II SA/Wa 855/08

WyrokWSA w Warszawie2008-09-16

Skład orzekający: Ewa Grochowska-Jung, Adam Lipiński, Przemysław Szustakiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny, będący jednocześnie wierzycielem, może badać merytoryczną zasadność obowiązku objętego tytułem wykonawczym w kontekście wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego?
Ratio decidendi
Organ egzekucyjny, który jest jednocześnie wierzycielem, ma prawo badać merytoryczną zasadność obowiązku objętego tytułem wykonawczym, zwłaszcza w kontekście wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W przypadku stwierdzenia, że skarżący nie był pełnoletni w momencie powstania zaległości, organ powinien ustalić zakres jego odpowiedzialności, uwzględniając ewentualne przedawnienie roszczeń.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi D. F. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) odmawiającą umorzenia postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny wystawił upomnienie i tytuł wykonawczy w związku z zaległościami D. F. za używanie lokalu mieszkalnego. Skarżący wniósł o umorzenie postępowania, powołując się na wygaśnięcie obowiązku, ponieważ wymeldował się z lokalu. Organy obu instancji odmówiły umorzenia, uznając jego solidarną odpowiedzialność jako pełnoletniego mieszkańca lokalu.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P., zasądził od Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na rzecz D. F. zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2008 r. sprawy ze skargi D. F. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. Nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na rzecz D. F. kwotę 357 ( trzysta pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej działając na podstawie art. 138 §1 pkt. 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec D. F. W uzasadnieniu organ wskazał następujący stan faktyczny. W dniu [...] sierpnia 2006 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P., wystawił upomnienie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., wzywając D. F. do uregulowania należności z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkaniowego nr [...] położonego w Ś. przy ul. [...]. Powyższe upomnienie zostało skutecznie doręczone w dniu 17 sierpnia 2006 r. Następnie, w dniu [...] marca 2007 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P., wystawił tytuł wykonawczy nr [...], oraz dokonał zajęcia prawa majątkowego dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą D. F. tj. "P." P. ul. [...] w P. Powyższy tytuł wykonawczy i zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zostały skutecznie doręczone w dniu 26 marca 2007 r. (k. 18). W dniu 2 lutego 2008 r. radca prawny J. C. reprezentujący D. F. wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego powołując się na art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), tj. wygaśnięcie obowiązku. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. odmówił D. F. umorzenia postępowania egzekucyjnego. Od powyższego postanowienia D. F. złożył zażalenie zarzucając naruszenie art. 59 § 1 pkt 2 z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym administracji i podnosząc, iż obowiązek uiszczenia opłat czynszowych wygasł, bowiem skarżący wymeldował się z przedmiotowego lokalu w dniu 29 czerwca 2006 r. co zostało potwierdzone dokumentem wystawionym przez Urząd Miejski w Ś. z dnia [...]maja 2007 r. Rozpoznając zażalenie Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej uznał, iż umorzenie postępowania egzekucyjnego może mieć miejsce jedynie w przypadku zaistnienia przesłanek wyrażonych w art. 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Natomiast w sprawie nie zachodzi żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Przepisy art. 59 § 1 pkt 2 ww. ustawy, na które powołuje się skarżący, stanowią, iż postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu, jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu, albo jeżeli obowiązek nie zaistniał. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.), opłaty za używanie lokalu i opłaty pośrednie z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego, nieuiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za zwłokę przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego, w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podstawą prawną odpowiedzialności D. F. za uiszczenie opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w Ś. jest art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym "za uiszczenie opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego odpowiadają solidarnie pełnoletnie osoby zamieszkujące w tym lokalu". Wskazana w ww. artykule podstawa prawna odpowiedzialności jest samoistna i obowiązek uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego jest nałożony na wszystkie pełnoletnie osoby zamieszkujące w lokalu. Dla istnienia ww. odpowiedzialności obojętny jest rodzaj stosunków majątkowych lub osobistych panujących miedzy domownikami. Okoliczność, iż D. F. nie jest głównym zobowiązanym do uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego również nie wpływa na jego odpowiedzialność. Wystarczy fakt, iż D. F. zamieszkiwał ww. lokalu mieszkalnym do dnia 29 czerwca 2006 r. (zgodnie z poświadczeniem wymeldowania). Zatem zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej odpowiada solidarnie za powstałe zadłużenie do tego okresu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. F. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, art. 37 ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów postępowania - w szczególności art. 7 kpa. W uzasadnieniu skargi podkreślił, iż zgodnie z art. 59 § 1 ust. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postępowanie egzekucyjne umarza się między innymi, jeżeli obowiązek wygasł, a tak jest w spornej sprawie, bowiem skarżący nie mieszka w lokalu położonym w Ś. przy ul. [...], nie jest w nim zameldowany i nie był najemcą lokalu, bowiem najemcą lokalu był jego ojciec. Zdaniem skarżącego, obciążenie syna najemcy lokalu bieżącymi i zaległymi należnościami czynszowymi nie może znajdować ochrony prawnej. Wskazał ponadto, iż nie można odnosić normy prawnej zawartej w przepisie art. 37 ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP do zstępnych najemcy, którzy niedawno podjęli pierwsze zatrudnienie, nadto nałożenie na skarżącego wspólnego z ojcem ponoszenia obciążeń czynszowych bez modyfikacji umowy najmu i decyzji o przydziale mieszkania stanowi o istotnym zaniechaniu organów Wojskowej Agencji Mieszkaniowej obu instancji. W odpowiedzi na Skargę Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Stosownie natomiast do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana pod tym katem zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych niż w niej wskazane. Podstawą procesową wydanych w toku postępowania postanowień przez organy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jest przepis art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Według jego brzmienia postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał. Bezspornym jest, iż na podstawie decyzji przydziału osobnej kwatery stałej Nr [...] z dnia [...] października 1987 r. przydzielono ojcu skarżącego G. F. osobną kwaterę stałą położoną w Ś. przy ul. [...]. Przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej kwatery uwzględniono następujących członków rodziny osoby uprawnionej: M. F. – żonę, D. F. – syna, A. F. – córkę i M. F. – córkę. Podstawą prawną odpowiedzialności skarżącego za uiszczanie opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w Ś. jest art. 37 § 2 ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych RP (Dz. U. z 2005 r. Nr 41 poz. 398 ze zm.), zgodnie z którym za uiszczanie opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego odpowiadają solidarnie pełnoletnie osoby zamieszkujące w tym lokalu. W związku z istnieniem nieuregulowanych należności z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich wszczęto wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne, w wyniku którego Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w P. w dniu [...] sierpnia 2006 r. wystawił upomnienie nr [...] wzywające do uregulowania należności, a następnie, wobec nieuregulowania należności, wystawił tytuł wykonawczy nr [...]. W dniu 21 marca 2007 r. organ dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie skarżącego. Wskazać należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 19 § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jest jednocześnie organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji pieniężnej w zakresie wskazanym w ustawie. Zgodnie z przepisem art. 29 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny w swych orzeczeniach wielokrotnie podkreślał, iż w sytuacjach gdy organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem i egzekwuje swoje własne decyzje, to odpadają przesłanki, które dyktowały zakaz badania sprawy z punktu widzenia merytorycznego (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 1992 r. sygn. akt SA/Wr 336/92, wyrok NSA z 23 lutego 1999 r. sygn. akt III SA 1614/98, wyrok NSA z 13 lutego 1996 r. SA/Wa 1586/95 niepubl.). Wskazać należy, czego nie zauważają organy obu instancji, iż jak to wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych wydruków z ewidencji księgowej z dnia 18 marca 2008 r., zaległości z tytułu opłat za używanie lokalu oraz opłat pośrednich na koncie G. F. powstały już w 1997 r. Wydruki znajdujące się w aktach sprawy świadczą o zwiększających się zaległościach w latach 1998 – 2008 r., natomiast jak to wynika ze znajdujących się w aktach oświadczeniach G. F. o stanie uprawnień do równoważnika mieszkaniowego skarżący – D. F. urodził się [...] sierpnia 1983 r. tak więc, w chwili powstania zaległości w 1997 r. miał lat czternaście. Pełnoletniość osiągnął dopiero w dniu [...] sierpnia 2001 r. Tak więc nie można podzielić stanowiska organów obu instancji, iż za okres od 1997 r. do [...] sierpnia 2001 r. skarżący był zobowiązany do uiszczania opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w Ś. Rozpoznając sprawę ponownie organ ustali czy po stronie skarżącego istnieje obowiązek wynikający z wystawionego tytułu wykonawczego nr [...], a jeżeli tak, to w jakim zakresie, biorąc również pod uwagę ewentualne przedawnienie roszczeń. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak sentencji. O wykonalności zaskarżonego wyroku orzeczono na podstawie art. 152 cyt. wyżej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło