II SA/Wa 859/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata Skarżąca J. K. zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W formularzu PPF podniosła, że ciężka choroba i śmierć syna oraz męża zmusiły ją do zaciągnięcia kredytów na ich leczenie. Skarżąca oświadczyła, że płaci wysokie komorne, mimo że mieszka w mieszaniu komunalnym. Po przeżyciach Skarżąca choruje na serce. Przeszła też dwie operacje oczu. Skarżąca wskazała, że poniosła koszty naprawy łazienki. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie posiada żadnego majątku. Z oświadczenia wynika ponadto, że Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 2.160 zł. kwota ta jednak jest pomniejszona o ratę kredytu i wynosi 1.509 zł. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o przesłanie dokumentów i informacji obrazujących sytuację majątkową, Skarżąca przesłała wyciąg z rachunku bankowego, dokumentację medyczną oraz pismo zakładu energetycznego z 12 czerwca 2015 r., o rozłożeniu zaległości w opłatach za energię na raty po 131,43 zł. Ponadto z oświadczenia Skarżącej wynika, że opłaca ona komorne w wysokości 800 zł miesięcznie. Z tego też tytułu Skarżąca posiada zaległości w kwocie 1.042,18 zł. Do swoich miesięcznych opłat Skarżąca zaliczyła ponadto opłaty za: energię – 80 zł, telefon – 80 zł, ratę kredytu – 400 zł, gaz – 70 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową, zdrowotną oraz rodzinną Skarżącej, należy przyjąć, iż spełnia Ona przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z przedłożonych przez Skarżącą informacji wynika bowiem, iż nie jest Ona w stanie ponieść żadnych kosztów. Skarżąca jest osobą samotną i utrzymuje się z emerytury uzyskiwanej – jak wynika z wyciągu z rachunku bankowego - w kwocie 1.509,30 zł netto. Z kwoty tej spłaca pożyczkę w wysokości 400 zł zaciągniętą na leczenie ciężko chorego syna oraz męża. Skarżąca posiada zaległości w opłacaniu czynszu (1.042,18 zł) oraz energii elektrycznej (394,28 zł). Ponadto z przedstawionych dokumentów i oświadczeń wynika, że Skarżąca nie posiada oszczędności, ani majątku, który mogłaby w krótkim czasie spieniężyć i opłacić należne w sprawie koszty sądowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.