II SA/Wa 858/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-08-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej waloryzacji emerytury policyjnej, w sytuacji gdy skarżący nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia i nie wskazał właściwego organu ani wniosku, a przepisy szczególne kierują takie sprawy do sądów powszechnych?
Ratio decidendi
Skarga została odrzucona, ponieważ skarżący nie usunął jej braków formalnych pomimo wezwania sądu, nie wskazując jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia ani organu. Ponadto, sprawy dotyczące waloryzacji emerytur policyjnych, w tym brak wydania decyzji w terminie, należą do właściwości sądów powszechnych, a nie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zgodnie z przepisami ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy.
Stan faktyczny
K. J. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie waloryzacji emerytury policyjnej, zarzucając organowi bezczynność i uchylanie się od wydania decyzji. Skarga nie zawierała jednak precyzyjnego wskazania zaskarżonego aktu ani wniosku, którego organ nie rozpatrzył. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, jednak skarżący nie sprecyzował skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie waloryzacji emerytury policyjnej p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie waloryzacji emerytury policyjnej. Zarzucił organowi bezczynność i uchylanie się od wydania decyzji w sprawie odwołania od decyzji ostatecznych o waloryzacji emerytury policyjnej, stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno Rentowego MSWiA za lata 2006, 2008, 2009 i 2010, których do tej pory nie otrzymał. Ponadto wniósł o uchylenie aktu lub czynności stwierdzając ich bezskuteczność, uznanie i przyznanie prawa, uprawnienia do waloryzowania świadczenia emerytalnego z dosłownym, ścisłym przestrzeganiem przepisów ustawowych, zobowiązanie organu do wydania aktu lub czynności dokonania lub stwierdzenia bądź uznania uprawnienia do waloryzacji emerytury policyjnej, zobowiązanie organu do wydania decyzji o waloryzacji, wydanie zarządzenia skierowanego do Komendy Wojewódzkiej Policji w W. o wydanie zaświadczenia o wysokości podstawy wymiaru uposażenia na określonym stanowisku, a także zobowiązanie organu emerytalnego do naniesienia zmian w pouczeniach decyzji o waloryzacji świadczeń. Z uwagi na brak sprecyzowania powyższej skargi Sąd pismem z dnia 1 czerwca 2010 r. wezwał skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia jej braków formalnych poprzez wyraźne wskazanie, co uczynił przedmiotem zaskarżenia (jeśli działanie organu, wówczas należy podać datę i numer zaskarżonego aktu oraz organ, który go wydał, natomiast jeśli jest to bezczynność organu, wówczas należy precyzyjnie określić, jakiego wniosku skarżącego organ nie rozpatrzył). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo, w którym powtórzył twierdzenia zawarte w skardze, nie wskazując zaskarżonego aktu, ani też wniosku, którego organ nie rozpatrzył. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W niniejszej sprawie skarga K. J. nie zawiera wskazanych elementów. Ponadto skarżący nie sprecyzował skargi również na wezwanie Sądu. Na marginesie należy wskazać, iż sprawy dotyczące zaopatrzenia emerytalnego policjantów, w tym kwestie waloryzacji świadczeń, zostały uregulowane w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.). Ustawa ta w art. 32 ust 4 i 5 wskazuje, iż zarówno w przypadku odwołania od decyzji wydanej w tym zakresie, jak i w przypadku niewydania przez organ emerytalny decyzji w terminie, zainteresowanemu przysługuje odwołanie do właściwego sądu powszechnego – sądu właściwego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło