II SA/Wa 785/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Iwona Maciejuk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M.K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego 1. stwierdza, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa, 2. zasądza od Zarządu Dzielnicy [...] W. na rzecz skarżącego M.K. kwotę 300 zł (trzysta.) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Dzielnicy [...] umieszczać M.K. zam. w lokalu nr [...] przy ulicy [...] na liście osób oczekujących na najem lokalu. W uzasadnieniu wskazano, że M.K. na podstawie § 39 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm.) wniósł o ponowne zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] przy ulicy [...] w [...]. Najemcami w/w lokalu zgodnie z umową zawartą [...] maja 1999 r. był M.K. i jego matka B.K.. Lokal składa się z dwóch pokoi i kuchni o powierzchni użytkowej 41,64 m² w tym powierzchni mieszkalnej 27,98 m². Organ wskazał, że w związku z zadłużeniem ww. lokalu przez najemców, wypowiedziano umowę najmu ze skutkiem na dzień [...] lipca 2012 r. Sąd Rejonowy w [...] wyrokiem z [...] maja 2013 r. orzekł eksmisję B.K. i B.K. z przedmiotowego lokalu, nie przyznając im prawa do lokalu socjalnego. Uzasadniając odmowę zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu, organ stwierdził, że wnioskodawca nie spełnił warunku, o którym mowa w § 39 ust 1 ww. uchwały. Wskazał, że wypowiedzenie umowy najmu nie było spowodowane pogorszeniem sytuacji materialnej wnioskodawcy, albowiem posiadał on stałe zatrudnienie, a przerwa w zatrudnieniu trwała 2 miesiące i miało to miejsce kilka miesięcy przed wypowiedzeniem umowy. Powyższa uchwała stała się przedmiotem skargi B.K. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie, ewentualnie stwierdzenie nieważności uchwały i zasądzenie kosztów postępowania, skarżący podniósł naruszenie: 1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: art. 7, art. 77, art. 80, art. 8 i art. 9 k.p.a., poprzez brak zebrania, wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co skutkowało błędnym ustaleniem, iż zadłużenie z tytułu czynszu najmu lokalu nr [...] , położonego przy ul. [...] w [...] nie wynikało z pogorszenia jego sytuacji materialnej, w sytuacji, bowiem przedstawione dokumenty i oświadczenia temu przeczą; - a także, poprzez brak uzasadnienia prawnego zaskarżonej uchwały. 2. przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy: - § 24 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy, poprzez niewłaściwe niezastosowanie tego przepisu, co doprowadziło do nieuzasadnionej odmowy umieszczenia go na liście osób oczekujących na najem lokalu, podczas, gdy powinien zostać zastosowany tryb określony w § 39 w/w uchwały, a tym samym przyjęcie błędnej wykładni prowadzącej do naruszenia jego słusznego interesu przy rozstrzyganiu wniosku o ponowne zawarcie umowy najmu; - § 26 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy, poprzez niewłaściwe niezastosowanie tego przepisu, co doprowadziło do nieuzasadnionej odmowy umieszczenia go na liście osób oczekujących na najem lokalu, podczas, gdy powinien zostać zastosowany tryb określony w § 39 w/w uchwały, a tym samym zastosowanie błędnej wykładni prowadzącej do naruszenia jego słusznego interesu przy rozstrzyganiu wniosku o ponowne zawarcie umowy najmu; - § 39 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy, poprzez niezastosowanie tego przepisu, co doprowadziło do nieuzasadnionej odmowy zawarcia umowy najmu wskazanego wyżej lokalu mieszkalnego, niewyjaśnienie stanu faktycznego i zastosowanie błędnej wykładni, prowadzącej do naruszenia jego słusznego interesu przy rozstrzyganiu wniosku o ponowne zawarcie umowy najmu; w szczególności uchwała nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nie powołuje się na powyższy przepis, podczas, gdy przepis ten został przywołany w piśmie organu z dnia 12 grudnia 2014 r., które nie stanowi aktu prawa administracyjnego. W uzasadnieniu podniósł, że w lokalu nr [...] położonym przy ul. [...] zamieszkuje od urodzenia. Wyjaśnił, że przyczyną zaległości w płaceniu czynszu była trudna sytuacja finansowa i rodzinna. Wskazał, że w sierpniu 2012 r. stracił pracę i przestał płacić czynsz, co potwierdza zaświadczenie z 25 sierpnia 2011 r. Wyjaśnił, że w 2010 r. zdiagnozowano u jego matki B.K. poważną chorobą nowotworową. Wskazywał, że jako syn miał obowiązek opiekować się matką, która poddawana była agresywnemu leczeniu. Podkreślił, że doszło do zadłużenia na koncie lokalu w kwocie 3.744,09 zł i że całe zadłużenie zostało spłacone. Skarżący podniósł też, że po utracie pracy w 2011 r., od 2012 r. pracuje dorywczo - do 30 marca 2015 r. osiągał dochód około 1.400 zł brutto. Wskazywał, że w 2014 r. zdiagnozowano u niego depresję i w przypadku odmowy ponownego nawiązania umowy najmu stanie się osobą bezdomną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione warunki określone w § 39 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z 9 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona uchwała w sposób istotny narusza prawo. Przepisy prawa miejscowego, to jest uchwała nr LVlll/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.), zobowiązują organ do poddania wnikliwej analizie wniosków o najem lokali mieszkalnych z zasobu mieszkaniowego m. st. Warszawy. Powyższa uchwała nakłada obowiązek poddania wnikliwej analizie sytuacji mieszkaniowej osób, ubiegających się o uzyskanie prawa najmu lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego m. st. Warszawy. Zasadom tym, wskazanym w uchwale Rady m.st. Warszawy, organ uchybił i to w sposób mający niewątpliwie wpływ na wynik niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia. Wskazać należy, iż uzasadnienie odmowy nie zawiera żadnych ustaleń w przedmiocie zbadania potrzeb mieszkaniowych skarżącego. Lakoniczna treść uzasadnienia zaskarżonej uchwały, sprowadzająca się w zasadzie do twierdzenia, że skarżący nie spełnił warunku określonego w § 39 ust 1 ww. uchwały, powoduje, iż w istocie nie można ustalić czym kierował się organ, jakimi przesłankami, że odmówił skarżącemu ponownego zakwalifikowania na listę osób oczekujących na zawarcie umowy najmu. W uzasadnieniu brak jest odniesienia do wyjaśnień B.K. , iż utracił on pracę, że jego matka zapadła na chorobę nowotworową, że zdiagnozowano u niego depresję - na dowód czego przedłożył stosowne zaświadczenia. Organ wskazuje, że matka skarżącego wyprowadziła się w 2010 r. z przedmiotowego lokalu, w którym zamieszkiwała ze skarżącym, co oznacza, że ciężar związany z utrzymaniem mieszkania ponosił samodzielnie skarżący. Organ nie odniósł się też do aktualnej sytuacji majątkowej skarżącego, jego zarobków i sytuacji rodzinnej. Z akt sprawy nie wynika, dlaczego przy tak stosunkowo niewielkim i okresowym zadłużeniu (około 3.500 zł) wypowiedziano skarżącemu umowę najmu na dzień [...] lipca 2012 r., a następnie wystąpiono z powództwem o eksmisję. Wskazać należy, iż określony w § 39 ust. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy, tryb zawarcia umowy najmu lokalu jest trybem szczególnym, który może zostać zastosowany jedynie jeden raz w ciągu całego najmu lokalu mieszkalnego. Umożliwia on osobie, która znalazła się w trudnej sytuacji, zrehabilitowanie się i odzyskanie lokalu, a jednocześnie oszczędza gminie czasu i kosztów na przymusowe dochodzenie spłaty zadłużenia, gdyż w celu skorzystania z tego trybu konieczna jest całkowita spłata zadłużenia, bądź rozłożenie zadłużenia na raty. Jest to więc tryb szczególny, który dotyczy pogorszenia sytuacji materialnej konkretnej osoby. W ocenie Sądu, istnieje rozbieżność (brak spójności) w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. A mianowicie w osnowie uchwały organ nie przywołuje § 39 ust. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy, natomiast podstawę tą przywołuje w uzasadnieniu. Niezrozumiałym jest zatem zakres rozstrzygnięcia. Skarżący domagał się ponownego zawarcia umowy najmu lokalu, tymczasem organ rozstrzygnął o odmowie zakwalifikowania skarżącego i o odmowie umieszczenia go na liście osób oczekujących na najem lokalu. Mając na uwadze powyższe nieprawidłowości Sąd uznał, iż przedmiotową uchwałę należy wyeliminować z obrotu prawnego. Dlatego też z uwagi na treść art. 132, art. 147 oraz art. 200 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak sentencji.