II SA/Wa 814/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - zwolnić I. O. od kosztów sądowych - I. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w tego rodzaju sprawie spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania (§ 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)). Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości 980 zł miesięcznie. Majątek stanowi dom o powierzchni 50 m2 oraz działka 0,5 ha. Stałe miesięczne wydatki stanowią: opłata za energię – 100 zł, opał – około 170 zł miesięcznie, lekarstwa – 100 zł. Wnioskodawca nie ma oszczędności. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący utrzymuje się wyłącznie z renty w wysokości 980 zł miesięcznie. Stałe miesięczne wydatki kształtują się zaś na poziomie około 370 zł. W związku z tym, że wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł, a skarżący jest stroną trzech postępowań, w których obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych, stwierdzić należało, że nie dysponuje środkami na poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Strona nie ma żadnych oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawową przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.