II SA/Wa 786/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Ł. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w R. z dnia [...] września 1999 r. nr [...] utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. z dnia [...] października 1999 r. nr [...] w sprawie ze skargi E. Ł. na decyzję Prezesa Woskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o uchylenie decyzji postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w R. z dnia [...] września 1999 r. nr [...] utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. z dnia [...] października 1999 r. nr [...]- Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem skargi E. Ł. w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Woskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w R. z dnia [...] września 1999 r. nr [...] utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. z dnia [...] października 1999 r. nr [...]. Wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] września 1999 r. skarżący został zobowiązany do opróżnienia kwatery stałej w S. przy ul. [...]. Skarżący wraz ze skargą złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w R. z dnia [...] września 1999 r. utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. z dnia [...] października 1999 r. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). W niniejszej sprawie skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności na poparcie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. Nie wskazał również, jaka szkoda, oraz jakie trudne do odwrócenia skutki mogą być efektem jej wykonania. Decyzja zobowiązująca do opróżnienia kwatery stałej niewątpliwie jest dotkliwa dla skarżącego, jednakże z treści skargi oraz z całości akt sprawy nie wynika, aby w związku z jej wykonaniem mogłyby wystąpić wskazane wyżej skutki. Biorąc pod uwagę powyższe oraz mając na względzie wszystkie okoliczności, które mogłyby zadecydować o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.