II SA/Wa 854/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - L. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie odmowy wydania decyzji o prawie zamieszkiwania. Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w tego rodzaju sprawie spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)). Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 711 zł brutto (619,94 zł netto) miesięcznie. Nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący utrzymuje się z niewielkiego dochodu w wysokości 619,94 zł netto miesięcznie i z pewnością nie jest w stanie ponieść w niniejszej sprawie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wykazana kwota dochodu z tytułu renty pozwala stwierdzić, że skarżący nie był w stanie poczynić oszczędności celem zabezpieczenia kosztów postępowania sądowego. Wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawową przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.