II SA/Wa 848/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA -Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia -odrzucić skargę- W skardze z dnia 30 marca 2004 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. P. zarzucił Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej, iż pozostaje w bezczynności. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż "w dniu [...] maja 2003 r., pismem [...] przesłał Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia [...] maja 2003 r. [...] oraz decyzji jej poprzedzającej dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. [...] z dn. [...] marca 2003 - oczekując działań przez prawo przewidzianych". Dyrektor Generalny Służby Więziennej, nie wydając w przedmiotowej sprawie "jakiejkolwiek decyzji, postanowienia o sposobie i terminie załatwienia sprawy, o którą wnosił" pozostaje w bezczynności W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Służby Więziennej wniósł o jej odrzucenie, stwierdzając m. in., iż pisma Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia [...] maja 2003 r., znak: [...] oraz dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. z dnia [...] marca 2003 r., znak: [...] nie są decyzjami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), a jedynie pismami o charakterze informacyjnym w sprawie, w której przepisy prawa nie przewidują wydania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wspomniana sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący wskazuje na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Podkreślenia wymaga fakt, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Należy wskazać, iż niezależnie od rodzaju decyzji jest ona indywidualnym aktem administracyjnym, który powinien zawierać nie tylko oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, ale także powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Ponadto, decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi (art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego Dz. U. Nr z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Z analizy akt sprawy wynika, że pisma Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. oraz Dyrektora Służby Więziennej w O., które skarżący błędnie określa mianem decyzji administracyjnych są w istocie pismami nie posiadającymi takiego charakteru. W konsekwencji Dyrektor Generalny Służby Więziennej nie pozostaje w bezczynności, natomiast skarga - jako niedopuszczalna -podlega odrzuceniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu.