II SA/Wa 795/07
WyrokWSA w Warszawie2007-08-13
Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska, Ewa Grochowska-Jung, Sławomir Antoniuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego jest prawidłowe, jeśli decyzja organu pierwszej instancji nie została skutecznie doręczona adresatowi z powodu błędnego doręczenia zastępczego?Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest wadliwe, jeśli organ odwoławczy błędnie uznał decyzję organu pierwszej instancji za skutecznie doręczoną. Skuteczne doręczenie zastępcze na podstawie art. 43 k.p.a. nie następuje, gdy strona poinformowała organ o zmianie adresu zamieszkania zgodnie z art. 41 § 1 k.p.a., a mimo to pismo wysłano na stary adres.Stan faktyczny
Ks. P. Z. złożył wniosek o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego. Kurator Oświaty odmówił nadania stopnia. Decyzję tę doręczono ks. G. O., który podpisał odbiór jako 'brat'. Ks. P. Z. wniósł odwołanie, twierdząc, że decyzję otrzymał później i że ks. G. O. nie jest jego bratem ani domownikiem. Minister Edukacji Narodowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ks. P. Z. zaskarżył postanowienie Ministra, podnosząc, że nie został skutecznie powiadomiony o decyzji, ponieważ poinformował organ o zmianie adresu, a pismo zostało doręczone niewłaściwej osobie.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i stwierdził, że postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Asesor WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Joanna Cygan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi P. Z. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.
Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...], na podstawie art. 134 k.p.a. oraz art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. — Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania ks. P. Z. od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ podniósł, że ks. P. Z. — nauczyciel religii w Gimnazjum w S. — w dniu 29 czerwca 2006 r. złożył wniosek do [...] Kuratora Oświaty o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 oraz art. 9 ust. 1 ustawy — Karta Nauczyciela [...] Kurator Oświaty odmówił ks. P. Z. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Decyzję uzasadniono nieuzupełnieniem braków w dokumentacji dołączonej do wniosku o podjęcie postępowania na stopień nauczyciela dyplomowanego.
Pismem z dnia 27 września 2006 r. ks. P. Z. wniósł do Ministra Edukacji Narodowej, za pośrednictwem organu I instancji, odwołanie od decyzji [...] Kuratora Oświaty.
Decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. została przekazana G. O., bratu wnioskodawcy, w dniu 6 września 2006 r. Zatem ostatecznym terminem do wniesienia odwołania był dzień 20 września 2006 r. Ks. P. Z. wniósł do Ministra Edukacji Narodowej odwołanie od decyzji [...] Kuratora Oświaty pismem z dnia 27 września 2006 r., które wpłynęło do Kuratorium Oświaty w P. w dniu 2 października 2006 r. W odwołaniu ks. P. Z. podniósł, że decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. otrzymał w dniu 14 września 2006 r. Zgodnie z przepisem art. 43 k.p.a. w razie nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Okoliczność, że dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata, nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania. Należało zatem stwierdzić, iż pomimo tego, że decyzja [...] Kuratora Oświaty zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania ks. P. Z. nie zachował terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Z powyższego względu na podstawie art. 134 k.p.a. należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2007 r. stało się przedmiotem skargi wniesionej przez ks. P. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił organowi, iż bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu i nie została skutecznie doręczona decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia z 2006 r. oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w jego przekonaniu dotrzymał wymaganego terminu ponieważ decyzję [...] Kuratora Oświaty otrzymał w dniu 14 września 2006 r. W związku z tym, że z dniem 30 czerwca został przeniesiony do nowej parafii, zawiadomił Kuratorium Oświaty w P. Oddział Zamiejscowy w K. o zmianie miejsca zamieszkania i podał na piśmie nowy adres do korespondencji. Informacja została przyjęta przez [...] Kuratora Oświaty Oddział Zamiejscowy w K. i fakt zmiany adresu został odnotowany, bowiem pismo z dnia 31 lipca 2006 r., nr [...] skierowane do niego zostało zaadresowane na podany adres nowego miejsca zamieszkania. Nie jest skarżącemu wiadome, dlaczego kolejne pisma były wadliwie wysyłane na nieaktualny adres zamieszkania. Organ w uzasadnieniu postanowienia błędnie stwierdził, iż decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. odebrał brat skarżącego G. O. Skarżący wyjaśnił, że ks. G. O. nie jest jego bratem, sąsiadem, ani domownikiem lub dozorcą domu. Z tych powodów zaskarżone postanowienie jest wadliwe i zasługuje na uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ dodał, że fakt doręczenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. innej osobie niż ks. P. Z. wynika z adnotacji doręczyciela na potwierdzeniu odbioru przesyłki: "brat" obok podpisu "G. O.". Zdaniem organu odwoławczego nie było więc podstaw do kwestionowania pocztowego dowodu doręczenia decyzji, który jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn w niej podanych.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie organ drugiej instancji, wydając zaskarżone postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a., dopuścił się naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik postępowania.
Jak wynika z akt administracyjnych, decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. wysłano ks. P. Z. listem poleconym na adres [...]. Odbiór przesyłki adresowanej do strony pokwitował w dniu 6 września 2006 r. ks. G. O. Organ odwoławczy przyjął zatem, iż decyzja organu I instancji została stronie skutecznie doręczona w trybie art. 43 k.p.a.
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala jednak przyjąć, iż we wskazanej powyżej dacie ks. P. Z. otrzymał zaskarżoną decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. Na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2007 r. skarżący oświadczył, że w dniach 19-20 lipca 2006 r. był w Kuratorium Oświaty i poinformował organ o zmianie dotychczasowego adresu zamieszkania na: [...]. Organ po tej dacie kierował do niego pisma na nowy adres zamieszkania. Na dowód tego przedłożył kopertę nadaną przez Kuratorium Oświaty w P. Oddział Zamiejscowy w K. w dniu 3 sierpnia 2006 r., w której podano adres: "ks. [...] Parafia [...]".
Skoro zatem ks. P. Z. w toku toczącego się postępowania administracyjnego wypełnił dyspozycje przepisu art. 41 § 1 k.p.a. i powiadomił organ o zmianie swego adresu zamieszkania, to nie można przyjąć, iż decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. została doręczona zastępczo za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi w miejscu zamieszkania adresata decyzji. Tylko bowiem, zgodnie z art. 41 § 2 k.p.a., doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem wywołuje skutek prawny w razie zaniechania przez stronę obowiązku, o którym mowa w art. 41 § 1 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Minister Edukacji Narodowej błędnie przyjął prawidłowość doręczenia skarżącemu w dniu 6 września 2006 r. decyzji organu I Instancji naruszając tym samym przepisy o postępowaniu administracyjnym, w szczególności art. 43 k.p.a. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik postępowania, bowiem brak było podstawy do wydania zaskarżonego postanowienia z powołaniem się na art. 134 k.p.a.
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) w związku z art. 152 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, uwzględnił skargę i orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło