II SA/Wa 773/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.) WSA Andrzej Kołodziej Protokolant Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii oddala skargę Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją nr [...], na podstawie art. 54 i art. 89 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708 z późn. zm.), § 2 ust. 1 oraz ust. 3-6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie warunków przyznawania i zmiany premii funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego, właściwości przełożonych oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. Nr 137, poz. 973), w związku z art. 127 § 3 i 138 § 1 pkt 1) Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję personalną nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. wydaną w sprawie ustalenia wysokości premii niżej wymienionego funkcjonariusza na okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. Ustalenie wysokości premii na okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. nastąpiło w oparciu o przesłanki określone w § 2 ust. 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie warunków przyznawania i zmiany premii funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego, właściwości przełożonych oraz trybu postępowania w tych sprawach. Zgodnie ze stanowiskiem przełożonego, funkcjonariusz od początku służby w [...] CBA (wrzesień 2009) wykonywał wyłącznie zadania o nieskomplikowanym charakterze. Pomimo tego, z uwagi na brak zaangażowania oraz nieprzejawianie inicjatywy własnej podczas wykonywania zleconych czynności, wymagał stałego nadzoru ze strony przełożonego bądź doświadczonego funkcjonariusza. Szef CBA, uwzględniając kryteria wartościujące przebieg służby oraz ograniczenia wynikające z posiadanych środków finansowych przeznaczonych w 2010 r. na premie dla funkcjonariuszy CBA, uznał, iż ustalenie w decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nowej wysokości premii nastąpiło zgodnie z w § 2 ust. 3 w związku z ust. 6 ww. rozporządzenia. Na powyższą decyzję M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z uzasadnienia skargi wynika, iż zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów § 2 ust. 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie warunków przyznawania i zmiany premii funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego, właściwości przełożonych oraz trybu postępowania w tych sprawach. Skarżący podniósł, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do żadnego z zarzutów podniesionych przez niego we wniosku z dnia [...] stycznia 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem twierdzenie organu, że ustalenie wysokości premii za okres od [...] stycznia 2010 r. nastąpiło w oparciu o przesłanki określone w § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia – nie jest zasadne. Na nieuwzględnienie wymienionych tam przesłanek wskazuje też niewywiązanie się przez organ z obowiązku wynikającego z treści § 2 ust. 6 pkt 4 rozporządzenia, tj. uzależnienia wysokości premii od poprzedzającej wyznaczenie wysokości premii opinii służbowej. Wymagana tym przepisem opinia służbowa nie została przez organ sporządzona. Natomiast pozostające w aktach personalnych dwie notatki z dnia [...] grudnia 2009 r. i [...] stycznia 2010 r., zostały sporządzone po wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. W odpowiedzi na skargę Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 89 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708 ze zm.), z którego treści wynika, że funkcjonariusz CBA oprócz wynagrodzenia zasadniczego otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30 % uposażenia zasadniczego, jednak nie mniej niż 1 %. Szczegółowe warunki przyznania premii funkcjonariuszowi CBA są określone w § 2 ust. 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie warunków przyznawania i zmiany premii funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego, właściwości przełożonych oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. Nr 137 poz. 973). Przepis ten wskazuje na cztery obligatoryjne przesłanki, które warunkują wysokość przyznanej premii. Są to: 1. stopień trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza, 2. kwalifikacje zawodowe funkcjonariusza, 3. efekty pracy funkcjonariusza, 4. poprzedzająca wyznaczenie wysokości premii opinia służbowa. Premię, zgodnie z § 2 ust. 3 i ust. 4 ww. rozporządzenia przyznaje Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego na wniosek kierowników jednostek organizacyjnych CBA na okres 6 miesięcy, w terminach od dnia 1 stycznia do 30 czerwca i od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku. Konstrukcja premii z art. 89 ust. 4 cyt. ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. wskazuje, iż ustawodawca pozostawił Szefowi CBA prawo do kreowania wielkości przyznanej premii, w granicach od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Celem takiego rozwiązania jest umożliwienie kształtowania elastycznej polityki kadrowej przez organ odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie służby specjalnej jaką jest Centralne Biuro Antykorupcyjne. Wbrew zarzutom skargi Szef CBA, ustalając wysokość premii dla skarżącego, kierował się przesłankami określonymi w § 2 ust. 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie warunków przyznawania i zmiany premii funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego (...). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, iż określając premię w wysokości 1 % uposażenia, miał na względzie nieskomplikowany charakter zadań wykonywanych przez funkcjonariusza pozostającego od września 2009 r. w nowej jednostce organizacyjnej, brak zaangażowania podczas realizacji zleconych czynności, a także ograniczenia wynikające z posiadanych na ten cel środków finansowych. Wskazując na powyższe, organ odniósł się tym samym do okoliczności podniesionych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym przedstawił on powody ograniczonej aktywności w realizacji zadań. Niezasadny jest przy tym zarzut "niewywiązania" się organu z obowiązku wynikającego z treści § 2 ust. 6 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2006 r. Z przepisu tego nie wynika bowiem obowiązek wydania opinii służbowej przed określeniem stawki procentowej premii. Opiniowanie przeprowadza się w przypadkach określonych w § 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie trybu opiniowania służbowego funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzoru formularza opinii służbowej (Dz. U. Nr 229, poz. 1672). Wśród wskazanych przypadków opiniowania, w przepisie tym nie zamieszczono potrzeby opiniowania przy rozpatrzeniu wniosku o premie. W przedmiotowej sprawie organ wyraźnie wskazał na powody, dla których uznał premię w wysokości 1% za właściwą i swoje stanowisko uzasadnił w sposób dostatecznie zindywidualizowany. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.