II SA/Wa 786/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. z dnia 27 maja 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi T. W. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1495/08 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla T. W. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie T. W. wnioskiem z dnia 27 maja 2010 r., uzupełnionym dodatkowym oświadczeniem z dnia 24 czerwca 2010 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Z treści powyższego wniosku oraz z treści złożonych do akt, w wykonaniu wezwania z dnia 8 czerwca 2010 r., dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i osiąga w nim dochód miesięczny w wysokości 661 zł brutto (580 zł netto), którego źródłem jest świadczenie rentowe. Natomiast jako wyłączny składnik swojego majątku skarżący wymienił dwupokojowy lokal mieszkalny o pow. 42 m2. Nadto, skarżący wyjaśnił, że osiągana wysokość dochodu wystarcza jedynie na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania, jest zadłużony na kwotę ok. 4000 -5000 zł, a w rezultacie nie posiada odpowiednich środków na opłacenie kosztów sądowych. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że w prowadzonym przez siebie gospodarstwie domowym niewielką kwotę osiąganego dochodu w całości przeznacza na wydatki związane ze swoim podstawowym utrzymaniem. Oceniając zatem wykazaną sytuację majątkową i możliwości płatnicze skarżącego w świetle przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie należy stwierdzić, że T. W. nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów swojego utrzymania, a tym samym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.