II SA/Wa 828/04

PostanowienieWSA w Warszawie2005-03-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Andrzej Kołodziej, Asesor WSA Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podmiot, który nie był stroną w postępowaniu administracyjnym, posiada legitymację procesową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Podmiot, który nie posiadał przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, nie posiada również legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż jego interes jest jedynie faktyczny, a nie prawny. Skarga wniesiona przez taki podmiot podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
M.B. złożył skargę do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO) na odmowę otwarcia linii kredytowej przez bank, wskazując na wpis jego danych do bankowej bazy niesolidnych klientów. GIODO nakazał usunięcie danych M.B. z bankowego rejestru. Od tej decyzji banki [...] i [...] złożyły wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę do WSA w Warszawie. Bank [...] cofnął skargę, a pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania. WSA rozpoznał sprawę pod kątem przymiotu strony skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Andrzej Kołodziej, Asesor WSA Janusz Walawski (spr.), Protokolant Tomasz Nowicki, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia - odrzucić skargę - W dniu 24 czerwca 2003 r. do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga M.B., w której poinformował, że [...] odmówił mu otwarcia linii kredytowej w posiadanym przez niego w tym banku rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowym. Przyczyną odmowy był fakt, że dane ww. figurują w bankowej bazie niesolidnych klientów. Z informacji, które uzyskał, wynika, że baza ta nie jest prowadzona ani przez Biuro Informacji Kredytowej, ani przez Biuro Informacji Gospodarczej i jest wykorzystywana przez kilka zrzeszonych banków oraz nosi nazwę "bazy BR". M. B. zażądał od Generalnego Inspektora Danych Osobowych wszczęcia postępowania mającego na celu: - wyjaśnienie, kto i w jaki sposób, i z jakich powodów dokonał niezgodnego z ustawą wpisu jego danych do bazy BR, - zbadanie legalności prowadzonej bazy BR przez "zrzeszone banki", - wydanie decyzji administracyjnej nakazującej wykreślenie jego danych z bazy BR, - wszczęcie postępowania karnego wobec osób, które nie dopełniły obowiązku poinformowania go o dokonaniu wpisu jego danych do bazy BR. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych - po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego - wydał w dniu [...] stycznia 2004 r. decyzję o nr [...], którą nakazał [...] z siedzibą w K. przy ul. [...] usunięcie danych osobowych M.B. ze zbioru o nazwie "System Międzybankowej Informacji Gospodarczej - Bankowy Rejestr" prowadzonego przez [...] z siedzibą w W. przy ul. [...] w związku uregulowaniem w całości przez ww. zadłużenia. Decyzja została wydana na podstawie art. 104 § 4 kpa, art. 12 pkt 2 i art. 18 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 23 ust. 1, art. 26 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) oraz w związku z art. 105 ust. 1 pkt 1 i art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 z późn. zm.). Od powyższej decyzji [...] oraz [...] z siedzibą w K. złożyli do Generalnego Inspektora Danych Osobowych wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie przedmiotowej decyzji. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych po rozpatrzeniu tych wniosków wydał odpowiednio: 1) decyzję z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji jej poprzedzającej oraz 2) postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja określona w pkt. 1 stała się przedmiotem skargi złożonej przez [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o jej uchylenie i wstrzymanie wykonania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 828/04 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 14 marca 2005 r. [...] cofnął skargę na zaskarżoną decyzję, natomiast pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 16 marca 2005 r. złożył wniosek o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co na następuje: W rozpoznawanej sprawie trzeba było przede wszystkim udzielić odpowiedzi na podstawowe pytanie, a mianowicie: czy [...] miał w postępowaniu administracyjnym przymiot strony ? Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, natomiast art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W sprawie bezsporne jest, że postępowanie zostało wszczęte i zakończone zaskarżoną decyzją, ale to nie [...] złożył wniosek o jego wszczęcie, jak również nie był adresatem zaskarżonej decyzji. Zobowiązanie wynikające z zaskarżonej decyzji dotyczyło [...] z siedzibą w K.. Zgodnie z utrwalonym poglądem w orzecznictwie, iż tylko przepisy prawa materialnego stanowią podstawę interesu prawnego, a co za tym idzie legitymację procesową dla strony, to uznać należy, że [...] takiego umocowania nie posiadał w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, gdyż jego cele i zadania wynikają ze statutu, który jest aktem prawa wewnętrznego. Analiza przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie uzasadnia stwierdzenie, że uszło uwadze organu, że [...] nie miał w postępowaniu administracyjnym przymiotu strony w rozumieniu wcześniej przytoczonych przepisów. Skoro tak, nie był legitymowany do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w konsekwencji do wniesienia skargi. W tym miejscu należy podać, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułował następujący pogląd prawny: "Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa, następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa (uchwała z 5.07.1999 r. OPS 16/98 - ONSA 1999, z z. 4, poz. 119)". Pogląd ten Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie w pełni podziela. Skoro jednak organ nie umorzył postępowania, a od jego decyzji [...] złożył skargę, to należało rozważyć zaistniałą sytuację procesową. Zgodnie z art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi i nie ulega wątpliwości, że w świetle tego przepisu, jak również art. 28 kpa, podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest ten, kto posiada interes prawny. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie [...] nie posiadał interesu prawnego, lecz wyłącznie interes faktyczny wynikający z jego celów i zadań statutowych, a tym samym nie posiadał przymiotu strony. Samo skierowanie decyzji do podmiotu nie będącego stroną postępowania administracyjnego i której to rozstrzygnięcie bezpośrednio nie dotyczy - nie może uzasadniać jej interesu prawnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Fakt, że [...] nie miał w postępowaniu administracyjnym przymiotu strony i nie posiadał interesu prawnego ani w tym postępowaniu, ani we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję, która go nie dotyczyła w sposób bezpośredni, jak również w żadnym zakresie nie dotyczyła jego interesu prawnego i obowiązku, zdaniem Sądu, uzasadniał badanie sprawy wyłącznie pod względem formalnym, bez analizy merytorycznej, gdyż nie było takiej potrzeby ze względu na brak przepisu o charakterze materialnoprawnym do przyjęcia, że [...] jest stroną postępowania. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło