pouczenie, przywołujące zapisy Konwencji nr 81 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej inspekcji pracy w przemyśle i handlu - przyjętej w Genewie w dniu 11 lipca 1947 roku (dalej jako "Konwencja"), która - jak wynika z upoważnienia - nie stanowi podstawy prawnej przeprowadzenia kontroli, podczas gdy upoważnienie winno zawierać prawidłowe pouczenie o przysługujących kontrolowanemu podmiotowi prawach i obowiązkach, a brak takiego pouczenia sprawia, iż upoważnienie o nr rej. [...] nie może stanowić podstawy do przeprowadzenia kontroli, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację na poparcie stawianych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. OIP ustosunkował się do zarzutów skargi i uznał je za pozbawione racji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców jest przeprowadzana na zasadach określonych w niniejszej ustawie, chyba że zasady i tryb kontroli wynikają z ratyfikowanych umów międzynarodowych albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odrębne przepisy (art. 45 ust. 2 ustawy). Zakres przedmiotowy kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy objętej kontrolą oraz organy upoważnione do jej przeprowadzenia określają odrębne przepisy, z uwzględnieniem przepisów art. 40 i art. 43 ust. 7 (art. 45 ust. 3 ustawy). Z przepisów art. 48 ustawy wynika, że organ kontroli zawiadamia przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli (ust. 1). Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia (ust. 2). Na wniosek przedsiębiorcy kontrola może być wszczęta przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia (ust. 4). Stosownie do treści art. 48 ust. 11 pkt 1 i 2 ustawy zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy: 1) kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej; 2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia. Według przepisów art. 49 ustawy czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organu kontroli po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, chyba że odrębne przepisy przewidują możliwość podjęcia kontroli po okazaniu legitymacji. W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej w terminie określonym w tych przepisach, lecz nie później niż w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli (ust. 1). Podjęcie czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, na podstawie odrębnych przepisów, może dotyczyć jedynie przypadków, gdy czynności kontrolne są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia, a także gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska (ust. 2). W przypadku podjęcia czynności kontrolnych, o których mowa w ust. 2, osoba podejmująca kontrolę, po okazaniu legitymacji służbowej i przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, informuje przedsiębiorcę lub osobę, wobec której podjęto czynności kontrolne, o przysługujących im prawach oraz obowiązkach w trakcie kontroli (ust. 3). Zgodnie z ust. 3, czynności kontrolne mogą być wykonywane przez osoby niebędące pracownikami organu kontroli, jeżeli odrębne przepisy przewidują taką możliwość. Do pracowników organu kontroli oraz osób, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wyłączenia pracownika, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej (ust. 5). Zmiana osób upoważnionych do przeprowadzenia kontroli, zakresu przedmiotowego kontroli oraz miejsca wykonywania czynności kontrolnych wymaga każdorazowo wydania odrębnego upoważnienia. Zmiany te nie mogą prowadzić do wydłużenia przewidywanego wcześniej terminu zakończenia kontroli (ust. 6). Zgodnie z ust. 7, upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności: wskazanie podstawy prawnej; 2) oznaczenie organu kontroli; 3) datę i miejsce wystawienia; 4) imię i nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do przeprowadzenia kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej; 5) oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą; 6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli; 7) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli; 8) imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji; 9) pouczenie o prawach i obowiązkach przedsiębiorcy. 8. Dokument, który nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 7, nie stanowi podstawy do przeprowadzenia kontroli. 9. Zakres kontroli nie może wykraczać poza zakres wskazany w upoważnieniu. 10. W przypadku nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej czynności kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi przedsiębiorcy lub osobie zatrudnionej u przedsiębiorcy w ramach innego stosunku prawnego, którzy mogą być uznani za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339), lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. Kontrolę przeprowadza się w siedzibie przedsiębiorcy lub w miejscu wykonywania działalności gospodarczej oraz w godzinach pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Za zgodą lub na wniosek przedsiębiorcy kontrolę przeprowadza się w miejscu przechowywania dokumentacji, w tym ksiąg podatkowych, innym niż siedziba lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli (art. 51 ust. 1 i 2 ustawy). Ustalenia kontroli zamieszcza się w protokole kontroli (art. 53 ustawy). Zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy, czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym nie może przekraczać w odniesieniu do: 1) mikroprzedsiębiorców - 12 dni roboczych; 2) małych przedsiębiorców - 18 dni roboczych; 3) średnich przedsiębiorców - 24 dni roboczych; 4) pozostałych przedsiębiorców - 48 dni roboczych. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli: 1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią inaczej; 2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organ kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 48, art. 49, art. 50 ust. 1 i 5, art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 55 ust. 1 i 2 oraz art. 58. Sprzeciw wymaga uzasadnienia. Stosownie do ust. 2, wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne, w przypadku gdy organ przeprowadza kontrolę, powołując się na przepisy art. 48 ust. 11 pkt 2, art. 50 ust. 2 pkt 2, art. 54 ust. 1 pkt 2, art. 55 ust. 2 pkt 2 oraz art. 62. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego (ust. 3). Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli lub wystąpienia przesłanki do wniesienia sprzeciwu (ust. 4). Wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie: 1) czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy - z chwilą doręczenia kontrolującemu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu; 2) biegu czasu trwania kontroli - od dnia wniesienia sprzeciwu do dnia zakończenia postępowania wywołanego jego wniesieniem (ust. 5). Zgodnie z ust. 7, organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych; 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych. Do postępowań, o których mowa m.in. w ust. 7 w zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 16). Zgodnie z art. 58 ust. 1 ustawy, organ kontroli nie przeprowadza kontroli, w przypadku gdy ma ona dotyczyć przedmiotu kontroli objętego uprzednio zakończoną kontrolą przeprowadzoną przez ten sam organ. W ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej regulacji do ustalonego w sprawie stanu faktycznego stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Przede wszystkim, stosownie do art. 1 ustawy o PIP, Państwowa Inspekcja Pracy jest organem powołanym do sprawowania nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przepisów dotyczących legalności zatrudnienia i innej pracy zarobkowej w zakresie określonym w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 17 ustawy o PIP, organami Państwowej Inspekcji Pracy są inspektorzy pracy, działający w ramach właściwości terytorialnej okręgowych inspektoratów pracy oraz Główny Inspektor Pracy i okręgowi inspektorzy pracy. W ocenie Sądu, że w przypadku kontroli przeprowadzanej przez inspektora pracy, znajdują zastosowanie przepisy Konwencji Nr 81, która jako ratyfikowana umowa międzynarodowa stanowi część porządku prawnego RP. Zgodnie z treścią art. 16 Konwencji Nr 81 - przedsiębiorstwa będą kontrolowane tak często i tak starannie, jak to jest konieczne dla zapewnienia skutecznego stosowania odpowiednich przepisów prawnych. Jednocześnie, zgodnie z art. 12 ust. 1 Konwencji Nr 81, inspektorzy pracy zaopatrzeni w odpowiednie pełnomocnictwa będą upoważnieni do swobodnego wstępu, bez uprzedniego zawiadomienia, o każdej porze dnia i nocy, do każdego zakładu pracy podlegającego inspekcji. W celu przeprowadzenia kontroli u skarżącej, organ wydał w dniu [...] stycznia 2025 r. upoważnienie dla starszego inspektora pracy J. D. i inspektora pracy S. R. nr [...], którego podstawę stanowiły m.in. przepisy art. 10, art. 22, art. 24 i art. 25 ustawy o PIP oraz art. 45-65 ustawy z wyjątkiem art. 48, art. 50, art. 54 i art. 55 ust. 1 ustawy. Przewidywany termin zakończenia kontroli – wskazano na [...] luty 2025 r. W ocenie Sądu nawet jeżeli w upoważnieniu wprost nie wskazano, że w sprawie ma zastosowanie art. 16 konwencji Nr 81, to przepis ten i tak wiązał organ, jako przepis stanowiący część polskiego porządku prawnego. Chybiona jest zatem argumentacja skarżącej wskazująca na wadliwość upoważnienia, które odpowiada treści art. 49 ust. 7 ustawy. Fundacja nie kwestionuje, że do ww. upoważnia dołączono pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy odnoszące się do zapisów Konwencji Nr 81. W niniejszej sprawie inspektorzy pracy dysponowali zatem upoważnieniem do przeprowadzenia kontroli. Jak wynika z notatki służbowej z dnia [...] stycznia 2025 r., znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, w dniu [...] stycznia 2025 r. inspektorzy pracy okazali legitymacje służbowe K. J., znajdującej się w miejscu prowadzenia działalności przez Fundację, podjęli również próbę doręczenia jej ww. upoważnienia zawierającego pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. K. J. odmówiła przyjęcia upoważnienia. Zostało ono więc doręczone Fundacji za pośrednictwem operatora pocztowego, w dniu [...] stycznia 2025 r. Pismem z dnia [...] lutego 2025 r. zawiadomiono o przedłużeniu czasu trwania kontroli określonej w wymienionym wyżej upoważnieniu i wyznaczono nowy termin zakończenia kontroli na dzień [...] kwietnia 2025 r. Co istotne, wobec wniesienia przez Fundację sprzeciwu nie doszło do przeprowadzenia czynności kontrolnych przez organy PIP. Kontrola wszczęta przez z inspektorów pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w [...] nie odbyła się, nie podpisano protokołu kontroli, o którym mowa w art. 31 ust. 1 ustawy o PIP, do czego obligatoryjnie doszłoby w realizacji obowiązku z art. 31 ust. 3 ustawy o PIP. Zarzuty skargi, w omawianym zakresie, są całkowicie bezpodstawne. Dalej należy wskazać, że jak już była o tym mowa, kontrolę przeprowadza się w siedzibie przedsiębiorcy lub w miejscu wykonywania działalności gospodarczej oraz w godzinach pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę (art. 51 ust. 1 ustawy). Zgodnie z treścią Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej (KRS: [...]), siedziba Fundacji znajduje się w [...] przy [...]. Fundacja prowadzi swoją działalność również za pośrednictwem 11 Oddziałów, w tym za pośrednictwem Oddziału [...] znajdującego się pod adresem [...]. Jak wynika z akt sprawy inspektorzy pracy S. R. i J. D. przeprowadzili czynności u skarżącej w [...] przy [...], tj. w miejscu w którym Fundacja prowadzi swoją działalność. Tym samym jest to miejsce, w którym zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy mogą być – co do zasady - prowadzone czynności kontrolne. Sąd nie dopatrzył się naruszenia we wskazanym zakresie. Zarzuty skargi nie są zasadne. W świetle powyższego, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] lutego 2025 r. prawidłowo utrzymuje w mocy postanowienie inspektora pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych u skarżącej. Sąd nie dopatrzył się żadnego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.