II SA/Wa 820/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant: Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej oddala skargę. II SA/Wa 820/08 UZASADNIENIE Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy rozkaz personalny Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia [...] M. W. z zawodowej służby wojskowej. W dniu [...] lipca 2007 r. [...] M. W. złożył do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W związku z powyższym ww. organ, rozkazem personalnym z dnia [...] października 2007 r. zrealizował wolę żołnierza i zwolnił go ze służby z dniem [...] stycznia 2008 r. Powyższy rozkaz doręczono oficerowi w dniu [...] stycznia 2008 r. W dniu 21 grudnia 2007 r. wpłynął do Szefa Sztabu Generalnego WP wniosek M. W., w którym oficer wycofał wypowiedzenie stosunku służbowego z powodu zmiany sytuacji rodzinnej. W odpowiedzi na powyższe pismo organ poinformował wnioskodawcę, iż brak jest możliwości wykorzystania go w dalszej służbie wojskowej, dlatego nie wyraża zgody na wycofanie dokonanego wypowiedzenia. Następnie pismem z dnia 1 lutego 2008 r. oficer złożył odwołanie od rozkazu personalnego zwalniającego go z zawodowej służby wojskowej wskazując, iż w związku ze zmianą sytuacji rodzinnej chce kontynuować służbę wojskową na dotychczas zajmowanym stanowisku, które nie zostało jeszcze obsadzone. Po rozpoznaniu powyższego odwołania Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2008 r. utrzymał w mocy rozkaz personalny Szefa Sztabu Generalnego WP. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242) sprawy wszczęte, lecz niezakończone ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. W dalszej części powołując się na treść art. 114 ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) wskazał, iż organ I instancji prawidłowo wykonał dyspozycję tego przepisu i zgodnie z wolą oficera dokonał wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Ponadto organ stwierdził, iż wymieniony w art. 114 cytowanej ustawy okres 6 miesięcy, w którym organ winien dokonać wypowiedzenia stosunku służbowego, jest terminem prawa materialnego, ściśle określającym początek i koniec załatwienia sprawy w tym zakresie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. W. wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucił organowi, iż błędnie przeprowadził procedurę związaną z odmową cofnięcia wypowiedzenia stosunku służbowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdził, iż jego zdaniem, przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 marca 2004 r. w sprawie zwalniana żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 50, poz. 483), m.in. § 7 ust. 6 zakładają nierówne traktowanie żołnierza zawodowego próbującego odwrócić skutek złożonego wypowiedzenia (oświadczenia woli) i organu, który musi wyrazić zgodę na takie cofnięcie oświadczenia woli, by czynność ta stała się skuteczna. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga M. W., oceniana ze względu na powyższe kryteria, nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 111 pkt 9 lit. a i art. 114 ust. 5 oraz art. 115 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) oraz § 7 ust. 1 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 marca 2004 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 50, poz. 483). W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, iż zwolnienie skarżącego ze służby nastąpiło na jego wyraźny wniosek w dniu [...] lipca 2007 r., który ma swoją podstawę w obowiązujących przepisach prawa. Stosownie do art. 114 ust. 1 cytowanej ustawy żołnierz zawodowy może w każdym czasie wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny, przy czym - stosownie do brzmienia art. 114 ust. 5 i 6 - zwolnienie z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego wskutek dokonanego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej następuje po upływie sześciu miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia, w ostatnim dniu miesiąca (ust. 5). W tej sytuacji, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego był zobowiązany wydać decyzję z dnia [...] października 2007 r., zwalniającą [...] M. W. z zawodowej służby wojskowej z upływem okresu wypowiedzenia, tj. z dniem [...] stycznia 2008 r. Należy mieć na uwadze, iż termin 6 miesięcy, określony w powyżej cytowanych przepisach ustawy jest terminem prawa materialnego, który dokładnie zakreśla jego początek i koniec. Oznacza to, iż od momentu złożenia wniosku o wypowiedzenie stosunku służbowego rozpoczyna bieg ww. sześciomiesięczny termin i organ wydający decyzję, w której czyni zadość woli żołnierza, od tego czasu ściśle określa datę, w której upływa okres wypowiedzenia. Stąd też wniesienie odwołania od decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej i przeniesieniu do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia dokonanego przez żołnierza zawodowego nie powoduje wstrzymania biegu tego terminu. Przepisy prawa regulujące procedurę składania przez żołnierza zawodowego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przewidują też możliwość wycofania takiego oświadczenia woli. Stosownie do § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej wycofanie wypowiedzenia może nastąpić na pisemny wniosek żołnierza, za zgodą organu zwalniającego. Przepis ten wyraźnie stwierdza, że dla skuteczności dokonania ww. czynności potrzebna jest zgoda organu. Decyzja jednak w tym zakresie zależy od jego woli i okoliczności w sprawie. Należy bowiem wskazać, iż złożenie wypowiedzenia stosunku służbowego przez żołnierza nakłada na organ szereg obowiązków, które ten musi wypełnić w ściśle określonym terminie 6 miesięcy. Jest to nie tylko wydanie decyzji o zwolnieniu ze służby, ale też załatwienie wszelkich formalności związanych z zakończeniem służby przez żołnierza oraz dokonanie czynności mających na celu wyłonienie nowego kandydata na wakujące stanowisko. Stąd też zgoda organu uzależniona jest od stopnia zaawansowania tych czynności, jak też od innych elementów, np. w niniejszej sprawie - opinii przełożonych żołnierza wycofującego wypowiedzenie. Nie zasługują więc na uwzględnienie zarzuty skarżącego dotyczące nierównego traktowania żołnierza przy procedurze wycofywania wypowiedzenia. Należy podkreślić, iż brak zgody Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na wycofanie wypowiedzenia stosunku służbowego z dnia [...] lipca 2007 r. wynikał z braku możliwości wykorzystania żołnierza w dalszej służbie wojskowej. Jak wynika bowiem z wyjaśnień pełnomocnika organu, od dnia złożenia wypowiedzenia zostały podjęte czynności w celu znalezienia kandydata na stanowisko M. W. Skoro organ po zasięgnięciu opinii przełożonych oficera nie wyraził zgody na cofnięcie wypowiedzenia i należycie umotywował swoją decyzję, nie można zarzucać mu łamania prawa w tym zakresie. Należy też stwierdzić, iż decyzja o rezygnacji z pełnienia dalszej służby należy do istotnych spraw życiowych, niezałatwianych na co dzień, stąd też, zdaniem Sądu, skarżący winien był przemyśleć swoją decyzję i liczyć się z jej konsekwencjami. Reasumując, należy stwierdzić, iż organy czyniąc zadość woli skarżącego i wydając decyzje o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia dokonanego przez żołnierza zawodowego nie naruszyły przepisów prawa. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.