II SA/Wa 796/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.D. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji postanawia umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych D.D. wraz ze skargą na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji złożyła wniosek o przyznanie jej w niniejszej sprawie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że skarżąca w tej sprawie jest zwolniona z ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżąca w niniejszej sprawie jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Z tych względów, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.