II SA/Wa 797/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. z dnia 9 listopada 2010 r. o wyłączenie sędziego Ewy Pisuli-Dąbrowskiej od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 797/09 ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia - oddalić wniosek - Pismem z dnia 9 listopada 2010 r. A. K. wniósł o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Ewy Pisuli-Dąbrowskiej. W uzasadnieniu jako podstawę swojego wniosku wskazał art. 18 § 1 pkt 6a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W jego ocenie, użyty w tym przepisie termin "w sprawie" odnosi się do sprawy rozumianej całościowo, zaś w niniejszym postępowaniu sprawą jest zwolnienie z zawodowej służby wojskowej. Tymczasem sędzia Ewa Pisula-Dąbrowska brała udział w wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1988/05, którego przedmiotem było właśnie zwolnienie z zawodowej służby wojskowej. Stąd też zdaniem skarżącego uzasadnione jest twierdzenie, że ww. sędzia może mieć osobisty stosunek do niniejszej sprawy, co rodzi uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności i daje podstawę do jej wyłączenia również na podstawie przepisu art. 19 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej powoływanej również jako ppsa, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator, 6a.dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej samej skargi (art. 18 § 2 i § 3 ppsa). Stosownie natomiast do art. 19 powołanej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ppsa). Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 2 ppsa). Ponadto, dla wyjaśnienia charakteru stosunków łączących sędziego ze stroną, przepis art. 22 § 2 ppsa nakłada na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia stosownego oświadczenia. Według znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia sędziego Ewy Pisuli-Dąbrowskiej w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 18 § 1 ppsa, nie istnieją również inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 ustawy). Należy zaznaczyć, iż autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie SN z dnia 25 sierpnia 1971 r. sygn. akt I CZ 212/71, publ. OSNC 1972/3/55). W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego we wniosku z dnia 19 listopada 2010 r. okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego Ewy Pisuli-Dąbrowskiej w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OZ 678/10, rozpoznając zażalenie A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 797/09 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego Ewy Pisuli-Dąbrowskiej od orzekania w niniejszej sprawie, odnosząc się do zarzutów skarżącego podniesionych w zażaleniu wyraził pogląd, że stosownie do treści art. 18 § 1 pkt 6a ppsa sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odmowy wyłączenia pracowników Oddziału Postępowań Administracyjnych Departamentu Kadr MON. Ponieważ sprawa te nie była uprzednio przedmiotem kontroli ze strony sądu administracyjnego, to zarzut ten nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie zaś z art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Z powyższego wynika jednoznacznie, w świetle przedstawionych rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, że niniejsza sprawa nie była uprzednio przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, a zatem wniosek o wyłączenie sędziego, wskazujący jako podstawę wyłączenia art. 18 § 1 pkt 6a ppsa nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił ponadto żadnych innych okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do możliwości bezstronnego rozpoznania sprawy przez sędziego Ewę Pisulę-Dąbrowską. Sędzia oświadczyła, że okoliczności takie po jej stronie nie występują. Sąd nie ma podstaw, aby nie dać wiary oświadczeniu sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie. Nie występują także przesłanki wyłączenia z mocy prawa ww. sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy. Brak jest w świetle powyższego podstaw do uznania, że wniosek jest zasadny. Wobec braku wykazania przez skarżącego uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia sędziego zawartych w treści art. 18 i 19 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji.