II SA/Wa 81/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. sprawy ze skargi P.P. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby - oddala skargę - P.P. w dniu [...] września 2007 r. zgłosił pisemne wystąpienie ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, żądając rozwiązania stosunku służbowego z dniem [...] września 2007 r. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym z dnia [...] września 2007 r. nr [...], na podstawie art. 60 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.), zwolnił [...] P.P. ze służby z dniem [...] września 2007 r. Po rozpoznaniu wniosku funkcjonariusza o ponowne rozpatrzenie sprawy, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym z dnia [...] października 2007 r. nr [...], uchylił zaskarżony rozkaz w części określającej termin zwolnienia funkcjonariusza i ustalił datę zwolnienia ze służby na dzień [...] października 2007 r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; powoływanej dalej jako kpa). W uzasadnieniu organ wskazał, że termin zwolnienia ze służby określony przez funkcjonariusza w raporcie nie jest wiążący dla organu wydającego decyzję dotyczącą zwolnienia. Zgodnie bowiem z art. 60 ust. 3 powołanej ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, zwolnienie funkcjonariusza zgłaszającego pisemne wystąpienie następuje w terminie sześciu miesięcy od dnia zgłoszenia tego wniosku. Rozwiązanie stosunku służbowego na podstawie tego przepisu ma charakter obligatoryjny, a organ zwalniając występującego ze służby funkcjonariusza zobowiązany jest dotrzymać jedynie sześciomiesięcznego terminu od daty złożenia wniosku. W skardze do Sądu, P.P. wniósł o uchylenie wydanych w jego sprawie rozkazów personalnych. W ocenie skarżącego, przepis art. 60 ust. 3 powołanej ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu przyznaje funkcjonariuszowi uprawnienie do złożenia oświadczenia woli o wystąpieniu ze służby jak również do wskazania terminu jego realizacji. Jego zdaniem, organ ma obowiązek zwolnić funkcjonariusza w dowolnym terminie do sześciu miesięcy tylko wtedy, gdy zainteresowany nie określił daty zwolnienia go ze służby lub wyraził wolę zwolnienia go w terminie ustawowym. Zarzucił organowi naruszenie art. 7, 8, 10, 11, 107 § 3 kpa poprzez lakoniczne i niezgodne z prawdą uzasadnienie, które nie zawiera racjonalnych przesłanek nieuwzględnienia jego raportu w całości. Podniósł, że Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie poinformował go o nieuwzględnieniu wskazanego przez niego terminu rozwiązania stosunku służbowego, przyczynach dla których realizacja tej prośby nie była możliwa, jak również w toku postępowania nie zaproponowano mu nowego terminu zwolnienia, dogodnego zarówno dla niego jak i pracodawcy w terminie sześciu miesięcy od złożenia raportu. W ocenie skarżącego, działanie organu uniemożliwiło mu podjęcie planowanego zatrudnienia. Wskazał, że decyzję z dnia [...] października 2007 r. zwalniającą go ze służby z dniem [...] października 2007 r. doręczono mu dopiero w dniu [...] listopada 2007 r., co narusza art. 110 kpa. Wydana decyzja do daty jej doręczenia nie powinna znaleźć się w obrocie prawnym. W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozkazie personalnym. Odnosząc się zaś do zarzutów skargi podał, że organ nie jest związany wskazanym przez funkcjonariusza terminem zwolnienia ze służby i może go zwolnić w dowolnym terminie przypadającym w okresie sześciu miesięcy od dnia wystąpienia z wnioskiem. W ocenie organu uzasadnieniem dla normy, zawartej w treści przepisu art. 60 ust. 3 wskazanej ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, jest z jednej strony ochrona funkcjonariusza przed odległym wyznaczeniem daty zwolnienia ze służby, a z drugiej zaś strony wzgląd na dobro służby, które może wymagać, by funkcjonariusz przez określony czas wykonywał jeszcze swoje obowiązki. Organ uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 110 kpa. Powołano się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1591/05 (LEX nr 192504), w którym Sąd stwierdził, że decyzja administracyjna jest aktem zewnętrznym, będącym oświadczeniem władczym woli organu administracyjnego i może być uznana za wydaną z chwilą ujawnienia woli organu na zewnątrz struktur organizacyjnych i stworzenia adresatowi rozstrzygnięcia możliwości zapoznania się z treścią tego oświadczenia woli. Organ biorąc pod uwagę powyższe stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione warunki skutecznego wydania decyzji wraz z nadaniem jej w placówce pocztowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przeprowadzając kontrolę zaskarżonego rozkazu personalnego nie stwierdził, aby Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego naruszył przepisy prawa materialnego, ewentualnie przepisy postępowania administracyjnego, w stopniu w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga zatem nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zwolnienia skarżącego ze służby stanowił art. 60 ust. 3 ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, zgodnie z którym funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie sześciu miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Z powołanego przepisu wynika obowiązek wydania decyzji o zwolnieniu w przypadku złożenia przez funkcjonariusza wniosku o zwolnienie ze służby. Istotą oświadczenia przewidzianego w tym przepisie jest zgłoszenie przez funkcjonariusza woli wystąpienia ze służby i tylko w tym zakresie organ jest bezwzględnie związany wolą funkcjonariusza. Ustawodawca natomiast pozostawił organowi zwalniającemu swobodę w zakresie określenia konkretnej daty zwolnienia z zastrzeżeniem, że musi ona mieścić się w okresie sześciu miesięcy od daty złożenia wniosku. Wniosek o zwolnienie ze służby z dniem [...] września 2007 r. skarżący złożył w dniu [...] września 2007 r. Mając na uwadze dyspozycję art. 60 ust. 3 powołanej wyżej ustawy, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego zobowiązany był do wydania decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby do dnia [...] marca 2008 r. Uwzględniając prośbę skarżącego, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w dniu [...] września 2007 r., zwolnił go ze służby z dniem [...] września 2007 r. Zdaniem składu orzekającego w postępowaniu administracyjnym w każdym przypadku wyrażenia woli przez funkcjonariusza mamy do czynienia ze zdarzeniem prawnym - jednostronnym oświadczeniem woli w rozumieniu art. 61 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Nadto, skoro ogólne materialne prawo administracyjne nie przewiduje możliwości dokonania oceny tych czynności, to do skuteczności oceny oświadczeń woli należy wprost zastosować przepisy Kodeksu cywilnego. Zgodnie z powołanym art. 61 Kodeksu cywilnego oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią, natomiast odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej, a jeśli oświadczenie woli doszło do wiadomości adresata to odwołanie takiego oświadczenia woli może nastąpić jedynie za jego zgodą. Zgoda na cofnięcie oświadczenia ma charakter uznaniowy, a zatem organ może, ale nie ma obowiązku przychylenia się do wniosku strony na uchylenie decyzji o zwolnieniu. W rozstrzyganej sprawie nie można mówić o dowolności w interpretowaniu oświadczenia woli, gdy ta została uwzględniona w zakresie przewidzianym prawem. W ocenie Sądu zasługuje na aprobatę stwierdzenie organu, że w niniejszej sprawie zostały spełnione warunki skutecznego wydania decyzji. W wyroku z dnia 2 października 2002 r. sygn. akt III RN 149/01 (OSNP 2003, nr 16, poz. 371) Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na istotne różnice dzielące wydanie decyzji i doręczenie decyzji. Pojęcia "wydania decyzji" nie można rozumieć jako wydania decyzji adresatowi w znaczeniu w jakim używa się go w odniesieniu do wydania rzeczy. Jest to bowiem czynność procesowa organu administracji publicznej, polegająca na podpisaniu decyzji zawierającej pozostałe elementy określone w art. 107 § 1 kpa. W związku z tym datą wydania decyzji jest data jej podpisania przez osobę upoważnioną do jej wydania, przy czym w razie wątpliwości datą podpisania jest data umieszczona na decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 175/07). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.