II SA/Wa 859/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] marca 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 § 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...] , którą to decyzją odmówiono J.K. udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) udostępnienia dat przeniesienia własności 50 odrębnych lokali przez Gminę [...] na rzecz dotychczasowych lokatorów tych lokali położonych w budynku przy ul. [...] , 2) udzielenia informacji, czy wykaz lokali przeznaczonych do sprzedaży nr [...] był pierwszym takim wykazem w historii przedmiotowej nieruchomości, czy były inne wykazy lokali przeznaczonych do sprzedaży oraz czy przeznaczenie do sprzedaży lokali przy ul. [...] przed 1995 r. mogło następować/następowało z pominięciem takich wykazów, oraz określenia liczby budynków wielorodzinnych położonych na terenie dzielnicy [...], w których udział [...] we współwłasności wynosi mniej niż 59%. Jako podstawę prawną odmowy organ wskazał art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, uznając, że żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, a J.K. nie wykazała interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi J.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie zgadzając się z treścią decyzji skarżąca podniosła, że działanie organów było dowolne. Twierdziła, że w toku postępowania organ popełnił błędy, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazywała, że majątek gminy jest majątkiem jej mieszkańców i jako mieszkanka reprezentuje interes publiczny. Zarzuciła, że organy nie uwzględniły stanowiska przedstawionego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w Warszawie z dnia 10 lutego 2014 r., II SA/Wa 616/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu sprowadza się do oceny, czy żądane przez skarżącą informacje stanowiły informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.). Nadto - czy skarżąca wykazała, że udzielenie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, biorąc pod uwagę, że ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na skarżącej. W ocenie Sądu, żądane przez skarżącą informacje mają charakter informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, albowiem składa się na nią szereg informacji prostych, które należy wyselekcjonować z materiałów źródłowych, tj. akt lokali sprzedanych. Akta te należy poddać analizie pod kątem zawartych w nich informacji, takich jak daty umów sprzedaży w poszczególnych latach. Akta lokali sprzedanych należałoby też rozróżnić pod kątem liczby budynków wielorodzinnych na terenie dzielnicy [...] oraz pod kątem udziału [...] we współwłasności. Jak wskazał organ, na terenie dzielnicy [...] znajduje się około 1,4 tys. budynków, stanowiących własność [...]. Skarżąca domagała się określenia liczby budynków wielorodzinnych położonych na terenie dzielnicy [...] , w których udział [...] we współwłasności wynosi mniej niż 59%. Domagała się nadto udostępnienia dat przeniesienia własności 50 odrębnych lokali przez Gminę [...] na rzecz dotychczasowych lokatorów lokali położonych w budynku przy ul. [...] w [...]. Oczywistym jest, że tego typu informacje, choć niewątpliwie mają charakter informacji publicznej, nie są informacjami prostymi. Wymagają selekcji, sprawdzenia, ustalenia, a nadto analizy, kto był a kto jest "dotychczasowym lokatorem". Reasumując, Sąd podzielił ocenę organu, iż żądane informacje należy zakwalifikować jako informacje przetworzone. A skoro tak, ocenić należało, czy skarżąca wykazała istotny interes publiczny, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała istnienia takiego interesu. Z akt postępowania wynika, że skarżąca w 1995 r. nie uregulowała własnych spraw mieszkaniowych, będąc wraz z mężem najemcą lokalu położonego w [...] przy ul. [...]. Przedmiotowy lokal został umieszczony w 1995 r. w wykazie lokali przeznaczonych do sprzedaży (wykaz nr [...]). Do najemcy w dniu 15 listopada 1995 r. zostało skierowane zawiadomienie o przeznaczeniu tego lokalu do sprzedaży. Ani skarżąca, ani jej mąż nie złożyli wniosku o nabycie przedmiotowego lokalu. Wniosek taki małżonkowie K. złożyli dopiero 24 sierpnia 1998 r. W tym czasie nie mógł on zostać rozpoznany pozytywnie, bowiem toczyło się już postępowanie administracyjne dotyczące roszczeń byłych właścicieli dawnej nieruchomości [...] przy ul. [...]. Wskazać należy, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być absolutyzowana i stanowić instrumentu prawnego do regulowania indywidualnych spraw własnościowych. Reasumując, żądanie informacji publicznej, posiadającej cechy informacji przetworzonej, wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego, którego strona skarżąca nie wykazała. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.