II SA/Wa 787/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-06-11
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, będący osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymujący się z prac dorywczych i pomocy od matki, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego?Ratio decidendi
Wnioskodawca, będący osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od 2005 r., nieposiadający majątku ani oszczędności, utrzymujący się z prac dorywczych i pomocy od matki, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ponieważ nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
P. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od 2005 r., utrzymuje się z prac dorywczych, wyprzedaży rzeczy osobistych i pożyczek, a także korzysta z wyżywienia u swojej chorej matki, którą się opiekuje. Nie posiada majątku ani oszczędności, poza mieszkaniem spółdzielczym. Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające jego sytuację materialną.Rozstrzygnięcie
Przyznano P. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać P. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
P. K. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku wskazał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podniósł, że utrzymuje się z prac dorywczych, wyprzedaży rzeczy osobistych, a także z pożyczek, z czego uzyskuje około 300 zł miesięcznie. Opiekuje się chorą, 85-letnią matką i korzysta u niej z wyżywienia.
Jednocześnie oświadczył, że oprócz mieszkania spółdzielczego własnościowego nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Do wniosku dołączył: zaświadczenie z Urzędu Pracy [...] z dnia [...] maja 2014 r., że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od dnia [...] grudnia 2005 r., kserokopię zawiadomienia ze spółdzielni mieszkaniowej o wysokości opłat za mieszkanie z dnia [...] maja 2013 r., kserokopię wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego z dnia 20 maja 2013 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z treści wniosku, załączonych dokumentów oraz akt administracyjnych wynika, że wnioskodawca od 2005 r. pozostaje osobą bezrobotną, nie ma prawa do zasiłku, nie korzysta z pomocy społecznej. Utrzymuje się z prac dorywczych, otrzymuje też pomoc od matki (jedzenie), którą się opiekuje.
Biorąc pod uwagę aktualną sytuację finansową skarżącego oraz wysokość kosztów utrzymania należy uznać, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło