II SA/Wa 783/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Przemysław Szustakiewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2017 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Komendanta Głównego policji z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymiany i wydania zaświadczenia do nabycia broni maszynowej do celów kolekcjonerskich – oddala skargę – W dniu 10 lutego 2017 r. skarżący złożył wniosek do Komendy Wojewódzkiej Policji w L., w którym wnosił o wymianę i wydanie zaświadczenia na zakup 1 szt. broni kolekcjonerskiej maszynowej, zgodnie z ustawą o broni i amunicji (Dz. U. z 1999 Nr 53, poz. 549, dalej u.b.a.) - art. 10 pkt 4 ppk 7 w związku z pkt 4 ppkt 2c. Skarżący uzasadnił swój wniosek orzecznictwem sądów administracyjnych, zwłaszcza wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II OSK 524/14, które potwierdzają zapisy ustawy, jako najszerszego zakresu pozwoleń na wszystkie rodzaje broni określone w wyżej wspomnianych przepisach. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. Komendant Wojewódzki Policji w L. odmówił wydania zaświadczenia na zakup 1 szt. broni kolekcjonerskiej maszynowej. Organ podniósł, iż zapis w art. 10 ust. 5 u.b.a., a dokładniej jego fragment z wyłączeniem broni szczególnie niebezpiecznej, ustawy o broni i amunicji uniemożliwia posiadanie przez skarżącego broni wymienionej w katalogu wyrażonym w art. 10 ust. 5 ustawy o broni i amunicji. Na powyższe postanowienie skarżący w dniu 28 lutego 2017 r. wniósł do Komendanta Głównego Policji zażalenie, w którym podtrzymał swoją argumentację oraz zarzucił organowi I instancji błędną interpretację przepisów ustawy o broni i amunicji. Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 219 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, nie znajdując podstaw do zmiany wcześniejszego orzeczenia. Organ podkreślił, że świadectwo broni na broń szczególnie niebezpieczną może być wydane tylko ściśle wymienionym podmiotom, a osoby fizyczne takiej broni posiadać nie mogą, zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o broni i amunicji. Natomiast podnoszona przez skarżącego linia orzecznicza odnosi się do odmiennego stanu faktycznego i prawnego, gdyż odnosi się ona do stwierdzenia nieważności decyzji, a nie wydania zaświadczenia na broń palną maszynową. Sąd w przytoczonej sprawie orzekał jedynie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, nie rozstrzygał o kwestii interpretacji omawianych przepisów ustawy o broni i amunicji. A.G. w dniu 10 maja 2017 r. została wniesiona skarga na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2017 r. Skarżący zarzucił w niej naruszenie art. 10 ust. 4 pkt 7 w zw. z art. 10 ust. 4 pkt 2 lit. c i e ustawy o broni i amunicji poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie. Nadto naruszenie art. 10 ust. 5 pkt 1 u.b.a. wraz z naruszeniem art. 217 § 1 w zw. z art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Skarżący w dalszym ciągu kwestionował sposób wykładni dokonanej przez organ, stojąc na stanowisku, że przepisy ustawy o broni i amunicji przyznają mu uprawnienie do uzyskania żądanego zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę z dnia 30 maja 2017 r. organ wniósł o oddalenie skargi w całości i podtrzymał swoją argumentację zawartą w postanowieniu, od którego została wniesiona skarga. Podniósł, iż skarżący na gruncie obecnie obowiązujących przepisów nie może uzyskać żądanego zaświadczenia, gdyż dotyczy ono broni szczególnie niebezpiecznej, której osobom fizycznym nie wolno posiadać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że w myśl przepisu art. 217 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej K.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Stosownie zaś do § 2 ww. przepisu, zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym poświadczeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zgodnie z przepisem art. 218 § 2 K.p.a., organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 K.p.a.). W przepisie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1839) stanowi się natomiast, że na wniosek osoby posiadającej pozwolenie na broń wydaje się zaświadczenie do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni, zgodnie z pozwoleniem i amunicją do tej broni. Sprawa wydania zaświadczenia uprawniającego do nabycia broni jest uregulowana w ustawa o broni i amunicji. Zgodnie z art. 12 ust. 1 u.b.a. pozwolenie na broń wydawane jest w drodze decyzji administracyjnej, w której określa się cel, w jakim zostało wydane oraz rodzaj i liczbę egzemplarzy broni, zaś stosownie do ust. 2 tego przepisu - na wniosek osoby posiadającej pozwolenie na broń wydaje się zaświadczenie uprawniające do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do tej broni. Z akt administracyjnych sprawa wynika, że A.G. decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] marca 2016 r. uzyskał pozwolenie na posiadanie łącznie szesnastu sztuk (16) broni palnej w celach kolekcjonerskich. W ramach tego pozwolenia skarżący może nabyć określoną w sentencji ww. decyzji ilość broni, tj. 16 sztuk broni do celów kolekcjonerskich wg. rodzajów wymienionych ogólnie w pkt 1-6 art. 10 ust. 4 u.b.a. Jednak należy mieć na względzie, że art. 10 ust. 5 pkt 1 u.b.a wyraźnie określa, że pozwolenie nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2 u.ba., tj. na broń szczególnie niebezpieczną, a do takiej broni zalicza się m.in. broń maszynową, którą A.G. chciałby posiadać w ramach uzyskanego mocą decyzji z dnia [...] marca 2016 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich. Podnieść należy, że w ww. decyzji wyraźnie wskazano, iż skarżący ma prawo do posiadania 16 egzemplarzy broni palnej do celów kolekcjonerskich, ale z wyłączeniem broni szczególnie niebezpiecznej. Mając powyższe na względzie wskazać należy, że wniosek skarżącego z dnia 10 lutego 2017 r. o wydanie zaświadczenia uprawniającego do nabycia broni maszynowej, jest niemożliwy do spełnienia, dotyczy bowiem wydania zaświadczenia na broń szczególnie niebezpieczną, której osobom fizycznym posiadać nie wolno i to niezależnie od tego, do jakiego celu mają pozwolenie. Wynika to nie tylko z decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...]marca 2016 r., ale przede wszystkim z treści z art. 10 ust. 5 u.b.a., przy czym zastrzeżenie, co do wydania pozwolenia na broń szczególnie niebezpieczną, nie jest uzależnione od celu uzyskanego pozwolenia przez osobę ubiegającą się o taki rodzaj broni, ale od rodzaju podmiotu. W myśl bowiem art. 29 ust. 2 u.b.a., świadectwo broni na broń szczególnie niebezpieczną, o której mowa w art. 10 ust. 5 pkt 1 ustawy może być wydane wyłącznie: przedsiębiorcom i jednostkom organizacyjnym, którzy na podstawie odrębnych przepisów powołali wewnętrzne służby ochrony, jeżeli broń jest niezbędna do wykonywania przez te służby zadań wynikających z planu ochrony (art. 29 ust. 1 pkt 1 u.b.a.); przedsiębiorcom, którzy uzyskali koncesje na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, jeżeli broń jest im niezbędna w zakresie i formach określonych w koncesji (art. 29 ust. 1 pkt 2 u.b.a.). Z powyższego wynika zatem, że świadectwo broni na broń szczególnie niebezpieczną, jaką skarżący chciałby nabyć w związku ze złożonym przez siebie wnioskiem o wymianę i wydanie zaświadczenia uprawniającego do nabycia 1 egzemplarza broni maszynowej do celów kolekcjonerskich, może być wydane tylko wskazanym wyżej podmiotom, a osoby fizyczne takiej broni posiadać nie mogą. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.