II SA/Wa 830/15

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi D. S. i R. S. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku postanawia: 1. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. 2. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W toku postępowania D. S. zwróciła się do Sądu z wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia w jej sprawie radcy prawnego. Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wcześniej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a referendarz sądowy postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 r., przyznał D. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, natomiast odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k-106). W następstwie powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącej radcę prawnego T. S. (k-120). Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że w myśl przepisu art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Podkreślenia wymaga, że prawomocne orzeczenie wydane w przedmiocie prawa pomocy wyklucza rozpoznanie następnego wniosku złożonego w tym samym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez tę samą stronę, w tym samym zakresie, opartego na tych samych podstawach faktycznych. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Jak wskazano już wcześniej postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 r. referendarz sądowy przyznał D. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, natomiast odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k-106) Jednocześnie, do chwili obecnej, prawo to – w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika - nie zostało skarżącej cofnięte na podstawie art. 249 ustawy p.p.s.a. Powyższe oznacza, że w toku całego postępowania sądowego (aż do jego prawomocnego zakończenia) skarżąca ma już przyznanego profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów skarżąca nie może skutecznie domagać ponownego przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z tych względów rozpoznanie ponownie złożonego przez stronę wniosku jest bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do art. 249a ustawy p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, co należy więc uczynić w zakresie żądania o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Odnosząc się natomiast do żądania D. S. o zwolnienie od kosztów sądowych należy wskazać, iż z urzędowego formularza wniosku wynika, iż wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, posiada majątek w postaci domu o powierzchni [...] m2, i nieruchomość gruntową o powierzchni [...] ha, która jest oddana w dzierżawę przeznaczaną na spłatę kosztów podatku rolnego. Małżonkowie uzyskują dochód w łącznej kwocie [...] zł na który składają się emerytura D. S. w wysokości [...] zł oraz emerytura jej męża w wysokości [...] zł. Strona ujawniła, że z kwoty tej pokrywane są rata kredytu wnioskodawczyni w wysokości [...] zł, oraz rata kredytu jej męża w wysokości [...] zł. Strona oświadczyła również, że inne koszty znajdują się w aktach sprawy. Dokonując zatem oceny sytuacji materialnej wnioskodawczyni referendarz sądowy uznał, że brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku w zadanym zakresie. Niewątpliwie skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania i dlatego przyznano jej pomoc w postaci profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast uiszczenie kosztów sądowych pozostaje w zakresie jej możliwości finansowych. W sprawie skarżąca wcześniej uiszczała już koszty sądowe. Zarówno R. S. jak i D. S. otrzymują stały dochód, mają zapewnione warunki bytowe. W poprzednim postępowaniu skarżąca wyliczyła, że do stałych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego należały: opłaty za ogrzewanie, wodę, stan techniczny budynku - około [...] zł, koszty leczenia i leków - około [...] zł, opłaty za wywóz śmieci – [...] zł, opłaty za energię elektryczną - średnio [...] zł miesięcznie, opłaty za ubezpieczenie samochodu – [...] zł rocznie oraz jego użytkowanie - paliwo - około [...] zł miesięcznie, podatek od nieruchomości [...] zł rocznie. W nowym formularzu brak jest informacji o posiadanym majątku ruchomym w tym samochodzie. Reasumując po analizie sytuacji majątkowej przedstawionej w nowym wniosku i zestawiając ją z poprzednio ujawnionymi okolicznościami co do stanu majątkowego stron referendarz sądowy nie dostrzegł w tym zakresie zmian, które przemawiałby również na uznaniem żądania w części dotyczącej kosztów sądowych. Powyższe okoliczności przemawiają za odmową uwzględnienia żądania z wniosku z dnia 14 kwietnia 2017 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a i art. 258 § 4 ustawy p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.