II SA/Wa 795/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 września 2021 r. sprawy ze skargi R. H. na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę Przedmiotem skargi R. H. jest postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...]. utrzymujące w mocy postanowienie Prorektora ds. studentów i jakości kształcenia Uniwersytetu [...] z dnia [...] grudnia 2020r., [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w poniższym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] lipca 2018 R. H. wniósł o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że stwierdzenia zawarte w piśmie U[...] Wydział [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] są fałszywe. W odpowiedzi na powyższe Prorektor ds. studentów i jakości kształcenia w dniu 27 lipca 2018 r. poinformował wnioskodawcę, iż sprawa dotycząca ww. wniosku została rozpatrzona pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. R. H. w związku z powyższą odpowiedzią złożył skargę na bezczynność Rektora U[...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2019 r. sygn. II SAB/Wa 584/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Rektora U[...] do rozpatrzenia wniosku R. H. z dnia [...] lipca 2018 r. o wydanie zaświadczenia o treści żądanej, w ciągu 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Od ww. wyroku Rektor U[...] wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która została oddalona wyrokiem z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 1374/19. Prorektor ds. studentów i jakości kształcenia U[...], wobec wiążącego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. o sygnaturze [...] odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o treści żądanej, gdyż nie wynika ona z prowadzonych przez Rektora ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w posiadaniu organu, toteż nie było możliwe potwierdzenie w drodze zaświadczenia tego, że twierdzenia zawarte w piśmie Wydziału Nauk [...] z dnia [...] lipca 2012 r. są fałszywe. W dniu 16 grudnia 2020 r. R. H. złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...] grudnia 2020 r. o sygn. [...] wydanego przez upoważnionego Prorektora ds. studentów i jakości kształcenia U[...], domagając się anulowania postanowienia i żądając wydania zaświadczenia o treści żądanej. W treści uzasadnienia wskazał iż ww. zaświadczenie jest niezbędne skarżącemu ponieważ toczy się przeciwko niemu śledztwo w Prokuraturze Rejonowej [...] w [...] oraz że przed Sądem Rejonowym dla m.[...] toczy się postępowanie "[...]" przeciwko D. S. Po przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego Rektor Uniwersytetu [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, iż w niniejszym postępowaniu administracyjnym, wszczętym podaniem z dnia [...] lipca 2018 r. jest związany wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2020 r. Jak wynika z treści uzasadnienia, zgodnie z art. 217 k.p.a., który był podstawą do wydania zaskarżonego postanowienia, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zaświadczenie wydaje się jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa. Natomiast stosownie do art. 218 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Zauważyć należy, iż w postępowaniu wyjaśniającym, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, powinno zostać zbadane, czy fakty, które według R. H. znajdują swoje odzwierciedlenie w określonych przepisach prawa oraz czy wynikają one z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów, bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Potwierdzenie w drodze zaświadczenia, iż twierdzenia zawarte w piśmie uczelni z dnia [...] lipca 2012 r. są fałszywe nie było możliwe. Na podstawie prowadzonych przez Rektora U[...] ewidencji, rejestrów, bądź innych danych nie można bowiem dojść do stwierdzenia, którego od organu oczekiwał skarżący. Tym samym nie została w ocenie organu spełniona przesłanka zawarta w art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a., która stanowi, iż zaświadczenie wydaje się jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa. Stanowi to bezsporną podstawę, by na podstawie art. 219 k.p.a. utrzymać w mocy postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Od powyższego postanowienia w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł skargę R. H., wskazując, iż nie zgadza się z jego treścią i wnioskuje o unieważnienie postanowienia oraz zobowiązanie Uniwersytetu [...] do wydania przedmiotowego zaświadczenia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż odmowa wydania zaświadczenia o żądanej treści wynika z chęci ochrony pracowników U[...] przed odpowiedzialnością prawną. W jego ocenie zgodnie z art. 217 k.p.a. organ administracji publicznej nie ma prawa szacować ani jego interesu prawnego, ani też tego jak bardzo jest on ważny. Ponadto wskazał również, iż zaświadczenie, którego wydania odmówił Rektor było ważne dla sądu i jest mu potrzebne w sprawie oraz z innych powodów prawnych. W ocenie skarżącego jego interes prawny wynika z faktu, iż we wrześniu 2020 r. D. S. dopuściła się zniesławienia i znieważenia jego osoby w związku z czym przed Sądem Rejonowym dla m.[...] w [...] toczy się postępowanie przeciwko D. S. Jak wynika z treści uzasadnienia skargi w dniu [...] lipca 2012 r. Wydział Nauk [...] skierował do Komendy Rejonowej Policji, Urzędu do spraw [...] oraz Komendy Głównej Straży Granicznej pismo, z którego wynikało, iż śledzi on D. S., dzwoni do drzwi w godzinach nocnych, wielokrotnie dzwoni do ww. na numer telefonu w dziekanacie oraz wysyła wiadomości e-mail. W ocenie skarżącego powyższe stwierdzenia nie są prawdziwe, czego potwierdzenia domaga się w zaświadczeniu. W odpowiedzi na skargę z dnia 8 marca 2021 r. organ wydający zaskarżone postanowienie wniósł o jej oddalenie jako bezpodstawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c p.p.s.a.). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, ale rozstrzyga w granicach danej sprawy, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a) i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organowi skutecznie zarzucić, że przy rozstrzyganiu sprawy naruszył obowiązujące przepisy prawa. W ocenie Sądu, stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób dostateczny, a interpretacja powołanych przez organy przepisów materialnych jest prawidłowa. Zgodnie z art. 218 § 1 k.p.a. "W przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu." Natomiast na podstawie art. 218 § 2 k.p.a.: "Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające." Istotą zaświadczenia wydawanego na podstawie art. 217 § 2 pkt 2 i art. 218 § 1 k.p.a. jest potwierdzenie pewnego stanu rzeczy - faktów albo stanu prawnego, którego istnienie jest niewątpliwe, niesporne i wynika z prowadzonej przez dany organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Dotyczy zatem czynności faktycznych administracji, co oznacza, że jest aktem wiedzy, a nie aktem woli. Nie zawiera w sobie elementu władztwa administracyjnego i nie jest nastawione na wywołanie skutków prawnych. Nie ma także charakteru interpretacyjnego, jak i nie kształtuje w sposób jednostronny, władczy sytuacji prawnej podmiotu żądającego wydania zaświadczenia. Natura zaświadczenia sprowadza się do prostego przeniesienia (zacytowania) danych znajdujących się w posiadaniu organu. Oznacza to, że w sytuacji, gdy organ nie posiada w swych zasobach danych, które mogłyby stanowić podstawę wydania zaświadczenia stosownie do żądania wnioskodawcy, nie może wydać zaświadczenia o żądanej treści. Dla braku możliwości urzędowego potwierdzenia faktów lub stanu prawnego nie mają przy tym znaczenia przyczyny, z których organ nie znajduje się w posiadaniu określonych danych. Postępowanie wyjaśniające ogranicza się jedynie do ustalenia stanu faktycznego i prawnego na podstawie prowadzonej przez organ ewidencji, rejestru, zbioru dokumentów czy też zbioru danych utrwalonych w inny sposób. Należy przyznać rację organowi, iż potwierdzenie w drodze zaświadczenia, iż "twierdzenia zawarte w piśmie uczelni z dnia [...] lipca 2012 r. są fałszywe" nie było możliwe. Powyższe bowiem nie odnosi się do wiedzy organu wynikającej z posiadanych danych (dokumentów, ewidencji) ale stanowi interpretację skarżącego w zakresie oceny określonego stanu faktycznego. Należy zatem zważyć, że zaskarżone postanowienie jest właściwe uzasadnione i odpowiada prawu, a w szczególności nie narusza obowiązujących przepisów. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), orzekł, jak w sentencji.