II SA/Wa 819/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia -odrzucić skargę- W dniu [...] kwietnia 2014 r. K. K. złożyła za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia 30-dniowemu terminowi na wniesienie skargi. Organ wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało przesłane listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na wskazany w Karcie Rejestracyjnej adres pobytu stałego bezrobotnej. Z zamieszczonego na stronie operatora pocztowego wydruku "Śledzenie przesyłek", wynika że przesyłka ta została po raz pierwszy awizowana 23 grudnia 2013 r., a po raz drugi – 30 grudnia 2013 r. Następnie 13 stycznia 2014 r. przesyłka została zwrócona nadawcy w związku z niepodjęciem w terminie. Wojewoda stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone w sposób przewidziany przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego w dniu 6 stycznia 2013 r., tj. z upływem 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia o przesyłce poleconej. Z tego względu organ uznał, że skarga nadana 10 kwietnia 2014 r. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. | |Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z| |2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. | |W pierwszej kolejności należy zatem ustalić, czy zaskarżone rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone stronie w sposób przewidziany | |przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, a jeżeli tak – w jakiej dacie nastąpiło doręczenie. | |Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, | |poz. 1071 ze zm., dalej: kpa), organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu | |ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub | |organy. W przedmiotowej sprawie organ administracji doręczenie przesyłki zawierającej postanowienie z 18 grudnia 2013 r. powierzył | |poczcie. Artykuł 42 § 1 kpa stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy. Z kolei art. 43 kpa w | |zdaniu pierwszym stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi | |lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Przepis art. 44 kpa stanowi, że w razie niemożności doręczenia | |pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku| |doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 44 § 1 pkt 1 kpa), zaś zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o | |możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w | |oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w | |którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W | |przypadku niepodjęcia przesyłki we wspomnianym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w | |terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Zgodnie natomiast z art. 44 § 4 kpa | |doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, w którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. | |W ocenie Sądu nie wszystkie przesłanki wskazane w powyższym przepisie, warunkujące uznanie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję za| |skutecznie doręczoną w sposób zastępczy, zostały spełnione. Potwierdzenie odbioru tej przesyłki nie zawiera bowiem żadnej adnotacji o | |powtórnym pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, jak również informacji o sposobie powiadomienia adresata o próbie| |doręczenia przesyłki, informacji o placówce pocztowej, w której przesyłka jest przechowywana, terminie odbioru przesyłki, a także | |adnotacji o miejscu umieszczania awiza, co jest niezbędnym wymogiem dla spełnienia warunku doręczenia zastepczego. Mimo tego Wojewoda | |[...] uznał przesyłkę za doręczoną w trybie art. 44 k.p.a. Tymczasem w wyroku z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 2105/11, Naczelny| |Sąd Administracyjny, analizując przesłanki z art. 44 k.p.a., wskazał, że osoba dokonująca powtórnego zawiadomienia powinna w treści | |takiego zawiadomienia zawrzeć takie elementy jak: informację o pozostawieniu pisma procesowego do odbioru; precyzyjne wskazanie miejsca| |(tzn. szczegółowe określenie nazwy danej instytucji i jej dokładnego adresu, w którym pismo może być odebrane; wskazanie, że pismo może| |być odebrane w terminie nie dłuższym niż 14 dnia od daty pierwszego zawiadomienia, przy czym, będzie się to odbywało poprzez precyzyjne| |wskazanie daty dokonania pierwszego zawiadomienia i wskazanie na obowiązujący termin 14 dni; szczegółowe pouczenie o skutkach prawnych | |nieodebrania pisma w tak wyznaczonym terminie. Adresat musi być zawiadomiony w sposób niebudzący wątpliwości zarówno o pozostawieniu | |pisma, miejscu, gdzie może je odebrać, jak i terminie odbioru. W przypadku braku takiej informacji doręczenie zastępcze jest | |bezskuteczne. | |W sytuacji gdy tak jak w rozpoznawanej sprawie na dowodzie doręczenia brak jest adnotacji doręczyciela, o powtórnym pozostawieniu | |zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, jak również informacji o miejscu umieszczania zawiadomienia, nie można uznać skuteczności| |doręczenia zastępczego. Należy bowiem podkreślić, że w dokumencie zwanym "potwierdzeniem odbioru" powinny zostać zaświadczone wszystkie| |okoliczności warunkujące zaistnienie domniemania doręczenia przesyłki, tj. że doręczyciel nie zastał adresata w domu, że zawiadomienie | |o umieszczeniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało umieszczone w należącej do adresata skrzynce na korespondencję lub w innym | |miejscu oraz że przesyłki tej nie podjęto w terminie. W przeciwnym wypadku dokument ten nie jest dowodem dokonanego doręczenia | |zastępczego. Urzędowego stwierdzenia sposobu doręczenia nie może w tym przypadku zastąpić przedłożony przez organ wydruk ze strony | |internetowej Poczty Polskiej "śledzenie przesyłek – Tracking". | |Powyższe oznacza, że w realiach niniejszej sprawy nie ziściło się zdarzenie warunkujące możliwość wniesienia skargi, a tym samym | |rozpoczynające bieg terminu do jej wniesienia. Nie można bowiem uznać, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona adresatowi w | |trybie określonym w art. 44 kpa, a tym samym, że decyzja ta weszła do obrotu prawnego. Nie ma przy tym znaczenia prawnego, że skarżąca | |o treści rozstrzygnięcia dowiedziała się w siedzibie urzędu pracy. | |Skoro zatem skarga została wniesiona od postanowienia, które nie weszło do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i | |podlega odrzuceniu. | |Jednocześnie trzeba podkreślić, że organ obowiązany jest dokonać ponownego doręczenia postanowienia, w sposób określony przepisami | |Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero bowiem skuteczne doręczenie postanowienia otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do | |sądu administracyjnego i umożliwi skarżącej skorzystanie z tego prawa. | |W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed| |sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. | | | | | | | | | | | | |