II SA/Wa 815/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Iwona Maciejuk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2015 r. sprawy ze skargi J.C. na decyzję Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2. zasądza od Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. na rzecz skarżącego J.C. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2015 r. J. C. wystąpił do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udostępnienie informacji w następującym zakresie: 1) kserokopia umowy zawartej pomiędzy MPWiK w [...] S.A. a Przedsiębiorstwem Wodociągowo-Kanalizacyjnym "[...]" Sp. zo.o. na hurtowe odprowadzanie ścieków z terenu [...] i [...], 2) stawka ceny brutto i netto za metr sześcienny, jaką PW-K "[...]" Sp. zo.o. płaci MPWiK w [...] S.A za hurtowe odprowadzanie ścieków z terenu [...] i [...]. Na podstawie art. 14 ust. 1 powołanej ustawy wniósł o udostępnienie dokumentów do przeglądania (i ewentualnie kopiowania) w przedsiębiorstwie w ustalonym terminie. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. decyzją do wniosku nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. S.A., na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówiło udostępnienia żądanych informacji powołując się na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej z uwagi na zobowiązanie się przez MPWiK w [...] S.A. do zachowania poufności co do warunków świadczenia usług określonych w umowie z odbiorcą wskazanym we wniosku. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. C. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 107 § 1 kpa w związku z art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 w związku z art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Zarzucił jej również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez niewykazanie, aby żądana informacja publiczna miała poufny charakter i stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa. Z tych względów wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i udostępnienie żądanej informacji publicznej. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., na podstawie art. 17 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 16 ust.1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podtrzymało w całości decyzję z dnia [...] marca 2015 r i ponownie odmówiło udostępnienia informacji wskazanych we wniosku z dnia [...] lutego 2015 r. w całości. W uzasadnieniu Spółka podała, że podjęła działania mające na celu zachowanie poufności co do warunków świadczenia usług określonych w umowie z odbiorcą wskazanym we wniosku z [...] lutego 2015 r. Podkreśliła, że warunki ww. umowy były uzgadnianie indywidualne z kontrahentem MPWiK w [...] S.A., a ich upublicznienie mogłoby w przyszłości negatywnie wpłynąć na pozycję negocjacji i zawierania umów z innymi kontrahentami. Stwierdziła ponadto, że informacje objęte wnioskiem posiadają dla Spółki wartość gospodarczą i w związku z tym zasługują na ochronę, a pogląd ten podzieliło Przedsiębiorstwo Wodociągowo-Kanalizacyjne "[...]" Sp. zo.o. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. C. zarzucił jej: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj: a) 16 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 107 § 1 i 3 poprzez brak merytorycznego i prawnego ustosunkowania się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zarzutów zawartych w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skarżącego, a więc brak uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, a tym samym nierozpoznanie sprawy co do istoty. Powyższe naruszenie dodatkowo skutkowało tym, iż MPWiK ponownie nie wykazała jaki charakter ma wnioskowana informacja publiczna, pomimo że zgodnie z art. 107 ust. 1 kpa uzasadnienie decyzji powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, z którego organ wydający decyzję w sposób logiczny, systematyczny powiązany z wykładnią przepisów przedstawi wywód implikujący treść rozstrzygnięcia, b) 16 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 10 kpa poprzez nieudostępnienie skarżącemu wglądu do akt sprawy i uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w toku postępowania wszczętego wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy oraz zgłoszenia uwag przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy, co skutkowało iż skarżący nie miała możliwości zapoznania się z treścią pisma skierowanego przez MPWiK do przedsiębiorstwa Wodociągowo-Kanalizacyjnego "[...]" Sp. zo.o. pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. zn. [...] i ustosunkowania się do niego przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, 2) naruszenie prawa materialnego, tj. a) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) poprzez wskazanie, że odmowa udostępnienia informacji publicznej wynikała z działania mającego na celu zachowanie poufności co do warunków świadczenia usług określonych w umowie z odbiorcą wskazanym we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. i nastąpiła zgodnie z art. 5 ust 1 u.d.i.p., podczas gdy z informacji wskazanej w uzasadnieniu decyzji w żaden sposób nie wynika, aby żądana informacja publiczna miała charakter poufny i stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa, która winna być rozumiana jako nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, b) art. 99 kc w związku z art. 368 § 1 ksh poprzez brak umocowanie przez organ reprezentujący MPWiK do wydania decyzji osoby, która się pod nią podpisała. Z uwagi na powyższe wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania MPWiK w [...] S.A. oraz o zasądzenie od Spółki na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. wniosło o jej oddalenie w całości. W uzasadnieniu podtrzymało w całości swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne i prawne oraz odniosło się do zarzutów skargi uznając je za bezpodstawne. Jednocześnie Spółka wyjaśniła, że osoby podpisujące w jej imieniu decyzje w sprawach, informacji publicznej, dysponują odpowiednimi pełnomocnictwami. Ponadto podniosła, że skarżący pełni funkcję Wójta Gminy [...], a w niniejszym postępowaniu występuje jako osoba fizyczna w związku ze stanowiskiem WSA w Warszawie wyrażonym w wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1022/14, w którym Sąd stwierdził, iż niedopuszczalne jest występowanie o informację publiczną przez organy władzy publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. ze zm.) dalej "Ppsa", w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sąd rozstrzyga w granicach skargi sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów niż podniesiono w jej zarzutach. Stosownie do treści art. 16 ust 1 ustawy z dnia 16 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), dalej "udip", odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Natomiast zgodnie z przepisem art. 16 ust. 2 udip, do decyzji, o których mowa w ust 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobro, o których mowa w art. 5 ust.2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Z kolei przepis art. 17 ust. 1 i ust. 2 udip stanowi, iż do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostepnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. Z przytoczonych przepisów wynika przede wszystkim obowiązek stosowania przez podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej, przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z e zm.), dalej "Kpa", w sytuacji wydawania decyzji administracyjnych. Zatem postępowanie zakończone decyzją w przedmiocie dostępu do informacji publicznej winno uwzględniać w szczególności zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim wyrażoną w art. 7 Kpa zasadę prawdy obiektywnej oraz unormowaną w art. 8 Kpa zasadę pogłębiana zaufania. Realizacji wskazanych zasad służy m.in. instytucja wyłączenia pracownika uregulowana w przepisach art. 24 – 27 Kpa. W myśl art. 24 § 1 pkt 5 Kpa, pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że powyższy przepis ma zastosowanie w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 Kpa w przypadku, gdy funkcję organu wykonuje upoważniony pracownik organu, który wydał decyzję objętą wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Osobą, której nie dotyczy zakaz ponownego rozpatrzenia sprawy przez tę samą osobę jest wyłącznie piastun funkcji ministra w rozumieniu art. 542 pkt 4 Kpa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1208/14, Lex nr 1723844). Na gruncie niniejszej sprawy, kiedy podmiotem obowiązanym do udostępnienie informacji publicznej jest spółka akcyjna, zakaz ponownego rozpatrzenia sprawy nie dotyczy wyłącznie osób wymienionych w Krajowym Rejestrze Sądowym jako uprawnionych do reprezentacji podmiotu, a więc dwóch członków zarządu działających łącznie albo członka zarządu działającego łącznie z prokurentem. Tymczasem zarówno decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak i zaskarżoną decyzję podjętą po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podpisał posiadający stosowne upoważnienie zarządu Spółki Dyrektor Sprzedaży D. K. Stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 3 Kpa, zaś jak wynika z treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. b Ppsa, wystąpienie naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, zobowiązuje sąd administracyjny do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego orzeczenia bez konieczności badania, czy naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. także: T. Woś (w:) "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", pod red. T. Wosia, wyd. 4, Warszawa 2011, s. 655, teza 19). W tej sytuacji Sąd uznał, iż merytoryczne rozpatrywanie sprawy, w tym odnoszenie się do zarzutów skargi, byłoby przedwczesne. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b Ppsa w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 Kpa, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczona na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 Ppsa.