II SA/Wa 849/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółki z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia. Pismem z dnia 03 kwietnia 2014 r. [...] Spółka z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. J. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w sprawie grzywny w celu przymuszenia, mocą którego Wojewoda [...] odmówił umorzenia grzywny nałożonej na [...] Spółkę z o.o. w K. założyciela [...] – Szkoły Wyższej w K. postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w wysokości [...] zł, w celu przymuszenia do likwidacji [...] – Szkoły Wyższej w K. W treści przedmiotowej skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wyjaśnić należy, że "wykonanie aktu może oznaczać spowodowanie lub sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan, którego spowodowanie wynika z aktu administracyjnego, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresat aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W rzeczywistości wykonanie aktu dotyczy najcześniej aktów zobowiązujących, które określają dla adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. Postępowanie sądowoadministracyjne T. Woś, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1996)." – patrz: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00). Podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można bowiem mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu (patrz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwa Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295.). W rozpoznawanej sprawie przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania stanowi postanowienie, którym utrzymano w mocy postanowienie Wojewody [...] o odmowie umorzenia grzywny nałożonej na [...] Spółkę z o.o. w K. założyciela [...] – Szkoły Wyższej w K. postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w wysokości [...] zł – w celu przymuszenia do likwidacji [...]– Szkoły Wyższej w K. Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie mógł zostać uwzględniony, bowiem dotyczy aktu, który jest aktem odmownym. W tych okolicznościach, stosownie do art. 61 § 3 ppsa, wyłączona jest możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.