II SA/Wa 797/09

PostanowienieWSA w Warszawie2010-02-03

Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Ewa Grochowska - Jung, Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak wydania przez sędziego zarządzenia o połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania, w sytuacji gdy skarżący uważa to za konieczne do merytorycznego rozpoznania sprawy, stanowi podstawę do wyłączenia sędziego z uwagi na uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności?
Ratio decidendi
Brak wydania przez sędziego zarządzenia o połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania, nawet jeśli skarżący uważa to za konieczne, nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego z uwagi na uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Wniosek o wyłączenie sędziego służy zagwarantowaniu bezstronności rozpoznania sprawy, a nie gwarancji podejmowania przez sąd czynności procesowych zgodnych z wolą strony. Skoro skarżący nie uprawdopodobnił istnienia okoliczności wywołujących uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, wniosek o wyłączenie podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
A. K. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ewy Pisuli - Dąbrowskiej od orzekania w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Obrony Narodowej. Jako przyczynę wyłączenia podał zaniechanie przez sędziego nadania biegu pismu skarżącego w przedmiocie połączenia dwóch spraw do wspólnego rozpoznania, co zdaniem skarżącego uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi i narusza jego konstytucyjne prawa. Sędzia złożyła oświadczenie o braku przesłanek do wyłączenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. z dnia [...] stycznia 2010 r. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ewy Pisuli - Dąbrowskiej od orzekania w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia - oddalić wniosek - Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. A. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z ponownym wnioskiem o wyłączenie sędziego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ewy Pisuli - Dąbrowskiej od udziału w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku A. K. zarzucił sędziemu sprawozdawcy, iż nie dopełnił obowiązków służbowych poprzez zaniechanie nadania biegu pismu skarżącego z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie połączenia sprawy II SA/Wa 797/09 ze sprawą II SA/Wa 1018/09, w której to sprawie również występuje jako sędzia sprawozdawca. Dodatkowo stwierdził, że tylko w ramach łącznego rozpoznawania wskazanych spraw możliwe jest merytoryczne rozpoznanie skargi. Jednocześnie skarżący zarzucił, iż wydanie zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy pozbawiło skarżącego możliwości dochodzenia swoich konstytucyjnych praw w ramach postępowania przed WSA. Ponadto skarżący wskazał na aktualność zarzutów zawartych we wniosku z dnia [...] września 2009 r. i zakwestionował oświadczenie sędziego. W ocenie skarżącego tylko zmiana sędziego sprawozdawcy pozwoli na nadanie sprawie właściwego biegu. W dniu 28 stycznia 2010 r. sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska złożyła pisemne oświadczenie, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyłączające ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Wa 797/09 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w tej sprawie. Oświadczenie znajduje się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 cytowanej ustawy). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przyczyna podana przez skarżącego w złożonym żądaniu wyłączenia sędziego, tj. okoliczność, że sędzia sprawozdawca nie wydała zarządzenia o połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania, nie wskazuje na czym miałaby polegać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Wydanie zarządzenia o wyznaczeniu terminu rozprawy, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie pozbawia go żadnych praw jako strony postępowania przed sądem administracyjnym, co więcej, na wyznaczonej rozprawie skarżący będzie mógł wypowiedzieć się i tym samym jego konstytucyjne prawo do sądu będzie zrealizowane w pełni. Należy podkreślić, że skarżący może domagać się, jako strona postępowania, zastosowania przez Sąd określonych prawem instytucji procesowych składając stosowne wnioski procesowe, w tym także wniosek o połączenie spraw. Jednak celowi temu nie służy wniosek o wyłączenie sędziego, który stanowi gwarancję bezstronności rozpoznania sprawy, a nie gwarancję podejmowania przez Sąd czynności procesowych zgodnych z wolą skarżącego. W konsekwencji skarżący nie podał okoliczności uprawdopodabniającej przyczynę wyłączenia określoną w art. 19 ustawy, co w rezultacie czyni wniosek bezpodstawnym. Tym samym wniosek A. K. nie zawiera żadnych zarzutów wskazujących na istnienie przyczyn wyłączenia. Z kolei autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przez niego wyjaśnienia (oświadczenia), tym bardziej, że prawdziwości tego wyjaśnienia składający wniosek w żaden sposób nie podważył. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 20 i art. 22 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło