II SA/Wa 790/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia -odrzucić skargę- Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, po rozpoznaniu wniosku M. J. o stwierdzenie nieważności decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2005 r. umarzającej postępowanie w sprawie przetwarzania danych osobowych, odmówił uwzględnienia wniosku. W dniu 3 kwietnia 2010 r. M. J. (dalej skarżący), wniósł za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych z dnia [...] marca 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § P.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.). Przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2010 r. Od powyższej decyzji, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, stronie przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Skarżący skorzystał z pouczenia zawartego w decyzji z dnia [...] marca 2010 r. i złożył w ustawowym terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie przed jego rozpoznaniem przez organ, w dniu 3 kwietnia 2010 r. złożył do Sądu skargę na tę decyzję. Tym samym nie został spełniony warunek uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Nie można bowiem mówić o spełnieniu tego warunku, dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany przez organ. Brak wyczerpania środków zaskarżenia, jak wskazano powyżej, ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ administracyjny. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, i dlatego też skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę odrzucił.