II SA/Wa 807/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Danuta Kania (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2012 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uposażenia oddala skargę Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], działając na podstawie art. 127 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z pkt 1 ppkt 1 lit. I) upoważnienia Ministra Obrony Narodowej Nr 41/MON z dnia 5 sierpnia 2011 r. (Dz. Urz. MON Nr 17, poz. 256), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] odmawiającą R. W. przyznania uposażenia zasadniczego w stawce przewidzianej dla grupy uposażenia [...], wynoszącej [...] zł miesięcznie, przez okres pozostawania w rezerwie kadrowej, tj. od dnia [...] kwietnia 2007 r. do dnia [...] października 2007 r. Zaskarżona decyzja została wydana w nastepującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] marca 1998 r. nr [...], utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] lipca 1998 r. nr [...], Minister Obrony Narodowej zwolnił [...] R. W. z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny okresowej. W związku z powyższym Dowóca Jednostki Wojskowej nr [...] stwierdził, iż ww. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] sierpnia 1998 r. Wobec wniosku R. W. o stwierdzenie nieważności decyzji MON z dnia [...] lipca 1998 r. nr [...], Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Na skutek skargi R. W. na ww. decyzję ostateczną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2007 r. (sygn. akt II SA/Wa 1729/06), uchylił decyzję MON z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] wskazując w uzasadnieniu, że decyzja o zwolnieniu oficera z zawodowej służby wojskowej nie została mu skutecznie doręczona, a zatem nie została wprowadzona do obrotu prawnego. Następnie, decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], Minister Obrony Narodowej stwierdził wygaśnięcie decyzji własnej z dnia [...] marca 1998 r. nr [...] wskazując, iż stała się ona bezprzedmiotowa. Jednocześnie w dniu [...] lipca 2007 r. Minister Obrony Narodowej wydał decyzję nr [...], którą przeniósł [...] R. W. z dniem [...] kwietnia 2007 r. do rezerwy kadrowej Dyrektora Departamentu Kadr MON. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] skierowanym do Dowócy Jednostki Wojskowej Nr [...], Dyrektor Departamentu Kadr MON określił wysokość miesięcznego uposażenia ([...] zł), jakie przysługuje ww. oficerowi w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej. Uposażenie we wskazanej wysokości R. W. otrzymywał od dnia [...] kwietnia 2007 r. do dnia [...] października 2007 r., tj. do dnia objęcia obowiązków służbowych na stanowisku służbowym w [...]. Pismem z dnia [...] października 2011 r. R. W. zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej m.in. o wydanie nowej decyzji określającej wysokość przysługującego mu uposażenia w okresie przebywania w rezerwie kadrowej od dnia [...] kwietnia 2007 r. do dnia [...] października 2007 r. Zdaniem wnioskodawcy powinien on otrzymywać uposażenie zasadnicze według grupy uposażenia [...], gdyż przed nieprawidłowym zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej zajmował stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego [...]. Dyrektor Departamentu Kadr MON decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] odmówił przyznania żądanego uposażenia. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż oficer nie pełnił służby wojskowej na stanowisku służbowym zaszeregowanym do grupy uposażenia [...] i tym samym nie otrzymywał uposażenia w stawce przewidzianej dla tej grupy uposażenia. Oznacza to, że również w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej nie mógł otrzymać uposażenia we wskazanej wysokości. W odwołaniu od powyższej decyzji do Ministra Obrony Narodowej R. W. podniósł, że przed zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej zajmował stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego [...], co uprawniało go do otrzymywania uposażenia w tej wysokości po ponownym podjęciu służby wojskowej. Utrzymując w mocy ww. decyzję organu I instancji, w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej podniósł, że R. W. faktycznie zaprzestał pełnienia zawodowej służby wojskowej w dniu [...] sierpnia 1998 r. Ponownie podjął pełnienie zawodowej służby wojskowej w dniu [...] kwietnia 2007 r. Od tego dnia oficer, zgodnie z decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. pozostawał w rezerwie kadrowej Dyrektora Departamentu Kadr MON. W okresie pozostawania w rezerwie kadrowej, R. W. - na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) - przysługiwało uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne na stanowisku służbowym zajmowanym przed przeniesieniem do rezerwy kadrowej, z uwzględnieniem zmian mających wpływ na wysokość uposażenia lub na prawo do dodatków. Ostatnie uposażenie przed przeniesieniem do rezerwy kadrowej R. W. otrzymał za miesiąc sierpień 1998 r. W związku z tym zaistniała konieczność ustalenia hipotetycznej wysokości uposażenia, jakie przysługiwałoby oficerowi w 2007 r., bezpośrednio przed przeniesieniem do rezerwy kadrowej. Kwotę tego uposażenia ustalono w sposób wskazany w art. 178 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Zgodnie z powołanym przepisem, żołnierzowi zawodowemu, który nie został wyznaczony według zasad określonych w ww. ustawie na stanowisko służbowe, przysługiwało po dniu 1 lipca 2004 r. uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane wskaźnikiem średniorocznego wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej. Organ podał, że w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej R. W. pełnił służbę wojskową w stopniu wojskowym [...], na stanowisku służbowym zaszeregowanym do grupy uposażenia [...], na którym był uprawniony do otrzymywania dodatku specjalnego, w wysokości [...]% kwoty należnego uposażenia według stanowiska służbowego. Hipotetyczna wysokość tego uposażenia w czerwcu 2004 r. wynosiłaby [...] zł, a po uwzględnieniu dokonanych waloryzacji, od dnia [...] kwietnia 2007 r. miesięczna wysokość tego uposażenia wynosiła [...] zł. Taka też kwota uposażenia była wypłacana oficerowi w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej. Odnosząc się do żądania R. W. dotyczącego przyznania, w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej uposażenia zasadniczego według grupy uposażenia [...], Minister podniósł, że oficer nie pełnił przed przeniesieniem do rezerwy kadrowej służby wojskowej na stanowisku służbowym zaszeregowanym do tej grupy uposażenia. Zatem przyznanie mu uposażenia zasadniczego w stawce przewidzianej dla ww. grupy uposażenia w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej stanowiłoby naruszenie art. 89 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Uprawnienia do otrzymywania uposażenia zasadniczego według grupy uposażenia [...] nie można również wywieść z treści decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Decyzja ta dotyczy bowiem przeniesienia R. W. do rezerwy kadrowej, a nie rozstrzyga o jego wyznaczeniu na stanowisko służbowe, zaszeregowane do grupy uposażenia. W decyzji tej wskazano dla celów informacyjnych ostatnio zajmowane przez ww. stanowisko służbowe przed dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Organ podkreślił, że tylko wyznaczenie na stanowisko służbowe, zaszeregowane do grupy uposażenia [...] uprawniłoby R. W. do otrzymywania uposażenia zasadniczego, w kwocie przewidzianej dla tej grupy uposażenia oraz dodatku za długoletnią służbę wojskową. Zgodnie bowiem z treścią art. 78 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wysokość uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego jest uzależniona od grupy uposażenia, do której zostało zaszeregowane zajmowane przez niego stanowisko służbowe. Uprawnienie do otrzymywania uposażenia zasadniczego określonego w tym przepisie posiadają więc wyłącznie żołnierze zawodowi wyznaczeni na stanowisko służbowe. Wobec braku prawnej możliwości uregulowania statusu kadrowego oficera przed przeniesieniem z dniem [...] kwietnia 2007 r. do rezerwy kadrowej, organ uznał, że R. W. pozostaje w statusie kadrowym, jaki posiadał w dniu faktycznego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, co skutkowało ustaleniem należnego mu uposażenia. R. W. złożył na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie z uwagi na błędne ustalenia niezgodne z wydanymi przez Ministra Obrony Narodowej decyzjami nr [...] i [...] z dnia [...] lipca 2007 r., jak też ze stosownymi przepisami ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ewentualnie wniósł o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1729/06, Minister Obrony Narodowej wydał w dniu [...] lipca 2007 r. decyzję nr [...], która stwierdzała wygaśnięcie decyzji nr [...] zwalniającej skarżącego z zawodowej służby wojskowej oraz decyzję personalną nr [...] zwalniającą skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego [...] i przenoszącą go do rezerwy kadrowej z dniem [...] kwietnia 2007 r. W ocenie skarżącego, decyzje te oraz pozostałe załączone do skargi kserokopie dokumentów wskazują, że nie został on zwolniony z zawodowej służby wojskowej w dniu [...] sierpnia 1998 r. oraz, że w okresie od dnia [...] sierpnia 1998 r. do dnia [...] kwietnia 2007 r. pełnił zawodową służbą wojskową na etacie [...]. Tymczasem Dyrektor Departamentu Kadr MON potraktował skarżącego jako żołnierza przywróconego do służby lub na nowo powołanego do niej, któremu jeszcze nie wyznaczono stanowiska stosowną decyzją personalną i obliczając jego uposażenie zastosował art. 178 ust. 1 ustawy pragmatycznej. Skarżący podkreślił, że nie można zwolnić żołnierza zawodowego z zajmowanego stanowisko służbowego i przenieść do rezerwy kadrowej innym dokumentem niż decyzja personalna. W przedmiotowej sprawie decyzja z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] spełnia wymogi decyzji personalnej wyznaczającej na stanowisko służbowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 14 maja 2012 r. skarżący podtrzymał stanowisko przedstwione w skardze i wskazał, że do dnia [...] kwietnia 2007 r. posiadał stanowisko służbowe: [...], etat - [...]. Takiemu stanowisku służbowemu na dzień przeniesienia do rezerwy kadrowej przysługiwało uposażenie wg stawki [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2012 r., utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Kadr MON z dnia [...] lutego 2012 r., nie narusza prawa. Zdaniem Sądu, organy orzekające w sprawie zasadnie przyjęły, iż żądanie R. W. dotyczące przyznania, w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej tj. od dnia [...] kwietnia 2007 r. do dnia [...] października 2007 r., uposażenia zasadniczego według grupy uposażenia [...] - nie znajduje prawnego uzasadnienia. Jak wskazano w części sprawozdawczej uzasadnienia, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Minister Obrony Narodowej przeniósł skarżącego do rezerwy kadrowej ustalając okres pozostawania w rezerwie kadrowej od dnia [...] kwietnia 2007 r. do dnia [...] stycznia 2008 r. Jako miejsce zaopatrzenia logistycznego i finansowego oficera organ wskazał Jednostkę Wojskową Nr [...] W. W związku z powyższym zasadne stało się również określenie wysokości należnego skarżącemu uposażenia w ww. okresie. Dokonano tego w oparciu o art. 89 ust. 1 w związku z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593 ze zm.). W myśl pierwszego z powołanych przepisów, w okresie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby albo pozostawania w rezerwie kadrowej lub dyspozycji żołnierz zawodowy otrzymuje, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 1, uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość. Natomiast zgodnie z art. 178 ust. 1 ww. ustawy, żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, do czasu objęcia stanowiska służbowego, oraz żołnierze pozostający w tym dniu w dyspozycji właściwego organu, w rezerwie kadrowej i w stanie nieczynnym z prawem do uposażenia, otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej na dany rok. Jak wynika z akt personalnych, w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej R. W. pełnił służbę wojskową w stopniu wojskowym [...] na stanowisku zaszeregowanym do grupy uposażenia [...], na którym był uprawniony do utrzymywania dodatku specjalnego w wysokości [...]% kwoty należnego uposażenia według stanowiska służbowego. Jak wskazał organ, hipotetyczna wysokość tego uposażenia w czerwcu 2004 r. wynosiłaby [...] zł, a przy uwzględnieniu dokonanej waloryzacji, od dnia [...] kwietnia 2007 r. miesięczna wysokość tego uposażenia wynosiła [...] zł. W ocenie Sądu, prawidłowo organy orzekające przyjęły, iż skarżący nie pełnił przed przeniesieniem do rezerwy kadrowej służby wojskowej na stanowisku zaszeregowanym do grupy uposażenia [...]. Nie mógł zatem otrzymywać w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej uposażenia zasadniczego w stawce przewidzianej dla tej grupy uposażenia. Stanowiłoby to naruszenie powołanego wyżej art. 89 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Należy również zauważyć, że w przypadku skarżącego nie wydano decyzji o wyznaczeniu go z dniem 1 lipca 2004 r. (czy też po tym dniu) na stanowisko służbowe zaszeregowane do grupy uposażenia [...]. Tylko wyznaczenie na stanowisko służbowe, zaszeregowane do grupy uposażenia [...] uprawniałoby skarżącego do otrzymywania uposażenia zasadniczego w kwocie przewidzianej dla ww. grupy uposażenia. Zgodnie z art. 78 ust 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wysokość uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego jest uzależniona od grupy uposażenia, do której zostało zaszeregowane zajmowane przez niego stanowisko służbowe. Uprawnienie do otrzymywania uposażenia zasadniczego, określonego w tym przepisie, posiadają więc wyłącznie żołnierze zawodowi wyznaczeni na stanowisko służbowe. Z faktu nieprawidłowego zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej nie można, zdaniem Sądu, wyprowadzić domniemania, że gdyby ww. nie został faktycznie zwolniony z zawodowej służby wojskowej, to po dniu 1 lipca 2004 r. zostałby wyznaczony na stanowisko służbowe zaszeregowane do grupy uposażenia [...]. Roszczenie finansowe skarżącego oparte jest właśnie na domniemaniu, zgodnie z którym pełniłby on służbę wojskową na stanowisku służbowym zaszeregowanym do grupy uposażenia [...]. Domniemanie to nie znajduje jednak umocowania prawnego. Jak już wyżej wskazano, status kadrowy żołnierza zawodowego określa się poprzez akt wyznaczenia na stanowisko służbowe według zasad określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Natomiast wobec żołnierzy zawodowych, którzy z różnych przyczyn nie zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe, mechanizm ustalania wysokości uposażeń został wskazany w wymienionym powyżej art. 178 ust. 1 ww. ustawy. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż uprawnienie do otrzymywania uposażenia zasadniczego według grupy uposażenia [...] wynika z treści decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Decyzja ta dotyczy bowiem przeniesienia skarżącego do rezerwy kadrowej i nie rozstrzyga o wyznaczeniu na stanowisko służbowe oraz o grupie uposażenia. Uwzględniając okoliczność, iż skarżący w okresie od dnia [...] sierpnia 1998 r. do dnia [...] kwietnia 2007 r. faktycznie nie pełnił zawodowej służby wojskowej (nie wykonywał czynności służbowych), to tym samym przedmiotowa decyzja nie może rozstrzygać o tym, że pełnił on w tym okresie zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym zaszeregowanym do grupy uposażenia [...]. W decyzji tej wskazano wprawdzie ostatnio zajmowane przez skarżącego stanowisko służbowe, jednak uczyniono to wyłącznie ze względów informacyjnych. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostają dokumenty załączone do skargi i późniejszego pisma procesowego, bowiem w istocie nie dotyczą one przedmiotu niniejszej sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia [...] października 2011 r. Odnośnie argumentacji skarżącego, iż zaskarżona decyzja została wydana "wbrew" prawomocnemu wyrokowi WSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1729/06, należy przywołać pogląd wyrażony w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 461/08. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, iż powołany wyżej wyrok Sądu z dnia 30 stycznia 2007 r. jako taki nie przywracał skarżącego do służby, dotyczył on wyłącznie decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 1998 r. w sprawie zwolnienia oficera z zawodowej służby wojskowej i nie ma on skutków podobnych do skutków, jakie wywołuje wyrok sądu pracy orzekający o przywróceniu do pracy. Dalej stwierdzono, iż skarżący po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w okresie od [...] sierpnia 1999 r. do [...] kwietnia 2007 r. - służby nie pełnił. Jako żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej została mu przyznana odprawa i inne świadczenia, a więc wystąpiły skutki prawne decyzji o zwolnieniu go ze służby, a przez cały sporny okres nie wykonywał on czynności służbowych. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, iż żądanie skarżącego dotyczące przyznania - w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej - uposażenia zasadniczego według grupy uposażenia [...] nie znajduje prawnego uzasadnienia. Brak było zatem podstaw do wyeliminowania zaskarżonych decyzji z obrotu prawnego. Niezależnie od powyższego, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, wskazać należy, iż zaskarżone rozstrzygnięcie byłoby prawidłowe nawet w sytuacji uznania żądania skarżącego za zasadne. Roszczenie to uległoby bowiem przedawnieniu w myśl art. 75 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym roszczenia z tytułu prawa do uposażenia ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne, przy czym roszczenie o wypłatę uposażenia określonej wysokości powstaje w pierwszym dniu miesiąca kalendarzowego, za który przysługuje (art. 81 ww. ustawy). Z powyższego wynika, że ewentualne roszczenie skarżącego o wpłatę żądanego uposażenia uległo przedawnieniu z upływem trzech lat za poszczególne miesiące, a za ostatni miesiąc uległo przedawnieniu z dniem [...] października 2010 r. Stosownie do art. 75 ust. 2 ww. ustawy, bieg przedawnienia roszczenia z tytułu prawa do uposażenia przerywa każda czynność przed organem właściwym do rozpatrzenia roszczenia podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia. Skarżący złożył wniosek o przyznanie przedmiotowego uposażenia w dniu [...] października 2011 r., a więc po dacie, w której roszczenie uległo przedawnieniu. Organy orzekające utraciły zatem zdolność skutecznej zmiany wysokości uposażenia zasadniczego należnego skarżącemu w ww. okresie przypadającym w 2007 r. Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.