II SA/Wa 781/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. L. z dnia 17 września 2012 r. o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby poszukującej pracy postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego T. L. wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych wraz z kwotą 41,40 (czterdzieści jeden i 40/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Radca prawny T. L., pełnomocnik z urzędu L. S., złożył w dniu 17 września 2012 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie II SA/Wa 781/12 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2012 r. oddalającego skargę. W treści wniosku pełnomocnik skarżącego zamieścił oświadczenie, że koszty pomocy prawnej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 3 października 2012 r., doręczonym w dniu 11 października 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z uwagi na brak wykazania przez pełnomocnika z urzędu udzielenia skarżącemu pomocy prawnej poprzez podjęcie czynności wykazanych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – zwanym dalej rozporządzeniem. Od postanowienia z dnia 3 października 2012 r. radca prawny wniósł w dniu 18 października 2012 r. sprzeciw. Do sprzeciwu dołączył pismo zawiadamiające skarżącego o ustanowieniu jego pełnomocnikiem, odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z potwierdzeniem jej nadania na adres skarżącego i Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa, od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 8-10, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z treścią art. 260 zdanie 1 ppsa w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego stwierdzić należy, że sprzeciw od postanowienia z dnia 3 października 2012 r. został wniesiony w terminie, nadto zawiera obszerne uzasadnienie. W myśl art. 250 ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W niniejszej sprawie okoliczność udzielenia pomocy prawnej została potwierdzona poprzez złożenie odpisu opinii wraz z dowodem jej przesłania na adres skarżącego oraz Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z urzędu wynosi 180 zł, ponieważ wyznaczony radca prawny nie prowadził sprawy w I instancji (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" i pkt 2 lit. "b" ww. rozporządzenia). Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł, podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. nr 238, poz. 1578 ze zm.) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji