II SA/Wa 855/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, , Adrianna Sinairska, Protokolant referent stażysta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2019 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko oddala skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), dalej: k.p.a., oraz art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1313 ze zm.), dalej: PSP, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w sprawie mianowania A. K. z dniem [...] lutego 2019 r. na stanowisko starszego specjalisty w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej [...]. Organ uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że [...] Komendant Wojewódzki PSP decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] przeniósł A. K. z dniem [...] lutego 2019 r. z Komendy Powiatowej PSP w P. do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej PSP [...], której to decyzji na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Organ stwierdził, że mianowanie strażaka na stanowisko starszego specjalisty w Komendzie Miejskiej PSP [...] nastąpiło zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami ogólnymi i zawodowymi, jak również stronie nie zmieniły się warunki finansowe, a jedynie zakres wykonywanych obowiązków. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 313 ze zm.), zaszeregowanie stanowiska kierownika sekcji i starszego specjalisty w komendach powiatowych (miejskich) PSP jest identyczne i przypisane jest do tej samej grupy uposażenia zasadniczego, czyli traktowane jest, jako równorzędne w hierarchii stanowisk służbowych. Od powyższej decyzji A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie jego praw w związku z błędną interpretacją art. 13a, 32 i art. 36 ustawy o PSP w zakresie prawa do stanowiska kierownika sekcji w związku z przeniesieniem służbowym z urzędu bez jego zgody z Komendy Powiatowej PSP w P. do Komendy Miejskiej PSP [...]. Podkreślił, że w dacie przeniesienia służbowego był już mianowany na stanowisko służbowe kierownika sekcji w Komendzie Powiatowej PSP w P. kat. III, od [...] kwietnia 2007 r., w służbie stałej PSP. Spełniał więc wszelkie przesłanki do mianowania na stanowisko służbowe kierownika sekcji w Komendzie Miejskiej PSP [...] oraz wszelkie inne warunki z art. 36 ust. 1 ustawy o PSP, w tym rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia strażaków. Zaznaczył, że sekcje w Komendzie Miejskiej PSP [...] nie są znacznie większe niż w komendzie kategorii niższej. Stwierdził, że stanowisko starszego specjalisty, na które został mianowany z dniem [...] lutego 2019 r. w Komendzie Miejskiej PSP [...], jest traktowane jako niższe w hierarchii stanowisk służbowych do stanowiska kierowniczego, jakim jest kierownik sekcji. Jego zdaniem, art. 32 ust. 1 ustawy o PSP, jak również rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej nie dają podstaw do mianowania na inne stanowisko służbowe bez zgody funkcjonariusza, który został przeniesiony z urzędu poza miejsce zamieszkania, w którym pełnił służbę stałą od [...] sierpnia 2000 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że przy mianowaniu strażaka na stanowisko służbowe w Komendzie Miejskiej PSP [...], kierowano się treścią rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej, jak również uwzględniono kwalifikacje ogólne i zawodowe strażaka, wynikające z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 maja 2016 r. w sprawie stanowisk służbowych w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U., poz. 724). Stwierdził, że zgodnie z pierwszym z powołanych rozporządzeń załącznik nr 2, tabela nr 4, stanowisko kierownika sekcji jest stanowiskiem równorzędnym pod względem zaszeregowania do grupy uposażenia zasadniczego (grupa 10), w stosunku do stanowiska starszego specjalisty, zajmowanego wcześniej przez skarżącego. Różnica polega jedynie na podległości służbowej. Argumentując, wskazano na uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2011 r., sygn. akt. II SA/Wa 2149/10. Odnośnie zaś kwalifikacji ogólnych i zawodowych strażaka, które wynikają z rozporządzenia MSWiA z dnia 20 maja 2016 r. (załącznik nr 3 poz. 9 i 10), to również pomiędzy stanowiskiem kierownika sekcji, a starszym specjalistą nie zachodzą żadne różnice, bowiem w stosunku do obu strażak znajduje się w korpusie oficerskim, musi legitymować się 6 letnim stażem służby oraz posiadać maksymalny stopień mł. brygadiera. Organ podkreślił, że mianowanie na nowe stanowisko służbowe nie wymaga zgody strażaka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Kontrolowana przez Sąd w niniejszej sprawie decyzja jest rozstrzygnięciem z zakresu stosunku służbowego w formacji mundurowej, jaką jest Państwowa Straż Pożarna. Regulacje dotyczące nawiązania, zmiany, ustania stosunku służbowego strażaka PSP, zawarte są ustawie pragmatycznej z 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1313 ze zm.), dalej: PSP. Z jej regulacji wynika, że stosunek służbowy strażaka ma charakter administracyjno-prawny, z którego wynika podporządkowanie i brak równości stron. Stosunek służbowy powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby, a to oznacza, że konsensusu stron wymaga jedynie zdecydowanie o przyjęciu do służby, a nie ustalanie warunków pełnienia tej służby. Ustalenie warunków pełnienia służby należy do strony służbowej i pragmatyka służbowa nie przewiduje układania się przełożonego ze strażakiem w kwestii warunków służby. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że skarżący został przeniesiony z dniem [...] lutego 2019 r. do pełnienia służby w Komendzie Miejskiej PSP [...] decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP na podstawie art. 37c ust. 3 pkt 1 ustawy o PSP. Decyzja przenosząca strażaka do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej PSP, w innej miejscowości, nie mianuje go na stanowisko służbowe w tej jednostce, lecz jedynie stanowi akt nadrzędnego organu służbowego, obligujący organ podległy organizacyjnie do podjęcia aktu mianowania. Oznacza to, że do mianowania strażaka przeniesionego, konieczne jest wydanie odrębnej decyzji mianującej go na konkretne stanowisko służbowe. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o PSP, mianowanie lub powołanie strażaka na określone stanowisko służbowe jest uzależnione od posiadanego wykształcenia ogólnego, kwalifikacji pożarniczych oraz stażu służby albo pracy. Stanowiska służbowe w PSP dzieli się na oficerskie, aspiranckie, podoficerskie i szeregowe (art. 36 ust. 2 ustawy o PSP). Powyższe przepisy wskazują kryteria, którymi powinien kierować się organ służbowy, mianując strażaka na konkretne stanowisko służbowe. Należy zauważyć, że sądowa kontrola tego rodzaju decyzji personalnych (tj. mianowania na stanowisko służbowe w PSP) jest ograniczona, ponieważ sąd administracyjny nie jest władny do oceny celowości zmian kadrowych i organizacyjnych w jednostkach PSP, jak również nie może ingerować w politykę kadrową tej formacji. Kontrola sądowa decyzji uznaniowych jest ograniczona do sprawdzenia, czy wydana decyzja mieści się w granicach uznania administracyjnego, czy podjęta decyzja nie jest dowolna i została poprzedzona prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, warunki te zostały zachowane. Kontrolowana decyzja, wskazuje na przesłanki, którymi kierował się organ przy podejmowaniu decyzji o mianowaniu skarżącego na stanowisko starszego specjalisty w jednostce PSP Komendzie Miejskiej PSP [...], w szczególności na jego kwalifikacje ogólne i zawodowe. Zdaniem Sądu, stanowisko starszego specjalisty, na które mianowano skarżącego w Komendzie Miejskiej PSP [...], jest stanowiskiem równorzędnym wobec dotychczas zajmowanego w Komendzie Powiatowej PSP w P. stanowiska kierownika sekcji, zarówno pod względem warunków finansowych, tj. zaszeregowania do grupy uposażenia zasadniczego (grupa 10), jak również wymaganego wykształcenia, kwalifikacji oraz stażu służby. Oba te stanowiska znajdują się bowiem w korpusie oficerskim przy wymaganym posiadaniu 6 letniego stażu służby oraz stopnia mł. brygadiera. Powyższe w ocenie Sądu powoduje, że kontrolowana decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] marca 2019 r. nr [...], wbrew zarzutom skargi, nie nosi cech dowolności. Zarówno jej uzasadnienie spełnia podstawowe wymogi art. 107 § 1 i 3 k.p.a., jak też okoliczności faktyczne sprawy, wystarczająco wykazują powody mianowania strażaka na stanowisko służbowe starszego specjalisty i tym samym określenia dla niego konkretnego przydziału służbowego w nowej jednostce, do czego przełożeni są zobowiązani ustawowo. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.