II SA/Wa 790/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] cofającej pozwolenie na broń palną do celów sportowych w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji - Przedmiotem skargi J. K. w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. Postanowieniem tym organ odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], cofającej pozwolenie na broń palną do celów sportowych. W skardze J. K. zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji. Oznacza to, iż obowiązek wykazania podstaw w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący powinien tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. J. K. swój wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] zawarł w samej skardze, jednakże, oprócz zarzutów stawianych postanowieniu Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], nie wskazał przesłanek, dla których Sąd winien wstrzymać jej wykonanie. Wniosek o ochronę tymczasową opiera się bowiem w rozpatrywanej sprawie wyłącznie na argumentacji skarżącego dotyczącej przyczyn uchybienia przez niego terminu do wniesienia odwołania. Należy zaznaczyć, iż możliwość wstrzymania wykonania decyzji wymaga co do zasady wskazania na niebezpieczeństwo wystąpienia jednej z dwóch precyzyjnie określonych prawem przesłanek. Rozpatrywanie przez Sąd kwestii wstrzymania wykonania danego aktu sprowadza się zatem do ustalenia, czy rzeczywiście w sprawie występują, bądź też nie występują wskazane przez ustawodawcę okoliczności, oczywiście, o ile skarżący wskaże takie okoliczności jako podstawy swojego wniosku. Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. spowodowało wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.