II SA/Wa 826/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Pisula – Dąbrowska (sprawozdawca) Sędzia WSA – Maria Werpachowska Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na niewykonanie przez Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 383/11 1. wymierza Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 300 (słownie: trzysta) złotych; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy K. nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz W. S. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2319/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2294/12 i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W motywach uzasadnienia NSA wskazał, że W.S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] listopada 2012 r. zażądał wymierzenia Wójtowi Gminy K. grzywny za niewykonanie w pełni prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 383/11, mocą którego Wójt Gminy K. zobowiązany został do rozpatrzenia, w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania, wniosku W.S. z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, tj. udostępnienie odpisu postanowień Wójta Gminy K. opisujących wstępny projekt podziału działek o nr ew. [...] i [...] w W. wraz z załącznikami zgodnie z umową [...], zawartą w dniu [...] czerwca 2011 r. z Okręgowym [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W.. W uzasadnieniu skargi na niewykonanie wyroku skarżący podniósł, że organ – Wójt Gminy K. pismem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] udzielił odpowiedzi i przekazał mu postanowienie z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], lecz bez jego integralnej części, którą jest wstępny projekt podziału nieruchomości (działki nr ew. [...]). Sąd I instancji, wyrokiem z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2294/12, uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oddalając skargę wskazał, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 383/11 uprawomocnił się w dniu 25 października 2012 r. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Wójta Gminy K. do ponownego rozpatrzenia wniosku W.S., co też, zdaniem Sądu, organ uczynił, przekazując skarżącemu żądane informacje przy piśmie z dnia [...] października 2012 r., znak: [...]. W piśmie tym poinformowano skarżącego o zakresie posiadanych informacji, a także udostępniono zanonimizowaną kserokopię postanowienia nr [...]. Odnosząc się do żądanego przez skarżącego załącznika do przekazanego mu postanowienia pt. "wstępny projekt podziału nieruchomości" Sąd I instancji stwierdził, że skarżący miał możliwość uzyskania tego dokumentu poprzez doprecyzowanie wniosku. W konsekwencji Sąd uznał, że skarga na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 383/11 nie zasługuje na uwzględnienie. Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2294/12 zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.S.. Naczelny Sąd Administracyjny uchylając zaskarżony wyrok i przekazując sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania stwierdził, że w aktach rozpoznawanej sprawy znajduje się wniosek skarżącego o udzielenie informacji, wskazujący na zakres żądanej informacji publicznej (postanowienie z dnia [...] lipca 2011 r. wraz z załącznikami) oraz wspomniane postanowienie, z którego pkt 2 wynika, że wstępny projekt podziału nieruchomości stanowi załącznik do postanowienia i jest jego integralną częścią. Pomimo to Sąd I instancji, oceniając wniosek W.S. o ukaranie Wójta grzywną za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 383/11, uznał, że załącznik pt. "wstępny projekt podziału nieruchomości" stanowi niewątpliwie odrębny dokument. Sąd nie odniósł się w ogóle do treści postanowienia, które zaprzecza ustaleniom Sądu, nie jest więc wiadome z jakich przyczyn pominął ten najbardziej istotny dowód w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił nadto, że skoro już z samego postanowienia wynika, że wstępny podział nieruchomości stanowi załącznik do postanowienia, a ten był objęty wnioskiem z dnia [...] września 2011 r., to twierdzenie Sądu jest niezrozumiałe i rację ma skarżący, zarzucając Wójtowi tylko częściowe wykonanie wyroku z dnia 22 lutego 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał też, że o niewykonaniu wyroku można mówić, gdy organ nie wykonał wyroku w ogóle, albo nie wykonał go w pewnym zakresie. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z tą drugą sytuacją, gdyż wyrok z dnia 22 lutego 2012 r. zobowiązywał Wójta Gminy K. do rozpatrzenia wniosku W.S. z dnia [...] września 2011 r., zaś wniosek dotyczył także załączników do postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził również, że nie znajduje potwierdzenia stanowisko Sądu I instancji, że wyrok z dnia 22 lutego 2012 r. został wykonany przez Wójta Gminy K. przed jego uprawomocnieniem. Żądane postanowienie z dnia [...] lipca 2011 r. zostało przekazane skarżącemu przy piśmie z dnia [...] października 2012 r., podczas gdy wyrok uprawomocnił się z dniem 25 października 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w motywach uzasadnienia wyroku podniósł też, że uzasadnione są zarzuty naruszenia zaskarżonym wyrokiem art. 10 ust. 1 i art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr. 112, poz. 1198 ze zm.). W niniejszej sprawie zostało przesądzone (wyrok z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 383/11), że informacja, o udzielenie której wystąpił skarżący ma charakter informacji publicznej i wniosek powinien zostać rozpoznany w całości zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Nierozpoznanie przez organ części wniosku, dotyczącej udostępnienia skarżącemu załącznika do postanowienia z dnia [...] lipca 2011 r., w postaci wstępnego projektu podziału nieruchomości, narusza wyżej wymienione przepisy ustawy. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, iż stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd jest związany oceną prawną, wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2319/13. Naczelny Sąd Administracyjny w motywach uzasadnienia przesądził, że Wójt Gminy K. nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 383/11, którym to wyrokiem Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku W.S. z dnia [...] września 2011 r. Wyjaśnił, że wniosek z dnia [...] września 2011 r. dotyczył nie tylko postanowienia z dnia [..] lipca 2011 r., ale też załączników do tegoż postanowienia. W ślad za poglądem wyrażonym w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2014 r., wobec nierozpoznania przez organ części wniosku z dnia [...] września 2011 r., dotyczącej udostępnienia skarżącemu załącznika do postanowienia z dnia [...] lipca 2011 r. w postaci wstępnego projektu podziału nieruchomości, stwierdzić należy, iż organ nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 383/11. Powyższym wyrokiem Sąd zobowiązał Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku W.S. z dnia [...] września 2011 r. Zgodnie z art. 154 § 1 powołanej ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z art. 154 § 1 tej ustawy wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności lub przewlekle prowadzić postępowanie po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Rozpoznając skargę strony opartą na przesłankach określonych w ww. przepisie, sąd administracyjny jest obowiązany wziąć pod uwagę nie tylko fakt niewydania przez organ odpowiedniego aktu bądź dokonania czynności, ale także rozważyć wszelkie okoliczności związane z pozostawaniem przez organ w zwłoce z załatwieniem sprawy. Natomiast grzywnę, o której mowa w art. 154 § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6). Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2013 r. i w drugim półroczu 2013 r. (M. P. z dnia 27 lutego 2014 r. poz. 158), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2013 r. wyniosło 3.191,93 zł, a w drugim półroczu 2013 r. wyniosło 3.278,14 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie orzekającym w sprawie wymierzył Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 300 (słownie: trzysta) złotych uznając, iż jest to kara wystarczająca, ale jednocześnie na tyle dolegliwa by organ podjął czynności zmierzające do pełnego wykonania wyroku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy, zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot uiszczonego wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Zgodnie z tym przepisem, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.