II SA/Wa 834/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu nagrody rocznej za pełnienie służby w roku 2008 p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Skarżąca A. B. wraz ze skargą z dnia 16 marca 2010 r. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu nagrody rocznej za pełnienie służby w roku 2008 w kwocie 3.122,12 zł oraz wyrównanie tej nagrody w kwocie 193,15 zł złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji, biorąc pod uwagę jej wynagrodzenie w wysokości 2.782,01 zł, spowodowałoby dla niej zbyt wysoką szkodę, bowiem samotnie wychowuje troje małoletnich dzieci. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest możliwe tylko wtedy, gdy jej wykonanie grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. W związku z tym strona jest zobowiązana wykazać, że szkoda, która powstanie w wyniku wykonania decyzji będzie znaczna, a skutki jej wykonania – trudne do odwrócenia. W przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzją organ stwierdził nieważność decyzji przyznającej nagrodę roczną w wysokości 3.122,12 zł oraz wyrównanie tej nagrody w kwocie 193.15 zł. Konsekwencją decyzji stwierdzającej nieważność będzie obowiązek zwrotu przez skarżącą przyznanej jej nagrody rocznej oraz wyrównania do nagrody. Jednocześnie skarżąca wskazała, że jej miesięczne wynagrodzenie wynosi 2.782,01 zł i dodatkowo podniosła, że samotnie wychowuje troje małoletnich dzieci. Sąd ocenił, w oparciu o powyższe dane, że skarżąca wykazała, że szkoda, która powstanie w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji będzie znaczna, zaś skutki jej wykonania przed rozpoznaniem skargi, mogłyby narazić skarżącą i jej rodzinę na spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna bowiem kwota, którą skarżąca będzie zobowiązana zwrócić organowi jest wyższa od jej miesięcznego wynagrodzenia, a zatem znacznie przekracza jej możliwości finansowe, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że samotnie wychowuje troje małoletnich dzieci. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.