II SA/Wa 764/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej T. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 764/08 w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z naruszeniem prawa postanawia -odrzucić skargę kasacyjną- Wyrokiem z dnia 3 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 764/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z naruszeniem prawa. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącej w dniu 25 listopada 2008 r. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla T. B. adwokata. Pismem z dnia 10 lutego 2009 r. adwokat działający z substytucji pełnomocnika wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w W. poinformował Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 26 stycznia 2009 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca przedstawiła ogólne zarzuty dotyczące wyroku z dnia 3 listopada 2008 r., w tym wskazała, że uzasadnienie wyroku nie zawiera wyjaśnienia, w jakim zakresie prawo zostało naruszone. Wskazała na konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd pismem z dnia 6 lutego 2009 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do wyjaśnienia, w jakim celu skarżąca złożyła pismo z dnia 26 stycznia 2009 r. i o co wnosi. W odpowiedzi z dnia 16 lutego 2009 r. wyjaśniono, że pismo to należy traktować jako skargę kasacyjną od wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 i § 2 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym i z tego względu obwarowana jest przymusem adwokacko-radcowskim. Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie nie spełnia wymogów określonych w art.175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga ta nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy nie wynika również, aby skargę kasacyjną sporządziła osoba wymieniona przez ustawodawcę w art. 175 § 2 powołanej ustawy. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną i na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.