II SA/Wa 782/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Janusz Walawski, Protokolant specjalista Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2018 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr: [...] w przedmiocie przyjęcia na studia doktoranckie oddala skargę Rektor Uniwersytetu [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. wydaną na podstawie art. 196 ust. 4 i art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842, z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z § 21 ust. 5 uchwały nr [...] Senatu U[...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia doktoranckie na Uniwersytecie [...] w roku 2016/2017 (Monitor U[...] z 2016 r., poz. 183 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej Ośrodka [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia B. K. na [...] Interdyscyplinarne Studia Doktoranckie prowadzone przez Wydział [...] U[...] i Wydział [...] U[...] w Ośrodku [...] Uniwersytetu [...]. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Komisja Rekrutacyjna Ośrodka [...] Uniwersytetu [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2016 r. wydaną na podstawie art. 196 w związku z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i § 16 uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia doktoranckie na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2016/2017 odmówiła przyjęcia B. K. na [...] Interdyscyplinarne Studia Doktoranckie prowadzone przez Wydział [...] U[...] i Wydział [...] U[...] w Ośrodku [...] Uniwersytetu [...]. Po rozpatrzeniu odwołania B. K. od powyższej decyzji Rektor Uniwersytetu [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę Komisji Rekrutacyjnej Ośrodka [...] Uniwersytetu [...] do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy zarzucił, że decyzja organu I instancji jest wadliwie podpisana. Podniósł, że decyzja administracyjna w postępowaniu rekrutacyjnym na studia doktoranckie powinna zostać podpisana przez wszystkich członków organu kolegialnego biorących udział w wydaniu decyzji, nie zaś tylko przez jednego z nich. Pod zaskarżoną decyzją podpisał się natomiast tylko Koordynator Studiów Doktoranckich Ośrodka [...] Uniwersytetu [...]. Brak jest zatem podpisów pozostałych członków komisji rekrutacyjnych, którzy oceniali kandydatkę i podejmowali rozstrzygnięcie o jej nieprzyjęciu na studia. Uchybienia tego nie mogło konwalidować to, że stosowne podpisy znalazły się pod opinią w sprawie odwołania, albowiem to pismo procesowe ma odrębny byt względem decyzji, która rozstrzyga sprawę administracyjną. B. K. wniosła na powyższą decyzję Rektora Uniwersytetu [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Niezależnie od powyższego, rozpatrując sprawę ponownie Komisja Rekrutacyjna Ośrodka [...] Uniwersytetu [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. wydaną na podstawie art. 196 w związku z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i § 16 powołanej wyżej uchwały nr [...] Senatu U[...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia doktoranckie na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2016/2017 odmówiła przyjęcia B. K. na [...] prowadzone przez Wydział [...] U[...] i Wydział [...] U[...] w Ośrodku [...] Uniwersytetu [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z § 12 Uchwały nr [...] Senatu U[...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., w postępowaniu kwalifikacyjnym B. K. uzyskała 11,1 punktów, na które składają się: 5 - za aktywność naukową, 5,1 - za wynik rozmowy kwalifikacyjnej, 1,0 za projekt pracy doktorskiej. Organ podał, że tym samym B. K. znalazła się na pozycji 10 listy rankingowej ustalonej w trybie § 14 Uchwały nr [...] Senatu U[...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Wyjaśnił także, że Komisja rekrutacyjna podejmuje decyzje o przyjęciu kandydata w kolejności ustalonej w postępowaniu kwalifikacyjnym w ramach limitu miejsc. Na studia doktoranckie w Ośrodku [...] U[...] zostały przyjęte osoby, które uzyskały co najmniej 19 punktów i limit miejsc, który wynosił 6 został wyczerpany. Wskazał również, że dostosował się do zaleceń organu II instancji wyrażonych w decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. oraz, że odstąpił od ponownego przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej, utrzymując w zakresie merytorycznym postanowienia decyzji [...]. B. K. wniosła od wskazanej wyżej decyzji odwołanie do Rektora Uniwersytetu [...]. W odwołaniu podniosła, że decyzja ta nie uwzględnia żadnego z jej zarzutów, tj.: - zarzutu utrudniania edukacji i dyskryminacji przy starcie na studia doktoranckie przez fakt wydania decyzji o nieprzyznaniu stypendium socjalnego w roku akademickim 2014/2015; - spowodowanie uszczerbku w punktacji przez nieprawidłową i nierzetelną ocenę oraz matematyczne nieprawidłowe zliczenie punktów; - niewłaściwego posługiwania się dokumentami, bowiem dokumenty przerobione nie są podstawą do wydania decyzji; - nieprzyjęcia przez komisję egzemplarza autorskiego publikacji; - zarzutu negatywnego oceniania w przypadku, gdy kandydat prezentuje lub próbuje prezentować poglądy odmienne od członków Komisji. Ponadto podniosła, że zatajone zostały karty małych ocen, które nie są dokumentami tajnymi w rozumieniu prawa. Wskazała także, że nie zrozumiano idei jej projektu. W dalszej części uzasadnienia odwołania B. K. zawarła polemikę z poszczególnymi wypowiedziami członków Komisji w trakcie przeprowadzonej z nią rozmowy kwalifikacyjnej. W końcowej części uzasadnienia odwołania wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, uwzględnienie podnoszonych zarzutów, pozytywną decyzję o przyjęciu na studia doktoranckie, ewentualnie powtórzenie rekrutacji z rejestracją dźwiękową przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Rektor Uniwersytetu [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ opisując przebieg postępowania w sprawie wskazał, że otrzymał również "Komentarz do odwołania B. K. z dnia [...] lutego 2017", sporządzony w dniu [...] marca 2017 r. przez organ I instancji. W piśmie tym, odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieujawnienia jej tzw. karty małych ocen organ I instancji wskazał, że niejasnym jest na jakiej podstawie skarżąca była w stanie sformułować zarzut o matematycznie nieprawidłowym zliczaniu punktów przez Komisję w świetle niezapoznania się z rzeczoną kartą małych ocen. Komisja odniosła się do tego zarzutu stwierdzając, że kandydatkę w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej oceniało 6 egzaminatorów w kategoriach "Ocena projektu" oraz "Rozmowa kwalifikacyjna". Punkty za kategorie "Średnia ze studiów", "Języki", "Publikacje", oraz "Konferencje" zostały natomiast obliczone wcześniej na podstawie dostarczonych dokumentów i zapisane na karcie małych ocen każdego z egzaminatorów. Za projekt doktoratu B. K. otrzymała odpowiednio od poszczególnych członków komisji: 0, 0, 1, 1, 1, 1 pkt., a zatem średnio 0,66 pkt, co zostało zaokrąglone w górę na 1,0 pkt (z możliwych 4). Średnia z toku studiów skarżącej zgodnie z odpowiednim zaświadczeniem dostarczonym przez kandydatkę wynosiła 4,32, za co zgodnie z kryteriami określonymi w uchwale rekrutacyjnej otrzymała 1 pkt (z możliwych 2). Komisja wskazała, że kandydatka nie dostarczyła żadnego certyfikatu poświadczającego znajomość języków obcych. Tym niemniej, na podstawie dostarczonej karty przebiegu studiów oraz poświadczenia ukończenia kursu językowego przyznano jej 2 punkty. Kandydatka nie dostarczyła żadnej udokumentowanej publikacji naukowej. Na rozmowę kwalifikacyjną B. K. przyniosła książkę, przekonując, że jest autorką jej części. Komisja postanowiła przyznać za niniejsze osiągnięcie 1 punkt. Znalazło to ostatecznie odzwierciedlenie na kartach małych ocen wszystkich członków komisji, którzy zamienili 0 pkt w kategorii "Publikacje" na 1 pkt (z możliwych 3 pkt). Ponadto Komisja wskazała, że B. K. dostarczyła zaświadczenie potwierdzające udział w konferencji "[...]" za co otrzymała 1 pkt (z możliwych 2). W rozmowie kwalifikacyjnej skarżąca otrzymała zaś odpowiednio od poszczególnych członków Komisji: 5, 5, 5, 10, 3 i 3 punkty (z możliwych 24), a zatem średnio 5,1 pkt. Jak stwierdziła Komisja, w efekcie punktacja końcowa kandydatki wyniosła: 1+1+2 +1+1 +5,1 = 11,1 punktów. Powyższy wynik znalazł się na protokole egzaminu i na obydwu wystawionych w tej sprawie decyzjach komisji egzaminacyjnej. B. K. znalazła się na 10 pozycji spośród 10 kandydatów. Pozostali kandydaci otrzymali odpowiednio: 11,3; 21,8; 22,1; 28,0; 30,5; 31,8; 32,6; 33,1 oraz 34,0 pkt. Zgodnie zaś z zapisami w załączniku do uchwały rekrutacyjnej dotyczącymi [...] Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich prowadzonych przez Wydział [...] U[...] i Wydział [...] U[...] w Ośrodku [...] Uniwersytetu [...], na studia doktoranckie przyjęto sześciu najlepszych kandydatów. Komisja odniosła się również do zarzutu skarżącej dotyczącego "niewłaściwego posługiwania się dokumentami". W jej rozumieniu doszło do "przerobienia" dokumentów. Jak stwierdziła Komisja, karty małych ocen zostały "przerobione", innymi słowy zmodyfikowane, na rzecz kandydatki. Jak wskazano powyżej, w kategorii "Publikacje" pierwotnie otrzymane przez nią 0 punktów zamieniono na 1 punkt, o czym kandydatka została poinformowana. Zarzut "nieprzyjęcia" przez komisję egzemplarza autorskiego publikacji został zaś odparty przez Komisję poprzez przytoczenie faktu uznania rzeczonej publikacji podczas rozmowy kwalifikacyjnej, co poskutkowało wyżej przywołaną modyfikacją punktacji z 0 na 1 pkt. Odnośnie przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej Komisja podtrzymała swoje pierwotne stanowisko wyrażone w opinii z dnia 9 listopada 2016 r., w którym wskazała, że kandydatka nie znała znaczenia terminów "villa" oraz "vicus", a sama rozmowa na ten temat nie przybrała formy zawiłej dyskusji językowej, jak twierdziła skarżąca w odwołaniu. Ponadto komisja wskazała, że pytania o znaczenie wyżej przywołanych terminów są pytaniami natury archeologicznej. Odpowiedź na nie nie jest zatem zależna od różnicy poglądów, opiera się zaś na faktach. Rektor Uniwersytetu [...] w dalszej części uzasadnienia decyzji podał, że zgodnie z jego decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], organ I instancji nie był zobowiązany do przeprowadzenia ponownie rozmowy z kandydatką. Jednocześnie sama komisja rekrutacyjna również nie doszła do wniosku, aby tego rodzaju przesłuchanie należało powtórzyć. Oznacza to, że członkowie komisji wydając zaskarżoną decyzję mogli ograniczyć się do dotychczas zebranych dowodów w sprawie. Na tym tle podtrzymali swoje dotychczasowe stanowisko. Aktualność zachowują zatem przytoczone uwagi ujęte w decyzji Rektora z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], którymi jest organ związany w niniejszej sprawie. Organ zaznaczył, że kandydatka w odwołaniu z [...] lutego 2017 r. nie przedstawiła żadnych dodatkowych, istotnych okoliczności, które mogłyby doprowadzić do podważenia decyzji podjętej przez organ I instancji, które nie byłyby rozważone w ww. decyzji Rektora z dnia [...] grudnia 2016 r. Zdaniem organu większość zarzutów skarżącej wciąż ma charakter polemiczny, jest subiektywną oceną i wyrazem odczuć kandydatki. Nie mogą one zatem doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, ponieważ niezadowolenie z negatywnej decyzji będzie wyrażał każdy kandydat, dla którego postępowanie kwalifikacyjne nie zakończyło się po jego myśli. Uwagi zawarte w odwołaniu mają w istocie charakter sporu merytorycznego z oceną Komisji. Postępowanie odwoławcze nie może służyć do jego rozstrzygnięcia, gdyż stosownie do art. 196 ust. 4 zdanie drugie u.p.s.w., podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, o których mowa w ust. 2 tego przepisu. Kwestie merytorycznej, naukowej oceny kandydatury B. K. w analizowanym postępowaniu rekrutacyjnym nie mieszczą się w materii warunków i trybu rekrutacji. Stąd nie mogły być uznane za trafne podniesione w odwołaniu zarzuty dotyczące "utrudniania edukacji i dyskryminacji przy starcie na studia doktoranckie", "negatywnego i nierzetelnego oceniania oraz zliczenia punktów", "negatywnego oceniania w przypadku, gdy kandydat prezentuje lub próbuje prezentować poglądy odmienne od członków Komisji", "niezrozumienia idei projektu". Zarzuty tego rodzaju, nie dotyczące wszak warunków, czy trybu rekrutacji, w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego bezskuteczne. Rektor wskazał, że ocena kandydatki wydana została przez fachowe gremium, wybitnych specjalistów w swoich dziedzinach, kompetentnych do oceny kandydatów. Ocena ta nie budzi zadowolenia skarżącej, gdyż nie prowadzi do jej przyjęcia na studia doktoranckie. Z tego względu samo wrażenie doktorantki, że jej wniosek (poszczególne elementy w nim wskazane) oraz przebieg rozmowy kwalifikacyjnej powinny były zostać wyżej ocenione w toku postępowania, gdyż w jej ocenie dotychczasowe osiągnięcia i działania świadczą, iż spełnia ona kryteria przyjęcia na studia doktoranckie w większym stopniu, uzasadniającym przyjęcie jej na studia - nie może stanowić wystarczającej podstawy do zmiany decyzji wydanej w I instancji. Organ zaznaczył, że naturalne jest, iż ocena rozmowy kwalifikacyjnej, czy też dokonań naukowych, ma z założenia charakter subiektywny. Przeprowadzona jest ona w związku z tym przez wybitnych specjalistów w swoich dziedzinach, kompetentnych do oceny dorobku naukowego kandydatów i ich predyspozycji. Rektor powtórnie analizując sprawę nie znalazł również podstaw faktycznych do podważenia tejże oceny uznając ją za prawidłową i podzielając zawarte w niej rozstrzygnięcie w ramach własnego działania. Przyznana kandydatce liczba punktów została wyliczona prawidłowo i bezspornie uplasowała ją poniżej progu do przyjęcia na studia doktoranckie. Skarżąca nie wyjaśniła w ponownym odwołaniu, na czym miało polegać zarzucone przez nią "nierzetelne i matematycznie nieprawidłowe zliczenie punktów". Rektor nie stwierdził tego rodzaju uchybienia. Wyjaśnienia przedstawione przez organ I instancji w postępowaniu odwoławczym dotyczące tego zarzutu, odnośnie sposobu wyliczenia punktów przyznanych kandydatce, Rektor uznał za wiarygodne. Ustosunkowując się do zarzut "niewłaściwego posługiwania się dokumentami", czy też "przerobienia dokumentu" organ uznał ten zarzut za gołosłowny. Wskazał, że biorąc pod uwagę stanowisko Komisji wyrażone w postępowaniu odwoławczym, korekty - na korzyść - skarżącej w zakresie punktacji nie może traktować w kategoriach "przerobienia dokumentów". Organ wskazał także, że B. K. miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, przy uwzględnieniu specyfiki postępowania rekrutacyjnego. Miała ona możliwość zapoznania się z aktami sprawy i formułowania swojego stanowiska. Z możliwości tej skorzystała. Odnośnie kart małych ocen, organ wskazał, że stanowią one jedynie dokumentację roboczą o charakterze wewnętrznym, nie zaś jawny element akt administracyjnych sprawy. Karta ta nie jest skierowana do podmiotów zewnętrznych, ma charakter nieoficjalny, epizodyczny i jednoznacznie pomocniczy, stanowi element powstały w ramach i na potrzeby przygotowywania stanowiska Komisji, w procesie rozważań, a zatem odpowiada definicji dokumentu wewnętrznego. Odnosząc się zaś do zarzutu dotyczącego "nieprzyjęcia przez komisję egzemplarza autorskiego publikacji", Rektor wskazał, że akceptuje wyjaśnienia organu pierwszej instancji, które wskazują, iż organ ten w istocie uwzględnił publikację kandydatki, co znalazło odbicie w przyznanej punktacji. W końcowej części uzasadnienia decyzji organ podniósł, że zarówno orzekający we właściwym składzie organ I instancji, jak i następnie Rektor, wzięli pod uwagę cały materiał dowodowy przedstawiony przez doktorantkę we wniosku i załącznikach do niego rozpatrując sprawę na jego podstawie po dokładnym wyjaśnieniu jej stanu faktycznego. Rektor uwzględnił również przy rozstrzyganiu sprawy argumentację podaną przez kandydatkę w postępowaniu odwoławczym, z zastrzeżeniem, że dorobek kandydatki nie może być na tym etapie uzupełniany. Ustalone zostały osiągnięcia wnioskodawczyni, a następnie przypisano im liczbę punktów zgodnie z zasadami przyjętymi dla rekrutacji. Organ podkreślił, że punktacja, a co za tym idzie, ocena, nie została zakwestionowana przez żadnego z członków komisji rekrutacyjnej, co znalazło odzwierciedlenie w wydanej decyzji, podpisanej przez wszystkich członków tejże komisji. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej przez B. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako przedwczesnej. W uzasadnieniu skargi wskazała, że decyzja organu I instancji, tj. decyzja z dnia [...] stycznia 2017 r., została wydana w czasie biegu terminu do wniesienia skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. Podniosła, że dopiero po rozpoznaniu skargi na decyzję Rektora z dnia [...] grudnia 2016 r. możliwe będzie ponowne wydanie decyzji przez Komisję Rekrutacyjną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 16 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 782/17, Sąd zawiesił postępowanie w sprawie wskazując, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 363/17 ze skargi B. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o zobowiązanie organu do przedstawienia dokumentacji dotyczących warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego. Zdaniem pełnomocnika skarżącej aby możliwa była ocena zaskarżonej decyzji konieczne jest złożenie do akt co najmniej: wniosku skarżącej wraz z załącznikami, aktu powołania komisji rekrutacyjnej, protokołu posiedzeń komisji, karty małych ocen oraz listy rankingowej. Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 363/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. K. na decyzję Rektora Uniwersytet [...] z dnia [...] grudnia 206 r. nr [...]. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 27 kwietnia 2018 r. Postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. Sąd podjął postepowanie zawieszone w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego i przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. , dalej jako P.p.s.a.) określa kiedy decyzje podlegają uchyleniu. Dokonując tak rozumianej oceny legalności zaskarżonych rozstrzygnięć organów uczelni, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością ich eliminacji z obrotu prawnego w oparciu o przesłanki określone w art. 145 P.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja Rektora Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia B. K. na [...] Interdyscyplinarne Studia Doktoranckie prowadzone przez Wydział [...] U[...] i Wydział [...] U[...] w Ośrodku [...] Uniwersytetu [...]. Na wstępie należy wyjaśnić, iż sąd administracyjny w ramach swojej kognicji nie jest uprawniony do oceniania wiedzy i predyspozycji kandydata ubiegającego się o przyjęcie na studia doktoranckie oraz przedstawionego przez niego zarysu projektu badawczego. W zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostaje wyłącznie zbadanie, czy w toku postępowania rekrutacyjnego nie doszło do naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie określonego przepisami ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r., poz. 1842 ze zm.) oraz wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych, w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Podstawę prawną rozstrzygnięć organów uczelni w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz przepisy – podjętej przez Senat Uniwersytetu [...] w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 196 ust. 2 tej ustawy - uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia doktoranckie na Uniwersytecie [...] w roku 2016/2017 (Monitor U[...] z 2016 r., poz. 183 ze zm.). Zgodnie z art. 196 ust. 2 ww. ustawy rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa jednostki. Przepis art. 169 ust. 5 stosuje się odpowiednio. Uchwałę podaje się do publicznej wiadomości nie później niż do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego, w którym rozpoczyna się rok akademicki, którego uchwała dotyczy (ust. 2). Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie (ust. 3). Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, odpowiednio do rektora lub dyrektora jednostki naukowej. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, o których mowa w ust. 2. Decyzja rektora lub dyrektora jednostki naukowej jest ostateczna (ust. 4). Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (ust. 5). W uchwale nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia doktoranckie na Uniwersytecie [...] w roku 2016/2017 określono m. in., że postępowanie rekrutacyjne składa się z postępowania kwalifikacyjnego oraz z decyzji o przyjęciu lub nieprzyjęciu na studia. Celem postępowania kwalifikacyjnego jest sprawdzenie predyspozycji kandydatów na studia doktoranckie poprzez ocenę ich wiedzy i umiejętności oraz sporządzenie na tej podstawie listy rankingowej kandydatów. Postępowanie rekrutacyjne odbywa się w drodze konkursu (§ 7). W postępowaniu kwalifikacyjnym uwzględnia się w szczególności: 1) aktywność naukową kandydata; 2) wyniki rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatem dotyczącej w szczególności zaproponowanego projektu badawczego; 3) średnią ze studiów pierwszego i drugiego stopnia kandydata albo jednolitych studiów magisterskich obliczoną zgodnie z zasadami obliczania średniej oceny całych studiów określonymi w Regulaminie studiów na U[...]; 4) znajomość języków obcych. Poszczególnym elementom oceny kandydata w postępowaniu kwalifikacyjnym nadaje się wartość punktową (§ 12). Wyniki postępowania kwalifikacyjnego, w tym punkty osiągnięte za każdy element oceny są jawne (§ 13). Na podstawie wyników uzyskanych przez kandydata w postępowaniu kwalifikacyjnym tworzy się w malejącej kolejności uzyskanej liczby punktów listę rankingową, która określa kolejność przyjmowania na studia kandydatów w ramach limitu miejsc ustalonego dla danych studiów (§ 14). W załączniku do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. określono limity przyjęć i szczegółowe zasady postępowania rekrutacyjnego na studia prowadzone na poszczególnych wydziałach Uniwersytetu [...]. W pkt 17 tego załącznika określony został limit miejsc oraz szczegółowe zasady postępowania rekrutacyjnego na [...] Interdyscyplinarne Studia Doktoranckie prowadzone przez Wydział [...] U[...] i Wydział [...] U[...] w Ośrodku [...] Uniwersytetu [...], na które o przyjęcie ubiegała się skarżąca. Limit miejsc na te studia został określony na 6 osób. W postępowaniu rekrutacyjnym oceniane były: zarys projektu badawczego, za który można było uzyskać od 0 do 4 punktów; średnia ocen ze studiów - od 0 do 2 punktów; udokumentowana znajomość języków obcych - 1 punkt za każdy język; publikacje naukowe - od 0 do 3 punktów; odbyte konferencje naukowe - od 0 do 2 punktów; rozmowa kwalifikacyjna - od 0 do 24 punktów. Ocena w tych zakresach odbywała się na podstawie złożonej dokumentacji oraz rozmowy kwalifikacyjnej. Jak wynika z protokołu punktacji zbiorczej sporządzonego przez Komisję Rekrutacyjną, skarżąca w postępowaniu rekrutacyjnym uzyskała 11,1 punktów i znalazła się na 10 pozycji listy rankingowej, co nie pozwoliło na jej przyjęcie na studia doktoranckie. W protokole punktacji zbiorczej nie wskazano wprawdzie liczby punktów przyznanych skarżącej za poszczególne elementy podlegające ocenie, ale szczegółowe wyjaśnienia w tym zakresie Komisja Rekrutacyjna zawarła w opinii sporządzonej do wniesionego przez B. K. odwołania, a także znalazły one odzwierciedlenie w przedstawionych przez organ kartach tzw. małych ocen wypełnianych przez poszczególnych członków Komisji Rekrutacyjnej. Wynika z nich, że za projekt badawczy B. K. otrzymała odpowiednio od poszczególnych członków komisji: 0, 0, 1, 1, 1, 1 punktów, a zatem średnio 0,66 punktu, co zostało zaokrąglone w górę na 1 punkt. Średnia z toku studiów skarżącej wynosiła 4,32, za co zgodnie z kryteriami określonymi w uchwale rekrutacyjnej otrzymała 1 punkt. Na podstawie dostarczonej karty przebiegu studiów oraz poświadczenia ukończenia kursu językowego przyznano skarżącej za znajomość języków obcych 2 punkty (w złożonej dokumentacji skarżąca nie przedstawiła żadnego certyfikatu poświadczającego znajomość języków obcych). Komisja, uwzględniając przyniesiony przez skarżąca na rozmowę kwalifikacyjną egzemplarz publikacji książkowej przyznała w kategorii publikacje naukowe 1 punkt, co stało się przyczyną naniesienia odpowiednich zmian w kartach ocen wszystkich członków Komisji (przekreślono 0 punktów i wpisano 1 punkt). Za udział w konferencjach B. K. otrzymała 1 punkt. Za rozmowę kwalifikacyjną otrzymała natomiast odpowiednio od poszczególnych członków Komisji: 5, 5, 5, 10, 3 i 3 punkty, a zatem średnio 5,1 punktu. W efekcie punktacja końcowa kandydatki wyniosła: 1+1+2+1+1+5,1=11,1 punktów. Zarzucane przez skarżącą "przerobienia" w kartach ocen członków Komisji Rekrutacyjnej dotyczyły kategorii publikacje naukowe i były związana z faktem przedstawienia przez nią egzemplarza publikacji książkowej dopiero na rozmowie kwalifikacyjnej. Zarzucane "przerobienia" były w efekcie korzystne dla skarżącej, gdyż oznaczały zwiększenie przyznanej liczby punktów. Postępowanie kwalifikacyjne Komisja Rekrutacyjna przeprowadziła w składzie 6-osobowym i w takim też składzie Komisja wydała decyzję z dnia [...] stycznia 2017 r. W świetle powyższych ustaleń, rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej w zakresie wyniku postępowania rekrutacyjnego i uzyskanej przez B. K. punktacji nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości. Wynik punktowy jaki uzyskała skarżąca w postępowaniu kwalifikacyjnym znajduje oparcie w przedstawionej przez organ dokumentacji oraz jest zgodny z zasadami punktacji ustalonymi w punkcie 17.9 załącznika do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Zastrzeżenia skarżącej co do ilości punktów przyznanych jej przez Komisję Rekrutacyjną za projekt badawczy, publikację, udział w konferencji oraz za rozmowę kwalifikacyjną wykraczają zaś poza zakres kognicji sądu administracyjnego. Jak to już bowiem zostało podniesione wcześniej, w zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostaje wyłącznie zbadanie, czy w toku postępowania rekrutacyjnego nie doszło do naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, a nie weryfikowanie merytorycznych ocen Komisji. Należy jednocześnie zaznaczyć, że stosownie do art. 207 § 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a. oznacza, iż pewne jego regulacje znajdą zastosowanie wprost, inne z pewnymi modyfikacjami, natomiast jeszcze inne z uwagi na specyfikę podmiotu jakim jest uczelnia publiczna nie będą miały zastosowania przed tym organem, który tylko pełni funkcję organu administracji publicznej w ściśle określonym zakresie spraw wyznaczonych w art. 207 ust. 1 ustawy. W orzecznictwie prezentowany jest natomiast pogląd, że decyzja organów uczelni, w kontekście wyrażonej w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych, nie musi spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej. Dokonując analizy tego zagadnienia uznać należy, że odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (o którym mowa w art. 207 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym) polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 157/14, LEX nr 1531831). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę powyższy pogląd w pełni podziela i stwierdza, że zarówno podlegająca obecnie kontroli decyzja Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2017 r., jak też utrzymana nią w mocy decyzja Komisji Rekrutacyjnej Ośrodka [...] Uniwersytetu [...], opisane wyżej wymogi spełniają. W ocenie Sądu decyzje te zostały uzasadnione w sposób prawidłowy, a w szczególności decyzja organu odwoławczego, która – w świetle sformułowanych w odwołaniu zarzutów – odniosła się do zarzucanych przez kandydatkę naruszeń warunków i trybu przeprowadzonej rekrutacji. Podsumowując Sąd stwierdza, iż analiza przebiegu postępowania rekrutacyjnego wskazuje, iż nie doszło do naruszenia warunków i trybu rekrutacji w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.