II SA/Wa 785/10

WyrokWSA w Warszawie2010-07-15

Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska, Ewa Grochowska-Jung, Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 154 § 1 PPSA, jeśli nie wypłacił skarżącemu wynagrodzenia za okres pozostawania w służbie, mimo że wyrok sądu administracyjnego dotyczył uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby, a nie kwestii wynagrodzenia?
Ratio decidendi
Organ nie pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 154 § 1 PPSA, jeśli wyrok sądu administracyjnego, który uchylił decyzję o zwolnieniu ze służby, nie obejmował swoim zakresem kwestii wypłaty wynagrodzenia za okres pozostawania w służbie. Skarga na bezczynność w zakresie wypłaty wynagrodzenia jest bezzasadna, jeśli żądanie to nie było przedmiotem postępowania, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem sądu.
Stan faktyczny
Skarżący Z. T. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S. w zakresie niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1102/08, który oddalił skargę kasacyjną od wyroku uchylającego rozkaz personalny o zwolnieniu skarżącego ze służby. Skarżący domagał się wypłaty bieżącego i zaległego wynagrodzenia. Organ argumentował, że pismo zostało przekazane do niewłaściwego wydziału, a następnie wyjaśniono sporne kwestie. Organ wydał nowy rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby, przyznając świadczenie pieniężne.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.) Andrzej Kołodziej Protokolant Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2010 r. sprawy ze skargi Z. T. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w S. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1102/08 oddala skargę Wyrokiem z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 340/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżony rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w S. nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. w przedmiocie zwolnienia Z. T. ze służby w Policji. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał na nieprawidłowości w ustaleniu przez organ obliczenia 12-miesięcznego okresu zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł [...] Komendant Wojewódzki Policji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1102/08 oddalił skargę kasacyjną. W dniu [...] sierpnia 2009 r. Z. T. wezwał pisemnie Komendanta Powiatowego Policji w S. do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wypłaty bieżącego i zaległego wynagrodzenia. Następnie w dniu [...] kwietnia 2010 r. Z. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność polegającą na niewykonaniu przez Komendanta Powiatowego Policji w S. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1102/08. Bezczynność ta polegała zdaniem skarżącego na konieczności wydania decyzji opartej na art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji celem mianowania na stanowisko równorzędne funkcjonariusza przywróconego do służby z mocy prawa, celem przyznania zaległego i bieżącego wynagrodzenia za okres pozostawania w służbie do czasu ponownego zwolnienia z dniem 31 października 2009 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w S. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż pismo skarżącego zostało przesłane do Wydziału Kadr i Szkolenia KWP z/s w R. o czym został poinformowany pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Przesłana dokumentacja została zwrócona przez Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP z/s w R., który uznał swą niewłaściwość w dokonywaniu rozstrzygnięć w tych sprawach i wskazał radcę prawnego KWP z/s w R. jako właściwego do udzielenia pomocy w tej sprawie. Za pismem z dnia [...] września 2009 r. wymienione na wstępie dokumenty przesłano do radcy prawnego, który pismem z dnia [...] września 2009 r. wyjaśnił sporne kwestie. Pismem z dnia [...] października 2009 r. powiadomiono Z. T. o zajętym stanowisku w podejmowanych przez niego sprawach. Odnośnie wezwania o wykonanie wyroku NSA wskazano, że w związku z tym wyrokiem został przywrócony do służby, ale jednocześnie nie wygasła decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych. W odpowiedzi, w przedmiocie należności pieniężnych, wskazano na konieczność uzyskania stanowiska Zespołu Prawnego KWP z/s w R. W następstwie dalszych czynności oraz zapadających rozstrzygnięć, jak również kolejnych pism Z. T., wymieniony otrzymywał świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego z ograniczeniem wynikającym z faktu zawieszenia w czynnościach służbowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jest dopuszczalna. Skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. wezwał organ do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1102/08, czym wypełnił przesłankę określoną w powołanym art. 154 § 1 ustawy. Skarga nie jest natomiast zasadna. Zgodnie z art. 286 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności (§ 1). Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji, określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia akt organowi (§ 2). W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 340/08 w sprawie ze skargi Z. T. na rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Policji uchylił zaskarżony rozkaz personalny oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny organu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1102/08 oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 340/08 akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku z dnia 30 maja 2008 r. zostały zwrócone organowi w dniu [...] lipca 2009 r. Norma wyrażona w art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmuje wyłącznie kwestię niewykonania wyroku sądowego w zakresie będącej jego przedmiotem sprawy administracyjnej, a przedmiotem sprawy było zwolnienie ze służby funkcjonariusza Policji. Zawarte w wezwaniu do wykonania wyroku żądanie skarżącego w przedmiocie wypłaty bieżącego oraz zaległego wynagrodzenia nie było przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 340/08. W związku z zapadłym w sprawie prawomocnym wyrokiem z dnia 30 maja 2008 r., w dniu [...] października 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. wydał rozkaz personalny nr [...], którym zwolnił Z. T. ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 42 ust. 3 ustawy o Policji z dniem [...] października 2009 r., przyznał świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem za okres 6 miesięcy oraz nadał rozkazowi personalnemu rygor natychmiastowej wykonalności. Organ po uchyleniu przez Sąd decyzji w zakresie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji, nie pozostawał zatem w bezczynności, zaś strona miała możliwość skontrolowania prawidłowości wydanego w tym zakresie rozstrzygnięcia. W związku z tym, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło