II SA/Wa 815/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - W dniu 23 kwietnia 2010 r. J. S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej skargę, w której jako przedmiot zaskarżenia wskazał decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję. Z treści skargi wynika jednak, iż skarżący jest niezadowolony z rozstrzygnięcia Ministra Obrony Narodowej wydanego po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją, tj. iż w istocie wniósł skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]. Do skargi dołączył kserokopie obydwu wskazanych powyżej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż skarga na decyzję z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Skarżący otrzymał odpis odpowiedzi na skargę w dniu 29 czerwca 2010 r., a następnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Powyższy wniosek przekazany został przez Sąd do organu przy piśmie z dnia 5 lipca 2010 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, iż wniesienie skargi w ustawowym terminie utrudniła mu choroba, gdyż przez osiem dni, od 9 do 18 kwietnia był niezdolny do wykonywania obowiązków służbowych, a także realizacji czynności związanych z przygotowaniem skargi i opracowaniem uzasadnienia. Natomiast po ustąpieniu objawów choroby przedmiotową skargę złożył w dniu 23 kwietnia 2010 r. za pośrednictwem organu administracji. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, podnosząc, że przyczyna uniemożliwiająca złożenie skargi ustała przed upływem terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 2 powołanej ustawy przywrócenie terminu podlega ocenie pod kątem uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego oraz zachowania wymogów formalnych do złożenia tego wniosku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W świetle poczynionych rozważań, wniosek J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności wskazywane przez skarżącego nie uprawdopodobniają bowiem braku winy w uchybieniu pierwotnemu terminowi do wniesienia skargi. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 23 marca 2010 r. a zatem ostatnim dniem do wniesienia skargi był dzień 22 kwietnia 2010 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej w dniu 23 kwietnia 2010 r. Jak wynika z wyciągu z rozkazu dziennego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., wydanego na podstawie zaświadczenia lekarskiego seria [...] nr [...], skarżący był zwolniony z powodu choroby z wykonywania obowiązków służbowych w dniach od 9 do 16 kwietnia 2010 r. Należy jednak zauważyć, iż okoliczności powołane przez skarżącego zaistniały w trakcie biegu terminu i ustały przed jego zakończeniem. Nie mogły mieć tym samym wpływu na jego uchybienie. Po ich ustaniu skarżący mógł bowiem jeszcze dokonać czynności z zachowaniem ustawowego terminu. Dodatkowo, zgodnie z poglądami doktryny, samo zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, albowiem nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę (sporządzenia odwołania do organu II instancji lub skargi do sądu administracyjnego) i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika (vide: B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", s. 335). Reasumując, należy podkreślić, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w niniejszej sprawie braku winy w uchybieniu terminu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.