II SA/Wa 824/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dyscyplinarnego postanawia: - odrzucić skargę -. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dyscyplinarnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a."] kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują określone w tych przepisach. A. K. przedmiotem skargi uczynił postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] kwietnia 20178 r. nr [...] o zawieszeniu prowadzonego przeciwko niego postępowania dyscyplinarnego. Należy wskazać, iż zaskarżone postanowienie nie należy do aktów poddanych kontroli sądu administracyjnego. Nie jest to bowiem postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienie to nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie stanowi ono również innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 152 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.), skarga do sądu administracyjnego przysługuje funkcjonariuszowi na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne wydane w wyniku rozpatrzenia odwołania. Powyżej przytoczony przepis należy rozumieć w ten sposób, że tylko orzeczenie dyscyplinarne kończące postępowanie dyscyplinarne co do istoty, tj. co do odpowiedzialności obwinionego, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Z kolei Sąd, badając prawidłowość orzeczenia kończącego, z urzędu kontroluje przebieg całego postępowania dyscyplinarnego, w tym również legalność postanowień incydentalnych wydanych w toku tego postępowania, na które nie przysługuje odrębna skarga do sądu administracyjnego. Nie ulega wątpliwości, iż postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego nie kończy postępowania dyscyplinarnego, nie rozstrzyga bowiem o podstawowej kwestii tego postępowania, a jedynie wstrzymuje jego bieg z przyczyn określonych w ustawie. Dlatego tez zaskarżone postanowienienie podlega kognicji sądu administracyjnego, a skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.