II SA/Wa 844/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Danuta Kania, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania omyłki pisarskiej oddala skargę Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 113 § 1 w związku z art. 123, art. 124 i art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku J. J. postanowił: 1. sprostować oczywistą omyłkę w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 roku nr [...] w taki sposób, iż na stronie [...], w wierszu [...] od góry, zamiast "Starosta [...]" wpisać "Starosta [...]", 2. odmówić sprostowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] poprzez wpisanie daty "[...].01.2010 roku" zamiast daty "[...].01.2011 roku" na stronie [...]decyzji, w wierszu [...] i [...] od góry, na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] od góry. W uzasadnieniu postanowienia podano, iż rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] zostało wydane po rozpatrzeniu odwołania J. J. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...]. W wierszu [...] od góry, na stronie [...], decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] błędnie wpisano, iż Starosta [...]. wydał w dniu [...] października 2011 r. decyzję nr [...] o uznaniu zainteresowanego z dniem [...] października 2011 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku. Decyzję z dnia [...] października 2011 r. nr [...] o uznaniu J. J. z dniem [...] października 2011 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku, wydał Starosta [...]. Co wynika wyraźnie z akt sprawy, jak i z treści wiersza [...] od góry, na stronie [...], decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 roku nr [...]. Wniosek J. J. dotyczył również sprostowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] poprzez wpisanie daty "[...].01.2010 roku" zamiast daty "[...].01.2011 roku" na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] i [...] od góry oraz na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] od góry. Z treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] wynika, że data "01.01.2011 roku" zamieszczona na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] i [...] od góry oraz na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] od góry, dotyczy zawieszenia działalności gospodarczej przez J. J.. Na stronie [...] decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 roku nr [...], w wierszu [...], [...] i [...] od góry podano, że w dniu rejestracji J. J. złożył oświadczenie dotyczące zawieszenia działalności gospodarczej od dnia [...] stycznia 2011 r. Na stronie [...] decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], w wierszu [...], [...], [...] i [...] od góry podniesiono również, że J. J. jest osobą posiadającą wpis do ewidencji działalności gospodarczej, przy czym działalność tą zawiesił od dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewoda [...] wskazał, iż okoliczność tę potwierdza wydruk informacji prawnej z rejestru REGON. J. J. w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. podniósł, iż działalność gospodarczą zawiesił na okres [...] lat, od [...] stycznia 2010 r. do [...] grudnia 2011 r. Na potwierdzenie swojej argumentacji zainteresowany dołączył do wskazanego pisma: - kserokopię wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, - kserokopię druku ZUS ZWUA dotyczącego wyrejestrowania z ubezpieczeń z dniem [...] stycznia 2010 r. - kserokopię druku ZUS ZWPA dotyczącego wyrejestrowania płatnika składek z dniem [...] stycznia 2010 r. Organ, rozpatrując wniosek o sprostowanie podkreślił, iż na stronie [...] decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w wierszu [...] i [...] od góry oraz na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] od góry wpisana została data "[...].01.2011 roku" dotycząca zawieszenia działalności gospodarczej, ponieważ tak właśnie wynikało z akt sprawy. Przed wydaniem decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] wymieniony złożył w dniu [...] października 2011 r. oświadczenie, w którym wskazał, że przedłożył wszystkie dokumenty niezbędne do wydania decyzji w sprawie statusu osoby bezrobotnej, zapoznał się z treścią zebranych w sprawie dokumentów i nie wnosi do nich zastrzeżeń. Wśród dokumentacji zebranej w sprawie nie było kserokopii druków i wniosków, które wymieniony załączył do pisma z dnia [...] stycznia 2012 r. Przed wydaniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] zainteresowany miał możliwość wypowiedzenia się w sprawie, jednakże nie podniósł w składanych pismach, że zawiesił działalność gospodarczą od dnia [...] stycznia 2010 r. a nie od dnia [...] stycznia 2011 r. Takie oświadczenie zainteresowany złożył dopiero w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. Dlatego też Wojewoda [...] odmówił sprostowania swojej decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] poprzez wpisanie daty "[...].01.2010 roku" zamiast daty "01.01.2011 roku" na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] i [...] od góry i na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] od góry. Sformułowania użyte na stronie [...] decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], w wierszu [...] i [...] od góry oraz na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] od góry wynikały z akt sprawy i nie sposób byłoby przyjąć, że są błędem pisarskim, rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, którą można naprawić na podstawie art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. J. J. złożył zażalenie na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie [...] powyższego postanowienia dotyczące odmowy sprostowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] poprzez wpisanie daty "[...].01.2010 roku" zamiast daty "[...].[...].2011 roku" na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] i [...] od góry, na stronie [...] decyzji, w wierszu [...] od góry oraz wniósł o uchylenie pkt. 2 zaskarżonego postanowienia. Wymieniony zaznaczył, iż wydruk informacji prawnej z rejestru REGON jest nieprecyzyjny, ponieważ nie przedstawia sytuacji faktycznej zawieszenia działalności gospodarczej od dnia [...] stycznia 2010 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. Nadmienił również, iż od lutego 2011 r. obowiązują zmienione przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.). Zmiany dotyczą również statusu bezrobotnego, który może zostać przyznany osobie, która złożyła wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, a następnie: zgłosiła do ewidencji wniosek o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia jej wykonywania nie upłynął albo nie upłynął jeszcze okres do wskazanego we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej. Osoba, która nie osiąga dochodów z formalnie zarejestrowanego samozatrudnienia ma prawo do zasiłku dla bezrobotnych. J. J. podniósł, iż pominięcie sprostowania pozbawi go prawa do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 113 § 1 kpa w związku z art. 126 i 144 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odmowy sprostowania omyłki pisarskiej. Organ stwierdził, iż nie znaleziono podstaw prawnych, które pozwoliłyby uchylić postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] w części dotyczącej odmowy sprostowania "omyłki pisarskiej" zawartej w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...]. Zdaniem organu sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami. Oczywista omyłka w rozumieniu art. 113 § 1 kpa jest widocznym, niezgodnym z zamierzonym, niewłaściwe użytym wyrazem, widocznie mylną pisownią, czy też opuszczeniem jakiegoś wyrazu. Nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji na podstawie art. 113 § 1 kpa, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego. Przedmiotem sprostowania nie mogą być również mylne ustalenia faktyczne organu administracji lub mylne zastosowanie przepisu prawnego. Sprostowaniu nie podlegają błędy lub omyłki co do podstawy prawnej decyzji. Odmowa sprostowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...] dotyczy daty zawieszenia działalności gospodarczej. Organ wskazał, że pierwotna data widniejąca w przedmiotowej decyzji na stronie [...], wiersz [...] i [...] od góry oraz na stronie [...], wiersz [...] od góry - to data [...] stycznia 2011 r. Posłużenie się powołaną datą, wynikało z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednym z dokumentów potwierdzających słuszność posługiwania się wspomnianą datą, jest odręcznie napisane oświadczenie strony z dnia [...] października 2011 r., w którym sam zainteresowany wskazuje, że prowadzoną działalność zawiesił [...] stycznia 2011 r. na okres do [...] grudnia 2011 r. Zdaniem organu przywołanie nowych dokumentów jest dowodem na istnienie nowych, nieznanych organowi okoliczności w dniu wydawania decyzji. W żadnym wypadku nie mogą być one potraktowane jako potwierdzenie popełnienia omyłki pisarskiej przez organ wydający decyzję. Zdaniem organu wskazany przez stronę błąd - data zawieszenia działalności gospodarczej - nie jest oczywistą omyłką pisarską. Sprostowanie niniejszej daty, zmieniłoby zarówno zapadłe wcześniej rozstrzygnięcie jak i sytuację prawną strony, co w świetle wykładni art. 113 § 1 kpa jest niedopuszczalne. W decyzji pouczono stronę, iż nowe okoliczności w sprawie nieznane organowi w dniu orzekania stanowią podstawę wznowienia postępowania w myśl art. 145 pkt 5 kpa. J. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się w niej uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, iż wydruk informacji prawnej z rejestru REGON jest nieprecyzyjny ponieważ nie przedstawia sytuacji faktycznej zawieszenia działalności gospodarczej od dnia [...] stycznia 2010 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. Skarżący podkreślił, iż pominięcie w postanowieniu sprostowania pozbawia go możliwości uzyskania prawa do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Stosownie do treści art. 113 § 1 kpa, organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów, czy – daty. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. Natomiast do zmiany stanu faktycznego w wyniku sprostowania treści decyzji dochodzi wtedy gdy organ, używając tej instytucji procesowej, tworzy nowy stan faktyczny sprawy, który nie odpowiada zgromadzonym materiałom dowodowym, albo gdy w ten sposób uzupełnia stan faktyczny, zmieniając swoje ustalenia i przydając im nowy, nieznany dotąd wymiar, mający zupełnie inne znaczenie niż przed sprostowaniem i to nie tylko z punktu widzenia stanu sprawy ale i samego rozstrzygnięcia. Wówczas niewątpliwie sprostowanie jest nieprawidłowe (zob. wyrok NSA z dnia 30 września 2008 r. I OSK 1502/07, LEX nr 516777). Sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 kpa podlegają wyłącznie błędy i omyłki nieistotne. Wadliwość istotna musi spowodować uchylenie decyzji w trybie środków zaskarżenia, zwyczajnych i nadzwyczajnych. Usunięcie wad nieistotnych następuje w trybie rektyfikacji decyzji, który ze względu na rodzaj wadliwości decyzji, nie może doprowadzić do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego.(zob. wyrok NSA z dnia 1 września 2011 r. I OSK 1451/10 LEX nr 1068414). Podkreślić należy, iż w przypadku błędnego ustalenia stanu faktycznego, nie znajdzie zastosowania instytucja sprostowania oczywistej omyłki (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Po 765/10 lex nr 953376). Jeśli ustalenia faktyczne poczynione przez organ, nie znajdują pokrycia w rzeczywistości, to środkiem do ich weryfikacji powinno być w pierwszym rzędzie odwołanie od takiej decyzji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy nie ma organu wyższego stopnia. W omawianej sprawie, według skarżącego błąd organu ma istotny charakter i może powodować wznowienie postępowania, zatem nie można zakwalifikować go jako oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 113 § 1 kpa. Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. użył "spornej" daty "[...] stycznia 2011 r." orzekając na podstawie zebranych dokumentów. Jednym z nich było odręczne oświadczenie J. J. z dnia [...] października 2011 r., w którym stwierdził on, iż swoją działalność zawiesił właśnie – [...] stycznia 2011 r. na okres do dnia [...] grudnia 2011 r. Natomiast we wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki, strona powołuje się na dokumenty nie znane organowi w dniu orzekania. W przedmiotowej sprawie nie doszło do zaistnienia przesłanek dających podstawę do zastosowania instytucji "oczywistej omyłki". Organ nie mógł dokonać sprostowania daty zawieszenia działalności gospodarczej - bowiem zmieniłoby ono zapadłe orzeczenie, czyli także sytuację prawną strony. Wobec powyższego skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.