II SA/Wa 798/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o niezdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia: - odrzucić skargę. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] orzeczeniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie zdolności R. S. do zawodowej służby wojskowej i związku chorób ze służbą wojskową. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] orzekła, że R. S. jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej, a schorzenia wymienione w punkcie 1, 2 i 3 nie pozostają w związku ze służbą wojskową. R. S. zaliczono do trzeciej grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia, nie zaliczono natomiast do żadnej grupy inwalidów w związku ze służbą wojskową. R. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] nr [...] wniósł o jego uchylenie oraz uchylenie orzeczenia organu I instancji. Skarżący zarzucił, że rozstrzygnięcie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową zapadło z naruszeniem art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Ustalając fakt związku schorzeń ze służbą wojskową komisje lekarskie oparły ustalenia jedynie na dokumentach sporządzonych przez jednostkę wojskową. Zarzuty w tym zakresie skarżący przytoczył ponownie w piśmie z dnia 18 maja 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ, powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 OSNP 2000/5/167, wniósł o odrzucenie skargi. Na rozprawie w dniu 13 października 2010 r. skarżący oświadczył, że jego skarga dotyczy jedynie tej części decyzji, w której orzeczono, że warunki służby nie miały wpływu na powstanie rozpoznanych schorzeń. Przedmiotem skargi nie jest orzeczenie w przedmiocie trwałej niezdolności do zawodowej służby wojskowej kat. "N". Skarżący oświadczył, że nie kwestionuje samego rozpoznania jednostki chorobowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu). Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] nr [...] w zaskarżonej części dotyczącej związku schorzeń ze służbą wojskową jest niedopuszczalna. Orzeczenie ustalające związek schorzeń ze służbą wojskową wydane dla celów rentowych, emerytalnych, bądź odszkodowawczych nie ma autonomicznego bytu i nie zostało poddane kontroli sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że istnieją dwie grupy orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie. Zarówno w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97 (ONSA 1998, nr 2, poz. 39), jak i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAPiUS 2000, nr 5, poz. 167) rozróżniono orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu jej powołania lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby oraz orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2000 r. sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47) orzekł, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Orzeczenia ustalające związek schorzeń ze służbą nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Orzeczenia w tym zakresie wydawane są na użytek innych postępowań (emerytalnych, rentowych, odszkodowawczych), w których właściwy jest sąd powszechny. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.