II SA/Wa 752/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, , Wiesława Jesiotr, Protokolant specjalista, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i gazową w celu ochrony osobistej oddala skargę. Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] (sprostowaną postanowieniem Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 154 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, ze zm.), zwanej dalej kpa, po rozpatrzeniu odwołania M. R. utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2018 r. wydaną na podstawie art. 154 k.p.a. uchylającą decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia M. R. pozwolenia na broń palna bojową i gazową w celu ochrony osobistej. W uzasadnieniu organ wskazał, że Komendant [...] Policji w dniu [...] marca 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia M. R. pozwolenia na broń palną bojową i gazową, którą posiadał w celu ochrony osobistej. Następnie decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], umorzył postępowanie w sprawie cofnięcia M. R. tego uprawnienia. Komendant Główny Policji wskazał, że Prokurator Prokuratury Rejonowej [...] w [...], pismem z dnia [...] lutego 2015 r. wniósł - powołując się na ważny interes społeczny - o uchylenie w trybie art. 154 kpa, decyzji Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2014 r. umarzającej postępowanie w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i gazową. Komendant [...] Policji w dniu [...] marca 2015 r. wszczął - w trybie art. 154 kpa - postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia wskazanej przez prokuratora decyzji i decyzją z dnia [...] października 2018 r. uchylił swoją decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia M. R. pozwolenia na broń. Komendant Główny Policji rozpatrując sprawę jako organ odwoławczy przytoczył treść art. 154 k.p.a. Wskazał, że przedmiotem postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, przeprowadzone w trybie art. 154 § 1 kpa, w przeciwieństwie do postępowania głównego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie, czy za zmianą (uchyleniem) przemawia interes społeczny (pierwsza przesłanka) lub słuszny interes strony (druga przesłanka). Organ odwoławczy wskazał, że pojęcia interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony (obywatela), nie zostały przez ustawodawcę zdefiniowane i należą one do kategorii pojęć niedookreślonych. Interes społeczny może wyrażać się zarówno w tym, że istnieją okoliczności faktyczne interes ten uzasadniające, jak i w tym, że istnieją okoliczności o charakterze prawnym wskazujące na nieadekwatność rozstrzygnięcia. Komendant Główny Policji wskazał, że istotna w niniejszej sprawie jest okoliczność, że prokurator, mając na uwadze ważny interes społeczny, skierował do Komendanta [...] Policji żądanie uchylenia w trybie art. 154 k.p.a. decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2014 r. Organ wskazał, że powyższe żądanie prokurator podtrzymał w skierowanym do organu I instancji piśmie z [...] maja 2018 r., czyli już po umorzeniu postępowania karnego prowadzonego przeciwko stronie z art. 263 § 4 kk i po uchyleniu przez organ odwoławczy uprzedniej decyzji Komendanta [...] Policji. Prokurator wskazał, że utracona przez stronę broń była przechowywana w sposób niezgodny z przepisami prawa, w tym art. 32 ustawy o broni i amunicji, to znaczy, w sejfie (znajdującym się w pustostanie) nieposiadającym zamków atestowanych. Komendant Główny Policji stwierdził, że znajduje to potwierdzenie w materiale zgromadzonym przez organ Policji w aktach sprawy. Komendant Główny Policji wskazał, że organ I instancji uzyskał, między innymi, prawomocny od dnia [...] marca 2017 r. wyrok Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. sygn. akt [...], w którym zostało miedzy innymi stwierdzone, że M. R. broń w postaci pistoletu gazowego przechowywał w metalowej szafie nieposiadającej zamków atestowanych. Broń ta została przez wymienionego utracona nie wcześniej, niż w listopadzie 2013 r. i nie poźniej niż w dniu [...] grudnia 2014 r. Komendant Główny Policji podkreślił, iż co prawda, sąd umorzył prowadzone przeciwko stronie postępowanie karne z art. 263 § 4 kk, ale zakwestionował utratę przez stronę broni i przechowywania jej sprzecznie z wymogami prawnymi. Nadto, Prokuratura Rejonowa [...] w [...] w piśmie z dnia [...] maja 2018 r. stwierdziła, iż pomimo tego umorzenia w dalszym ciągu aktualne pozostają podstawy które przemawiały za cofnięciem stronie pozwolenia na broń. Zdaniem prokuratury strona nie daje rękojmi prawidłowego przechowywania w przyszłości broni. W ocenie organu istnieją wskazane w przepisie art. 154 kpa przesłanki uzasadniające uchylenie decyzji Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia M. R. pozwolenia na broń palną bojową i gazową. Organ wskazał, że w sprawie istnieją okoliczności wskazujące na nieadekwatność dotychczasowego rozstrzygnięcia w stosunku do obowiązującego prawa. Celem regulacji prawnych obejmujących zasady przechowywania broni, jest uniemożliwienie dostępu osobom nieuprawnionym do broni (prawodawca nie rozróżnia broni sprawnej i uszkodzonej) i w konsekwencji zapewnienie bezpieczeństwa publicznego przez wykluczenie bądź, co najmniej, zminimalizowanie możliwości posługiwania się bronią przez te osoby. Zdaniem organu uchylenie przez [...] decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. jest w pełni uzasadnione ze względu na ważny interes społeczny. Decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi M. R. z dnia [...] marca 2019 r., reprezentowanego przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z uwagi na to, że w wymienionej skardze zaskarżono dwie decyzje Komendanta Głównego Policji, tj. także decyzję z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], przewodniczący wydziału zarządził rozdzielenie skarg. Sprawa ze skargi na kwestionowaną w niniejszej sprawie decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] zarejestrowana została pod sygnaturą akt II SA/Wa 752/19. Pełnomocnik wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2018 r. i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych, zarzucił obrazę przepisów prawa, mającą wpływ na rozstrzygnięcie, a w szczególności: - art. 32 ust. 1 ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 576), polegającą na dowolnym przyjęciu, że skarżący dopuścił się świadomego, rażącego niedbalstwa w przechowywaniu broni palnej gazowej, podczas gdy powyższe stwierdzenie pozostaje w oczywistej sprzeczności z ustaleniami i poglądem wyrażonym w uzasadnieniu prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. sygn. akt [...] o umorzeniu postępowania; - błędną wykładnię obowiązujących przepisów ustawy o broni i amunicji, polegającą na równoczesnym cofnięciu skarżącemu pozwolenia na broń palną bojową tj. pistoletu [...] w sytuacji, gdy z akt sprawy bezspornie wynika, że broń palna bojowa była prawidłowo przechowywana, lecz cofnięcie na nią pozwolenia, ma być pokłosiem przyjętego w decyzjach złego przechowywania broni palnej gazowej, co stanowi nadużycie w stosowaniu prawa i jest jego ewidentną nadinterpretacją; - art. 7 k.p.a w zw. z art. 77 k.p.a. i art. 75 k.p.a oraz 80 k.p.a., przez błędną i sprzeczną z zebranym materiałem dowodowym ocenę stanu faktycznego oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegających w głównej mierze na: pominięciu ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy [...] w [...] w wyroku z dnia [...] stycznia 2017 r. sygn akt [...]; niesłusznym przyjęciu, jako przeważających jedynie zasad interesu społecznego przy rozstrzyganiu sprawy, a pominięciu szeregu okoliczności faktycznych mających w tej samej mierze znaczenie prawne dla realizacji słusznego interesu strony, jak chociażby dotychczasowej niekaralności 69-cio letniego skarżącego, dobrych opinii z miejsca zamieszkania, prawidłowego przechowywania broni palnej bojowej, tj. pistoletu [...], ustalonej podczas ostatniej kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2017 r., okoliczności zabezpieczenia broni palnej gazowej i jej niesprawności - co nie pozwala na przyjęcie, że strona nie daje rękojmi, iż w przyszłości nie będzie przestrzegała obowiązków wynikających z przepisów ustawy o broni i amunicji, - art. 8 k.p.a poprzez jego pominięcie, - błędną ocenę okoliczności faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a polegającą na dowolnym przyjęciu, iż broń palna gazowa, tj. pistolet [...], utracona podczas kradzieży z włamaniem była w rażący sposób niezabezpieczona, co w łatwy sposób pozwalało na wejście w jej posiadanie osobom trzecim, podczas gdy z dowodów przyjętych przez Sąd Rejonowy we wspomnianym wyżej wyroku wynika bezspornie, że broń ta była trwale uszkodzona, zaś dostęp do budynku znajdującego się na ogrodzonej działce zabezpieczonej w kilka zamków mechanicznych i elektrycznych z okratowanymi oknami, zaś broń palna gazowa była przechowywana w szafie dwudrzwiowej stalowej, ogniotrwałej z dospawanym wewnątrz sejfem - co oznacza, iż skarżący nie naruszył świadomie zasad przechowywania tej broni, - nieustosunkowanie się merytorycznie do tez odwołania pełnomocnika, złożonego w przedmiotowej sprawie [...] marca 2018 r., w sytuacji kiedy Komendant Główny Policji postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. uchylił decyzję Komendanta [...] Policji (wprawdzie tylko z przyczyn formalnych, tj. na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 182 k.p.a.), ale znane były argumenty faktyczno-prawne poprzedniego odwołania, - wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń, w sytuacji niezakończenia toczącego się (równocześnie) przed Komendantem [...] Policji postępowania nadzwyczajnego o uchylenie w trybie art. 154 § 1 k.p.a decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia M. R. pozwolenia na broń palną bojową i gazową w celu ochrony osobistej, - rozstrzygnięcie w jednej decyzji o prawach strony do posiadania obu przysługujących jej rodzajów broni, w sytuacji gdy o przyznaniu pozwolenia na broń Komendant [...] Policji orzekał dwoma odrębnymi decyzjami, tj. z [...] maja 1991 r., kiedy to skarżący uzyskał pozwolenie na posiadanie broni krótkiej do ochrony osobistej oraz z [...] maja 1991 r., gdy M. R., otrzymał pozwolenie na posiadanie broni palnej gazowej. Ponadto zarzuty naruszenia przez skarżącego zasad określonych w art. 32 ustawy dotyczyły jedynie broni palnej gazowej, nie zaś broni palnej bojowej. Organy zatem niezasadnie uznały, że w stosunku do obu rodzajów broni skarżący naruszył art. 18 ust. 5 pkt 4 ustawy, - naruszenie art. 154 § k.p.a. w decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], (o uchylenie decyzji z [...] lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania) - poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy: odpadła jedna z kumulatywnych przesłanek określonych w tymże przepisie, czyli naruszenie interesu społecznego. Wynika to z faktu, że złożony do sądu wniosek o warunkowe umorzenie postępowania przeciwko skarżącemu o czyn z art. 263 § 4 kk, mający uzasadniać konieczność uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania, skutkował dla skarżącego wyrokiem umarzającym postępowanie wobec znikomej szkodliwości społecznej co w świetle art. 1 § 2 kk czyn tego rodzaju nie stanowi przestępstwa, co w okolicznościach niniejszej sprawy wyłącza możliwość zarzucenia M. R. działania naruszające interes społeczny. Tym bardziej, że w części dotyczącej prawidłowo przechowywanej broni palnej bojowej, przesłanka naruszenia interesu społecznego nigdy nie wystąpiła. W uzasadnieniu pełnomocnik przedstawił przebieg postępowania administracyjnego oraz rozszerzył argumentację w zakresie postawionych zarzutów. Wskazał m.in., że z akt postępowania administracyjnego oraz wyroku Sądu Rejonowego [...] jednoznacznie wynika budynek, w którym znajdowała się (niesprawna) broń gazowa posiadał prawidłowe zabezpieczenie wejścia do budynku, okratowane okna, zamykanie wejść do poszczególnych pomieszczeń zamkami mechanicznymi i elektrycznymi, w tym do tego pokoju, w którym znajdowała się dwudrzwiowa szafa pancerna, ogniotrwała ze sprawnym wewnątrz sejfem. Nie był też pustostanem. Wskazał, że organy obu instancji uznały za nieistotne dla sprawy fakty, że w aktach sprawy znajduje się dokumentacja potwierdzająca: wzorowe przechowywanie przez skarżącego drugiego rodzaju broni - palnej bojowej w postaci pistoletu [...], o czym świadczy protokół z kontroli przeprowadzonej przez [...] w dniu [...] Iipca 2017 r.; dotychczasową niekaralność 69-cio letniego skarżącego oraz; bardzo dobrą opinię o stronie z jego miejsca zamieszkania. Powyższe dowody pozwalają zdaniem skarżącego na stwierdzenie, że będzie on dawał rękojmię prawidłowego przechowywania posiadanej broni palnej bojowej, a zatem winno być zachowane jego uprawnienie do dysponowania chociażby tą bronią. Pełnomocnik wskazał też, że żaden przepis ustawy nie uprawnia Policji do cofnięcia w jednej decyzji, pozwolenia na wszystkie rodzaje posiadanej broni, w sytuacji gdy jeden z jej rodzajów był przechowywany niezgodnie z ww rozporządzeniem. Tym bardziej, że wydanie pozwoleń na bronie, nastąpiło dwoma odrębnymi decyzjami. Pełnomocnik wskazał też, że decyzja wydana w trybie art. art. 18 ust. 5 pkt 4 ustawy jest aktem o charakterze uznaniowym. Okoliczność, że Sąd Rejonowy badał sprawę na płaszczyźnie prawa karnego nie oznacza, iż ustalenia te są nieprzydatne dla oceny działania skarżącego z punktu widzenia powołanych przepisów ustawy o broni i amunicji, w szczególności w kontekście art. 75 § 1 k.p.a. Sąd Rejonowy [...] znalazł dla skarżącego okoliczności usprawiedliwiające i umorzył postępowanie karne ustalając, że społeczna szkodliwość czynu polegającego na nieumyślnej utracie broni gazowej przez skarżącego jest znikoma. Pełnomocnik wskazał, że w tych okolicznościach sprawy, niezrozumiały jest fakt, że organy uznały za zasadne jednoczesne pozbawienie broni palnej bojowej, wskazując że skarżący nie daje rękojmi prawidłowego jej przechowywania. Tym bardziej, że z materiału dowodowego bezspornie wynika, iż co do przechowywania broni palnej bojowej organy nie miały nigdy jakichkolwiek zastrzeżeń. Kwestia przechowywania tejże broni, nigdy też nie była przedmiotem postępowania karnego. Nie mówiąc już o uznaniu przez organy i Prokuraturę, że za cofnięciem skarżącemu pozwolenia na broń palną bojową przemawia interes społeczny. Powyższe oznacza również, że brak było podstaw prawnych do wszczęcia w trybie art. 154 § 1 k.p.a. postępowania nadzwyczajnego, skutkującego uchyleniem decyzji z [...] lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń. Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik podniósł m.in., że w orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd, że pewną wskazówkę interpretacyjną stanowi art. 7 k.p.a. dotyczący uznania administracyjnego, w myśl którego organy administracji uprawnione są do własnej oceny interesu społecznego i słuszności interesu obywatela i każdorazowo o treści podejmowanego rozstrzygnięcia decydują okoliczności konkretnego przypadku. Dlatego też w ocenie Komendanta Głównego Policji niezasadny jest sformułowany w skardze zarzut skarżącego, że w przedmiotowej sprawie przesłanka naruszenia interesu społecznego nigdy nie wystąpiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 15 listopada 2019 r. na podstawie art. 111 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączył niniejszą sprawę o sygn. akt II SA/Wa 752/19 oraz sprawę o sygn. akt II SA/Wa 751/19 do łącznego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2018 r. uchylająca w trybie art. 154 k.p.a. decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia M. R. pozwolenia na broń palna bojową i gazową w celu ochrony osobistej, nie naruszają prawa. Zarzuty skargi Sąd uznał za nieuzasadnione. Zgodnie z art. 154 § 1 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Organ, wobec informacji uzyskanych od Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] o tym, że utracona przez skarżącego broń palna gazowa przechowywana była w sejfie nieposiadającym zamków atestowanych, zasadnie stwierdził, że interes społeczny przemawia za uchyleniem decyzji Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia M. R. pozwolenia na broń palna bojową i gazową w celu ochrony osobistej. Wskazania wymaga przy tym, że w decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania organ podał, że wobec M. R. nie jest prowadzone postępowanie karne o czyn z art. 263 § 4 kk ani o wykroczenie z art. 51 ust. 2 pkt 7 ustawy o broni i amunicji i że w toku prowadzonego postępowania nie stwierdzono jakichkolwiek okoliczności wskazujących na naruszenie przez stronę zasad przechowywania broni, wynikających z art. 32 ustawy o broni i amunicji. Bezspornie zatem informacje uzyskane od Prokuratora wskazywały na zmianę okoliczności faktycznych w porównaniu z ustaleniami decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. i miały istotne znaczenie dla występowania przesłanki interesu społecznego. Zasadnie organ wydając zaskarżoną decyzję powiązał ten interes społeczny z bezpieczeństwem publicznym. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że kwestia prawidłowości przechowywania broni ma wpływ na bezpieczeństwo publiczne. Bez wątpienia uzyskanie przez organy Policji informacji o tym, że utracona przez skarżącego broń palna gazowa przechowywana była w sejfie nieposiadającym zamków atestowanych wskazywało na nieadekwatność umorzenia postępowania do obowiązujących przepisów. Organ powołał się przy tym na prawomocny od dnia [...] marca 2017 r. wyrok Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. sygn. akt [...], w którym zostało miedzy innymi stwierdzone, że M. R. broń w postaci pistoletu gazowego przechowywał w metalowej szafie nieposiadającej zamków atestowanych. Powyższe dawało organowi – wobec zaistnienia przesłanki interesu społecznego – podstawę do uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. Organ obowiązany jest bowiem do ścisłej kontroli m.in. przestrzegania przepisów dotyczących przechowywania broni. Nietrafne są w świetle powyższego zarzuty naruszenia prawa procesowego, w tym art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., jak również prawa materialnego, tj. art. 154 § 1 k.p.a. Podniesiona w skardze kwestia złożonego do sądu wniosku o warunkowe umorzenie postępowania przeciwko skarżącemu o czyn z art. 263 § 4 kk nie zmienia ustalenia organu co do tego, że utracona przez skarżącego broń palna gazowa przechowywana była w sejfie nieposiadającym zamków atestowanych. Powyższe dawało organowi podstawę do zastosowania art. 154 § 1 k.p.a. z uwagi na zaistniały w sprawie interes społeczny w postaci bezpieczeństwa publicznego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w wyroku. ----------------------- 6